رفتن به محتوای اصلی

نویسندگان

نام‌های دیگر: نویسندگی، نویسندگان زن، نویسندگان متعهد، نویسندگان مسلمان، نویسندگان و شاعران، نویسندگان و گویندگان، نویسندگان وابسته

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

اهل قلم و کار نویسندگی و نقش و وظایف آنان در جامعه.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه تشکر به آقای جلال الدین فارسی (شهادت سید مصطفی)— ۱۳۵۶/۰۸/۱۳

سیر زمانی

از ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۵
۱۳۵۶۱۳۶۵

فقط سال ۱۳۵۸همهٔ سال‌ها

شاهدها (۱۲ پاراگراف)

نقد نوشته‌های زیبا و پسندیده با محتوای زیان‌بار برای کشور

… بکنند؛ هر چه می‌خواهند به مجلس خبرگان حمله بکنند؛ هر چه بخواهند به کمیته‌ها و هر چه بخواهند به پاسداران و سپاه پاسداران و هر چه بخواهند به اینها حمله بکنند، و تضعیف بکنند. امروز تضعیف ملت و پاسدار و این قشری که الآن مشغول خدمت هستند خیانت به این مملکت است. باید ما دست برداریم از این افکاری که داشتیم و داریم که ما هر چه دلمان می‌خواهد بنویسیم، چون خوب می‌نویسم فکر نباشم، فکر این نباشم که چه چیز می‌نویسم! گاهی نویسنده‌ها این طوری هستند! نویسنده‌اند، خوب چیز می‌نویسند، لکن چیزِ خوب نمی‌نویسند. یک مسئله مُضرِّ به مملکت را خیلی قشنگ و آب و تاب دار و طوری که پسند مثلًا بعضی جوانها باشد می‌نویسند، لکن محتوایش مُضر به مملکت.

دعوت به همکاری با سازندگان یا دست‌کم آزار ندادن آنان با قلم

آقایان، به خود بیایید! نویسنده‌های ما، گوینده‌های ما، روشنفکرهای ما، این مملکت حالا از خودتان هست؛ بنشینید همه دست به دست هم بدهید با این قشرهایی که مشغول فعالیت هستند شما هم فعالیت کنید. این بیچاره‌هایی که خانه می‌سازند، حمام می‌سازند، مسجد می‌سازند، داروخانه درست می‌کنند، و امثال ذلک- که حالا آقا شرح یک مختصریش را فرمودند- خوب شما هم بنشینید کمک بکنید. نمی‌توانید بروید حمام بسازید، لا اقل حمام را خراب نکنید. نمی‌توانید بروید در بین کشاورزها دِرو بکنید، لا اقل با قلمهای خودتان این دِروگرهای ما را اذیت نکنید.

همراهی نویسندگان و شاعران با نقشهٔ تحقیر روحانیت و اسلام

از آن طرف هم، نویسنده‌هایی که از خودشان هستند یا بدتر از خودشان هستند به این مسائل کمک می‌کردند. یکی از شعراشان در همان عصر- مضمون شعرش را می‌گویم، شعرش هم یادم است- می‌گوید تا «آخوند» و «قَجَر»[6] در این مملکت هست، این ننگ را کشور دارا به کجا ببرد! این ننگ اینکه آخوند در این مملکت هست کشور دارا این ننگ را به کجا ببرد! آن وقتی که رضا شاه غلبه کرد، شاعر اینها منطقش این بود که ننگی است، روحانیون در اینجا ننگ است! کشور دارا باید از روحانیین و آن چیزی که روحانیین می‌گویند، که اسلام است تا این هست، چه طور این ننگ را ما [تحمل کنیم.] یک مجلسی درست کردند، در همان زمان آن شخص- شاید حالا اواخر زمان- که در آن مجلس، نمایش غلبه اسلام بر ایران بود، که لشکر عرب آمد و غلبه کرد و، …

