نفوذ سیاسی هم این است که در مراکز تصمیمگیری، و اگر نشد تصمیمسازی، نفوذ بکنند. وقتی دستگاههای سیاسی و دستگاههای مدیریّتی یک کشور تحتتأثیر دشمنان مستکبر قرار گرفت، آنوقت همهی تصمیمگیریها در این کشور بر طبقِ خواست و میل و ارادهی مستکبرین انجام خواهد گرفت؛ یعنی مجبور میشوند. وقتی یک کشوری تحت نفوذ سیاسی قرار گرفت، حرکت آن کشور، جهتگیری آن کشور در دستگاههای مدیریّتی، بر طبق ارادهی آنها است؛ آنها هم همین را میخواهند. آنها دوست نمیدارند که یک نفر از خودشان را بر یک کشوری مسلّط بکنند، مثل آن چیزی که در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ در هند این کار را کردند؛ از خودشان آنجا مأمور داشتند؛ یک نفر از انگلیس رئیس هند بود. امروز این امکانپذیر نیست؛ برای آنها بهتر این است که از خود آن ملّت کسانی در رأس آن کشور باشند که مثل آنها فکر کنند، مثل آنها اراده کنند، مثل آنها و بر طبق مصالح آنها تصمیم بگیرند؛ این نفوذ سیاسی است. [هدف این است که] در مراکز تصمیمگیری نفوذ کنند، اگر نتوانستند در مراکز تصمیمسازی [نفوذ کنند]؛ زیرا جاهایی هست که تصمیمسازی میکند. اینها کارهایی است که دشمن انجام میدهد.نفوذ دشمن
نامهای دیگر: نفوذ، نفوذ اقتصادی، نفوذ امنیتی، نفوذ سیاسی، نفوذ در مجلس، نفوذ منحرفان، نفوذ منحرفان در دانشگاه
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
راه یافتن عوامل و اندیشهٔ دشمن و افراد منحرف به مراکز تصمیمگیری و نهادهای کشور.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:پیام بهمناسبت دومین سالروز تشکیل بسیج مستضعفان— ۱۳۶۰/۰۹/۰۵
سیر زمانی
از ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۳۱۳۶۰۱۴۰۳
فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
نفوذ دو جور است: یک نفوذ موردی است، نفوذ فردی است؛ یک نفوذ جریانی است. نفوذ موردی خیلی نمونه دارد، معنایش این است که فرض کنید شما یک دمودستگاهی دارید، یک مسئولی هستید؛ یک نفر را با چهرهی آرایششده، بزکشده، با ماسک در مجموعهی شما بفرستند؛ شما خیال کنید دوست است درحالیکه او دوست نیست، تا او بتواند کار خودش را انجام بدهد؛ گاهی جاسوسی است که این کمترینش است؛ یعنی کماهمّیّتترینش جاسوسی است، خبرکشی و خبردهی است؛ گاهی کارش بالاتر از جاسوسی است، تصمیم شما را عوض میکند. شما یک مدیری هستید، یک مسئولی هستید، تصمیمگیر هستید، میتوانید یک حرکت بزرگ یا مؤثّری انجام بدهید، اگرچنانچه این حرکت را اینجور انجام بدهید این به نفع دشمن است، او میآید کاری میکند که شما حرکت را اینجور انجام بدهید؛ یعنی تصمیمسازی. در همهی دستگاهها سابقه هم دارد؛ فقط هم دستگاههای سیاسی نیست، دستگاههای روحانی و دینی و مانند اینها هم همیشه وجود داشته. مرحوم آقای آسیّد حسن تهامی که از علمای بزرگ کشور ما و ساکن بیرجند بود، رفته بود در بیرجند مانده بود؛ ملّای خیلی بزرگی بود، اگر در قم یا نجف میماند، حتماً مرجع تقلید میشد؛ مرد بسیار دانایی بود. ایشان خودش برای من نقل کرد؛ گفت آنوقتی که عراقیها با انگلیسها میجنگیدند -در [سال] ۱۹۱۸؛ قریب صد سال پیش- یکی از مراجع وقت، یک نوکری داشت که خیلی مرد خوبی بود، با طلبهها گرم میگرفت، صحبت میکرد، با همه آشنا بود، با همه رفیق بود؛ اسمش را هم ایشان میگفت؛ من یادم نیست. گفت بعد که انگلیسها غلبه پیدا کردند و عراق را تصرّف کردند و آخرین جا نجف بود که وارد نجف شدند، خبر رسید به طلبهها که این نوکر فلان آقا، یک افسر انگلیسی است! گفت من باور نکردم؛ گفتم مگر میشود چنین چیزی؟ بعد میگفت در بازار حُوِیش -بازار معروفی است در نجف- داشتم میرفتم، دیدم هفت هشت ده نفر افسر انگلیسی و نظامی انگلیسی سوار اسب دارند میآیند -آنوقت با اسب رفتوآمد میکردند- یک افسری هم جلویشان است؛ خب، من کنار واایستادم که اینها بیایند رد شوند؛ وقتی رسیدند به من، دیدم آن افسری که جلو بود، از آن بالا گفت: آقای آسیّد حسن، حالت چطور است! نگاه کردم دیدم بله، همان آقایی است که نوکر فلان مرجع بود؛ سالها ما این را میدیدیم. گاهی نفوذ اینجوری است؛ نفوذ شخصی است؛ وارد خانهی کسی، وارد دستگاه کسی میشوند. در دستگاههای سیاسی هم الیماشاءالله از این قبیل وجود داشته است؛ امروز هم ممکن است باشد؛ البتّه خطرناک است.منتها از این خطرناکتر، نفوذ جریانی است. نفوذ جریانی، یعنی شبکهسازی در داخل ملّت؛ بهوسیلهی پول که نقش پول و نقش امور اقتصادی اینجا روشن میشود. عمدهترین وسیله دو چیز [است]؛ یکی پول، یکی هم جاذبههای جنسی. افراد را جذب کنند، دور هم جمع کنند؛ یک هدف جعلی و دروغین مطرح کنند و افراد مؤثّر را، افرادی که میتوانند در جامعه اثرگذار باشند، بکشانند به آن سمت مورد نظر خودشان. آن سمت مورد نظر چیست؟ آن عبارت است از تغییر باورها، تغییر آرمانها، تغییر نگاهها، تغییر سبک زندگی؛ کاری کنند که این شخصی که مورد نفوذ قرار گرفته است، تحت تأثیر نفوذ قرار گرفته، همان چیزی را فکر کند که آن آمریکایی فکر میکند؛ یعنی کاری کنند که شما همانجوری نگاه کنی به مسئله که یک آمریکایی نگاه میکند -البتّه یک سیاستمدار آمریکایی، به مردم آمریکا کاری ندارد- همانجوری تشخیص بدهی که آن مأمور عالیرتبهی سیا تشخیص میدهد؛ در نتیجه همان چیزی را بخواهی که او میخواهد. بنابراین خیال او آسوده است؛ بدون اینکه لازم باشد خودش را به خطر بیندازد و وارد عرصه بشود، شما برای او داری کار میکنی؛ هدف این است، هدف نفوذ این است؛ نفوذ جریانی، نفوذ شبکهای، نفوذ گسترده؛ نه موردی. اگر این نفوذ نسبت به اشخاصی انجام بگیرد که اینها در سرنوشت کشور، سیاست کشور، آیندهی کشور تأثیری دارند، شما ببینید چه اتّفاقی میافتد؟ آرمانها تغییر پیدا خواهند کرد، ارزشها تغییر پیدا خواهد کرد، خواستها تغییر پیدا خواهد کرد، باورها تغییر پیدا خواهد کرد.شاهدها (۵ پاراگراف)
لانه کردن در داخل، تفرقهافکنی و ایجاد تردید نسبت به مسئولان و نظام
