رد تحمیل حرف با تکیه بر برتری زبان و نژاد در رفتار برخی کشورها
دیدهایم دیگر؛ بعضى از کشورها چه در رفتارشان، حتّى در رفتار دیپلماتهایشان آدم مشاهده میکند، چه در [گفتارشان]، یک فخرى، غرور بیجایی و گاهى احمقانهاى دارند: چون زبان ما فلان زبان است، نژادمان یا اسممان، فلان نژاد یا فلان اسم است، پس حرف ما را باید قبول کنید؛ نه، اینها حرفهاى ابلهانهاى است و در منطق صحیح انسانى جایى ندارد. ما چنین چیزى را از هیچ کس قبول نمیکنیم.
صهیونیستها مصداق خشنترین و پلیدترین نژادپرستی
… [خشن] به وجود آوردن، مثل شکستن دست یک پسربچّه جلوى چشم همه که به وسیلهى مأمورین انجام گرفت و اتّفاقاً تلویزیون آن را نشان داد و دنیا را به ضجّه آورد ــ که اینها کارهاى معمولى آنها است ــ از این قبیل حوادث در این ۴۵ سال یا قریب ۵۰ سال مکرّر اتّفاق افتاده. خب، حالا اینها نژادپرستند یا نه؟ نژادپرستى از این خشنتر، از این خباثتآلودهتر ممکن است؟ اگر اینها نژادپرست نیستند، چه کسى نژادپرست است؟ آن وقت رئیسجمهور آمریکا میرود در سازمان ملل، بهاصطلاح در خانهى ملّتها، آنجایى که باید از حقّ ملّتها دفاع بکند، مثل یک قلدر آنجا مىایستد و علیه ملّت فلسطین حرف میزند و براى این نژادپرستهاى دژخیم، شفاعت و وساطت میکند!