بیدار شدن احساس استقلال در ارتش با حادثهٔ نوزدهم بهمن
… بزرگوار نهضت را در سال ۴۱ شروع کردند، این گسترهی عظیم، این محصول شگفتآور به ذهن کسی نمیرسید، امّا اتّفاق افتاد؛ البتّه عللی دارد که چطور میشود یک حادثهای برکت پیدا میکند - که جای بحث آن اینجا نیست - بههرحال حادثهی نوزدهم بهمن یک حادثهی پربرکتی بود. یکی از چیزهایی که در تحلیل این حادثه و آثار این حادثه مورد غفلت قرار گرفته است، تأثیر این حادثه است در ایجاد استقلال؛ در کجا؟ در ارتش؛ یعنی بخشی از نظام اجتماعىِ زمان طاغوت که بیشترین رنج را از تسلّط و دخالت بیگانگان متحمّل شده بود؛ حادثهی نوزدهم بهمن در یک چنین دستگاهی و در یک چنین سازمانی، احساس استقلال را بیدار کرد. این احساس را در کلّ ارتش - اوّل در نیروی هوایی و بعد در بقیّهی بخشها زنده کرد که میتوان خود را از زیر چتر نفوذ بیگانگان مداخلهگر و دستانداز خارج کرد. لذا به دوستان همین حالا میگفتم،[3] اوّلین جایی که «جهاد خودکفایی» در آن به وجود آمد، نیروی هوایی بود؛ بعد بتدریج در کلّ ارتش گسترش پیدا کرد. این روحیّهی استقلال و خودباوری برای ارتش مهم بود، برای نیروهای مسلّح [هم ]مهم بود، تا امروز هم مهم است، برای آینده هم …
تجلیل از آفرینندگان حادثهٔ نوزدهم بهمن در شرایط حساس
خوشامد عرض میکنیم به شما برادران عزیز و فرماندهان و کارکنان نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران؛ و این روز شریف را، این خاطرهی بزرگ را به شما تبریک عرض میکنیم، و تجلیل میکنیم از آن کسانی که این حادثهی نوزدهم بهمن را در ظرف خود که بسیار حسّاس و مهم بود آفریدند. از گزارش فرمانده محترم[1] تشکّر میکنیم؛ از سرود پر مغز و پر معنایی هم که اجرا کردند، صمیمانه تشکّر میکنیم.