… زیادتر بود. آنهایی که سالهای طولانی برای خدمت به طاغوت با این ملت ما آن کردند که همه میدانید زندگیهاشان بر فرض اینکه خیلی مرفه و طاغوتی بود، لکن هم در دنیا مارک طاغوتی و خیانت به جبهههاشان زده شد و هم در پیشگاه خدا که میروند به جزای خودشان میرسند. جزای بعض اشخاص در اینجا اصلًا امکان ندارد، مثل نصیری[1] و امثال اینها، که هزاران خانه را بیصاحب کردند و هزاران پدرها را بیپسر کردند و مادرها را بدون جوان؛ اینها آخر امر، آن قدری که بشر دستش میرسد، این است که این را بکُشدش؛ اما این هزاران نفر را به کشتن داده یا کشته، کُشتن او کُشتن یک نفر در مقابل یک نفر است، نه در مقابل هزار نفر. اینها در آنجا، آنجایی که دار جزا هست- اینجا دار جزا نیست- در آنجایی که دار جزاست به حساب اینها رسیدگی میشود.