من یک جهتی هم میخواهم تذکر بدهم و آن اینکه شما میدانید که الآن ما جوانهایمان در مرزها آن قدر فداکاری دارند میکنند و ما چه قدر جوان دادیم از دست و چه قدر معلول داریم و چه قدر مبتلا داریم و چه خانوادههایی را از منزلهای خودشان بیرونشان کردند و الآن در اطراف کشور هستند و نمیشود گفت که در یک شهری چندین جوان از آن شهید نشده است یا معلول نشده است، در یک همچو مصیبتی که بر ما وارد شده است و البته مصیبتی است که دنبال آن ان شاء الله همه بزرگیها و همه بزرگواریها برای ملت ما خواهد بود، لکن من میخواهم تقاضا کنم از تمام کسانی که در ایام به اصطلاح خودشان عید نوروز میخواهند تشریفات داشته باشند امسال این تشریفات را کم کنند، یا نکنند. انصاف نیست که خانوادههای زیادی مصیبت برایشان وارد شده است، جوانها دادند، و مع ذلک با آن قدرت ایستادهاند، انصاف نیست که آن خانوادهها در مصیبت باشند و دیگران در عشرت. انسانیت اقتضای این را میکند.
تقاضای سبک گرفتن مراسم عید در این سال بهسبب داغدیدگی خانوادهها
… است. شما توجه کنید که در نزدیکی شما، در شهر شما پنجاه نفر جوان مرده و عائلههای زیاد، مصیبت دیده هستند. و شما در بازار بروید و چیزهایی تهیه کنید و عیش و عشرت را به راه بیندازید، این مناسب با مقام انسانیت شما نیست؛ مناسب با مقام اسلامیت شما و برادری شما نیست. من تقاضا میکنم امسال یک قدری سبک بگیرید این چیزها را. امسال به جای اینکه برای فرزندان خودتان چیزهایی غیر ضروری تهیه کنید، به جای این، برای این معلولینی که در بیمارستانها الآن هستند و برای آوارگانی که در سرتاسر کشور جا و منزل ندارند و محتاج به این هستند که به آنها سرکشی بشود، به آنها سرکشی کنید. برادری خودتان را …