جایگزینی قلم و مقاله به جای سرنیزه و مسلسل بر ضد اسلام

در هر صورت، من از شما جوانها متشکرم که آمدید از نزدیک با هم ملاقات کنیم و درددلمان را بگوییم. زیاد است، درد دلها زیاد است. ما از سرنیزه‌ها و مسلسلها و اینها فارغ شدیم، سر قلمها حالا بر ضد ماست. قلمها به جای نیزه‌ها آمده است! مقاله‌ها به جای مسلسلها، حالا به روی اسلام بسته شده است. الآن ما گرفتار سرنیزه نیستیم، ما گرفتار قلم هستیم، اهل قلم؛ ما گرفتار روشنفکرها هستیم. ما گرفتار آزادیخواهها هستیم که آزادی را نمی‌دانند چی است! یعنی چه آزادی؟ ما الآن گرفتار اینها هستیم و من امیدوارم‌ که بیدار بشوند- یک وقت ملت ما-؛ یکوقت آزادیخواههای ما هم بیدار بشوند؛ از این غربی بودن بیرون بیایند؛ توجه بکنند به …

لزوم چاره‌اندیشی نویسندگان به‌سبب حق کشور بر آنان

… و تحصن می‌کنند. یا زراعتشان را زمین می‌گذارند تحصن می‌کنند. این به نفع ملت هست یا به نفع آنهایی است که می‌خواهند با این تحصنهای بعد از تحصن و ایجاد اختلافها، برگردد حال کشور ما به یک حالی که اگر از سابق بدتر نشود لا اقل مثل آن بشود، همه چیز ما را ببرند؟ اینجا باید همه عقلا، همه نویسنده‌ها [به فکر باشند] آخر این نویسنده‌ها مال این مملکتند. در این مملکت تربیت شدند. این آب و خاک آنهاست. این مملکت حق دارد به نویسندگان. این مملکت حق دارد به روشنفکران. این مملکت حق دارد به گویندگان. این مملکت حق دارد به روحانیون. این مملکت حق دارد به دانشگاهیها. این مملکت شماست. این مملکت همه است. به شما حق دارد. به ایشان، به این خواهرها حق دارد. به برادرها حق دارد. این مملکتی که الآن حق دارد …

دعوت نویسندگان، گویندگان و کانون‌ها به نگه داشتن کشور

نویسنده‌های ما، گوینده‌های ما، کانون‌هایی که هستند، کانونهای نویسنده، کانونهای وکلای چه، همه مملکت مال خودتان است. آقا نگهش دارید این مملکت را. مملکت مال شماست. می‌خواهند ببرند. باید نگهش دارید. نگه داشتن به این است که هماهنگ بشوید. همین طوری که می‌بینید این درجه‌هایی که [طبقاتی که‌] شما اسمشان را می‌گذارید مثلًا طبقه کذا؛ طبقه پایین. و من آنها را بالا می‌دانم، ببینید چطور هماهنگ‌اند. اینها الله اکبر …

بی‌اطلاعی نویسندگان و گویندگان سمپاش از اسلام و فلسفهٔ احکام آن

… خودتان مجتمع باشید، این باطلها نمی‌توانند کاری بکنند. شماها توجه داشته باشید که اسلام برای شما، برای ما، برای همه، برای همه بشر مفید است. اسلام یک طرحی است که برای مستضعفین بیشتر از دیگران مفید است؛ و برای همه مفید است. از اسلام نترسید، و نترسانید مردم را. شماهایی که قلم دستتان می‌گیرید و هر چه دلتان می‌خواهد می‌نویسید یا هر چه دلتان می‌خواهد صحبت می‌کنید، شماها از اسلام بی‌اطلاع هستید. شما یک کلمه اسلامی شنیدید، گاهی هم یک کتابی خواندید که نویسنده‌اش هم از اسلام اطلاع صحیحی نداشته است، بدون اطلاع از اسلام، بدون اطلاع از فلسفه احکام اسلام، شماها سمپاشی می‌کنید. و معلوم هم نیست که واقعاً مقصدتان این باشد که یک کار صحیحی انجام بدهید، منتها اشتباه می‌کنید. نخیر، من خیلی احتمال می‌دهم که بسیاری از اینها- نه همه- بسیاری از اینها اشخاصی باشند که حالا که دیدند آن رژیم به هم خورده است و آن منافعی که آنها در آن رژیم …

استشهاد نویسندگان به اقوال غربیان، مانع استقلال ملت

تا این ملت از این غربزدگی بیرون نیاید استقلال پیدا نمی‌کند. تا این نویسنده‌های ما کتابهایشان به این وضع است که هر مطلبی که مال خود ما هم هست وقتی بخواهند بیان بکنند استشهاد به قول فلان خارجی می‌کنند، فلان غربی می‌کنند، تا از این وابستگی شماها در نیایید، استقلال پیدا نمی‌کنید. تا این خانمها- شما را نمی‌گویم. شما توده هستید، آن خانمها را می‌گویم- تا اینها توجهشان به این است که فلان چیز باید، فلان مد [باید] از غرب به اینجا بیاید، فلان زینت باید از آنجا به اینجا سرایت بکند، تا یک چیزی آنجا پیدا می‌شود اینجا هم تقلید می‌کنند، تا از این …