ملّت ایران امروز ملّتى نیست که یک قدرتى یا یک دولتى، به خودش جرئت بدهد که بیاید به میدانِ جنگ نظامى این ملّت؛ جرئت نمیکنند بیایند امّا در عین حال کار شما تا یک مدّتى ادامه دارد؛ مبارزهى ملّت ایران تا یک مدّتى ادامه دارد؛ چرا؟ چون دشمن اگرچه جنگ نظامى نمیتواند بکند، از راههاى دیگر وارد میشود: در داخل لانه میکند؛ سعى میکند بین صفوف ملّت اختلاف ایجاد کند؛ سعى میکند دلهاى مردم را نسبت به مسئولین کشور و نسبت به جمهورى اسلامى دچار شک و تردید کند؛ اینها کارهاى دشمن است؛ هر چه شما مشاهده کنید هر سخنى، هر نوشتهاى، هر حرکتى که ملّت ایران را نسبت به گذشتهى پانزدهسالهى باافتخار خود و نسبت به دوران امام و نسبت به عملکرد مسئولین و نسبت به حرکت و جهتگیرى انقلاب دچار تردید کند، آن حرف و آن نوشته مال دشمن …وسوسه در ذهن مردم به گمان فروکش کردن شور انقلابی، همانند نفوذگران صدر اسلام
… یک وقتى وسوسهى سردمدار استکبار یعنى آمریکا را گوش کنند امّا دولتهاى بزرگ، دولتهاى باشعور، دولتهایى که اهمّیّت ایران و جمهورى اسلامى را میدانند، معلوم است که به وسوسهى آمریکا جواب رد میدهند و به سینهى آنها دست رد میزنند امّا آنها دارند کارشان را میکنند. درست همانطورى که بعد از شورش و جوش اوّلیّهى مسلمانان صدر اسلام، یک عدّه آمدند تا شاید بتوانند در دلهاى مردم نفوذ کنند، امروز هم همینجور است؛ با خودشان میگویند که آن شورش و جوش و حرکت انقلابى ملّت ایران فروکش کرده است، پس وقت این است که ما برویم و در دلها و ذهنهاى مردم وسوسه کنیم.وسوسه و ارعاب رهبران انقلاب از راه حفظ رابطه
… بیاورم از کشورها، [اگر] نگاه کنید در تاریخ سى سال، چهل سال اخیر، مىبینید این کشورها را وابسته شدند به رژیم آمریکا؛ از راه چه؟ از راه مرعوب کردن، یا تطمیع کردن، یا محتاج کردن، یا فشار وارد آوردن؛ انواع فشارها را روى این کشورها و ملّتهاى مستقل وارد مىآوردند. آنها هم رابطه را بکلّى قطع نکرده بودند؛ سفیر هم بود، مسئولین آمریکایى هم بودند، وسوسه میکردند، میرفتند، مىآمدند، حتّى دل رهبران انقلاب را و رهبران ملّت را خالى میکردند، آنها را میترساندند و مرعوبشان میکردند. بعد که مرعوب شدند [خب] کسى که مرعوب شد، با اندک چیزى میشود او را از میدان خارج کرد آنها را از میدان خارج میکردند. این سرنوشت اغلب انقلابها است، اگر نگوییم همه.دخالت صاحبان پول و قدرت در گوشهگوشهٔ نظام
… خودشان داشته باشند. اینجور نیست که جامعهى ما تشکیل شده باشد از فرشتگان؛ البتّه تودهى مردم ما، اکثرّیت قاطع مردم ما همان مردم الهى و مقدّس و نورانىاى هستند که دنیا را متوجّه خودشان کردند با نورانیّت خودشان در این ده پانزده سال، لکن کسان ناسالمى هم هستند؛ افرادى هستند که میخواهند با استفاده از پول، از قدرت، در گوشهگوشهى نظام دخالت بکنند؛ چه در مجلس، چه در دولت، چه در ادارات، چه در دستگاه قضائى. نمایندهى مجلس و مأمور نظام جمهورى اسلامى در هر جا که هست، بایستى به آنها با چهرهى بىانعطاف نظر بکند. وقتى که آنها ببینند که فایدهاى ندارد، عقب مىنشینند، اذیّت نمیکنند، دخالت نمیکنند.ورود دشمن از راه اقتصاد، فرهنگ، سیاست و امنیت
قرآن میگوید ای افراد مسلمان بیداردل! این دشمن را هرگز فراموش نکنید؛ یادتان نرود که دشمن دارید؛ یادتان نرود که دشمن در کمین است؛ یادتان نرود که اگر کوتاه بیایید، اگر سستی کنید، دشمن ضربت خواهد زد. دشمن از همهی راهها میخواهد وارد بشود برای ضربت زدن؛ از راه اقتصاد، از راه فرهنگ، از راه سیاست، از راههای امنیّتی.