شما حق دارید امروز را گرامی بدارید؛ زیرا حادثهای که در روز نوزدهم بهمن سال 1357 اتّفاق افتاد، نه فقط افتخاری برای نیروی هوایی و ارتش بود، بلکه ملت ایران و انقلاب و امام را سرافراز کرد. شاید امروز بعضی از جوانانِ ما اهمیت این حرکت را در آن فضای بسیار حسّاس و لحظه مهم نتوانند بهخوبی ارزیابی کنند و شاید حتّی بعضی از کسانی هم که حادثه را دیدهاند، اهمیت آن را آنچنان که هست، مورد تأمّل قرار نداده باشند؛ اما حادثه بسیار مهم بود و مثل همه حوادث …
ظهور همان روحیهٔ ۱۹ بهمن در جنگ و دوران سازندگی
… و ذهن وسوسهگری نتوانست نیروی هوایی را مورد اعتراض قرار دهد و به کار آن انتقاد و اعتراضی کند. چرا؟ چون نیروی هوایی در طول این دوران دشوار و پُرحماسه و در عین حال خونبار، در جلوترین میدانها حاضر بود. در طول جنگ، نیروی هوایی یکی از بهترین امتحانها را داد. این پدیده بزرگ، نمیتواند از آن اقدام روز نوزدهم بهمن جدا باشد. این همان روحیه است؛ یک جا آنطور خودش را نشان میدهد؛ یک جا در طول جنگ اینطور ظهور و بروز میکند؛ یکبار و یکجا هم در دوران سازندگی پس از جنگ و خودسازی و بازگشت به خود، باید طور دیگری خود را نشان دهد، که میدهد.