لزوم نجات جوانان و ترویج آزادی سالم از سوی نویسندگان

… و نمایش می‌دادند، این دیگر در فکر اینکه نفت ما را کی می‌برد و آهن ما را کی‌ می‌برد و گاز ما را کی‌ می‌برد، این به این فکرها دیگر نیست. چه کار دارم، بگذار عیش و عشرتم را بکنم! مگر بیکارم که بروم وقتم را صرف کنم برای این چیزها. این طور ما را بار آوردند. تا جوانها را این نویسندگان بی‌انصاف ما نجات ندهند و آزادی سالم را ترویج نکنند و آزادی فاسد را جلویش را با قلم و قدم نگیرند، امید اینکه یک مملکت آزاد مستقل داشته باشیم را به گور باید ببریم.

اجیر بودن برخی نویسندگان برای جلوگیری از عرضهٔ اسلام

… در خارج الآن شکست خورده و مکتبش دفن شده است، حالا تازه آمده است توی جوانهای ما و بچه‌های ما! تازه حالا اینجا. آنها کنارش زده‌اند، اینها گرفته‌اند او را! و نمی‌دانند اصلًا او چه می‌گوید، و نمی‌دانند که برنامه‌اش چی هست، و نمی‌دانند برنامه‌های اسلام چی هست. اصلًا نمی‌دانند اینها را و یک دسته‌هایی هم هستند که اینها می‌دانند، اما اجیرند؛ برای اینکه چنانچه اسلام آن طور که هست در خارج بیاید و عرضه بشود، کلاه آنها پس معرکه است؛ نمی‌توانند اجانب در اینجا حکومت کنند. از این جهت این یک دسته‌ای از اینها هم اجیر آنها هستند، برای همین که نگذارند یک مطلبی درست بشود، از آن جمله، آن نویسنده‌هایی بودند که اطراف شاه مخلوع بودند. این کتابها کتابهایی نیست که با قلم او باشد. او اهل قلم نبوده است و اهل فهم این چیزها نبوده، برای اینها می‌نوشتند. در سابق هم برای ناصر الدین شاه شعر می‌گفتند و می‌گفتند خودش گفته است! اینها هم حالا کتاب نوشتند و آنهایی که باید بنویسند و آنهایی که اجیرند از آن …

لزوم شناختن قلم‌های مسموم بر ضد اسلام و روحانیت و بررسی سوابقشان

… فکر اسلام باشند و به فکر کشور باشند. توطئه‌ها را با وحدت کلمه خنثی کنند. آنهایی که در بین مردم، کارگرها، دهقانها، دانشکده‌ها، دانشگاهها، می‌روند و تخم فساد می‌کارند، آنها را بشناسند؛ ببینند که اینها کی هستند، و از کجا تایید می‌شوند و کی آنها را تایید می‌کند. قلمهای مسموم را بشناسند. اشخاصی که قلم دست می‌گیرند بر ضد اسلام، بر ضد روحانیت، بر ضد مسیر ملت، قلمفرسایی می‌کنند، بشناسند اینها را. سوابق اینها را به دست بیاورند. مطالعه در احوال اینها و در سوابق اینها بکنند.

به کار رفتن قلم‌ها بر ضد مصالح ملت و به سود طاغوت

… فاسدی که شده بود، در ملت ما حاصل شده بود که به واسطه این تغییر و تحول پذیرش ظلم و رژیم ستمگر و طاغوت و بستگان به طاغوت و اربابهای طاغوت را فراهم می‌کرد. تغییری بود که از فطرت سالم انسانی متحول شده بود به یک انسان غیر سالم، مریض؛ افراد، مریض شده بودند. قلمها قلمهایی بود که بر ضد مصالح ملت و بر وِفْق مصالح طاغوت به کار می‌رفت. نطقها و قلمها و قدمها و گفتار و کردار- همه طوری بود که از آن فطرت تغییر کرده بود. وقتی از آن فطرت تغییر کرد، آن وقت یک تغییرات کَوْنی هم حاصل شد. و آن سلطه اجانب بود.