جایگاه اصلی نیروی زمینی در ارتش حتی در برابر تهدید دریایی
از لحاظ وضع تکلیف. آقایان! عمدهی ارتش، نیروى زمینى است؛ اصل قضیّه شما هستید، نیروى هوایى شما را پشتیبانى میکند، نیروى دریایى [هم] -اگرچه ما مرزهاى دریایى و تهدیدهاى دریایى قابل توجّهى داریم- درجهی دوّمِ شما است. یعنى حتّى آنجایى که تهدید از دریا باشد، مدافع واقعى شما هستید که در زمین هستید و باید دفاع کنید. اصل قضیّه، نیروى زمینى است.نیروى زمینىِ امروز هم مثل نیروى زمینىِ دوران رژیم گذشته نیست که همهی تلاش و تحرّکش عبارت باشد از یک مانورى، در یک بیابانى، با یک دشمن فرضیاى، با یک منطقهی هدف دروغیاى که میگوییم آن تپّه را اشغال کنیم -از این چیزهایى که هیچ خطرى …
لزوم نفوذناپذیری خطوط سپرده به نیروی زمینی مانند سد فولادین
… کارى ندارم. البتّه در آینده -آیندهاى که وقت آن بعدها مشخّص خواهد شد و خود من معیّن خواهم کرد- خطوط دفاعى کلّاً دست ارتش خواهد بود؛ امّا الان اینجور نیست. الان چند صد کیلومترى دست شما است؛ همانقدر، یک خُرده کمتر دست سپاه است؛ ژاندارمرى هم یک مقدارى دارد. آن مقدارى که دست شما است، نیروى زمینى ارتش جمهورى اسلامى ایران بایستى مثل سدّ فولادین، غیر قابل نفوذ باشد. اینجور هستید یا نه؟ اگر نباشید، این قابل قبول نیست. اگر قادر نیستید بر حفاظت، بروید ببینید اشکالتان چیست. همه در سطوح مختلف -فرمانده نیرو در سطح نیرو، فرماندهان یگانهاى عمده و لشکرها در سطح خودشان، و بقیّه- بروند ببینند اشکالشان چیست. چرا اینجور نیست؟ چرا نمیتوانید؟ البتّه بحمدالله قدرت ارتش خوب است، نیروى …