از لحاظ آموزش. آموزش را جدّى کنید. مراکز آموزش را -مثل این دانشکدهی افسرى یا به اسم جدید: دانشکدهی علوم نظامى، و همچنین بقیّهی مراکز آموزشى، آموزشگاه افسرى و جاهاى دیگر را- حقیقتاً مرکز آموزش قرار بدهید؛ اینجا یاد بگیرند. انضباط در داخل نیروها، انضباط واقعى و عمیق باشد، نه انضباط صورى محض. البتّه انضباط صورى هم لازم است؛ امّا انضباط یعنى هر فرمانبرى خودش را ملزم بداند -ملزم اخلاقى و وجدانى- که فرمان فرمانده را عمل بکند؛ نه اینکه فقط در مدّ نگاه او و تا آنجایى که چشم او میبیند؛ بلکه همان جایى که چشم او هم نمیبیند، فرمان او باید عمل بشود؛ انضباط به معناى واقعى. سازماندهى به شکل دقیق و عمیق که بحمدالله در ارتش بوده؛ خوب هم بوده، الان هم خوب است. سازماندهى در ارتش ایرادى ندارد؛ امّا حفظ این سازماندهى با انضباط [ممکن است]؛ کمربند انضباط را دُور این یگانهاى عمده و غیر عمده بیندازید و اینها را محکم نگه دارید. یک ذرّه بیانضباطى و بینظمى در خطوط، فاجعهآفرین است.نظم و انضباط
نامهای دیگر: نظم، نظم در کار، نظم سازمانی، نظم و وقتشناسی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
رعایت نظم و مقررات در کار، زندگی و نیروهای مسلح.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در خطبههای نماز جمعه تهران— ۱۳۶۰/۰۴/۰۵
سیر زمانی
از ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۳۱۳۶۰۱۴۰۳
فقط سال ۱۳۹۱همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
یک وقتى یک افسر حزباللهى از این حزب اللهىهاى مشهور در ارتش آمد پیش من با دمپایى ــ افسر عالىرتبه بود، از بس این حزباللهى و مقدّسمآب بود، با دمپایى آمد پیش من ــ به او گفتم اگر بعد از این اینجورى دیدمت، راهت نمیدهم؛ برو! ردّش کردم. بعد، از دفعهى دیگر که آمد، دیدیم بله، پوتین مرتّب است. نمیشود، حزباللهىگرى را بعضى اشتباه میکنند با شل و ول بودن و بىنظمى و بىترتیبى؛ حزباللهىگرى که این نیست. رئیس حزباللهىهاى همهى تاریخ یعنى امیرالمؤمنین میفرماید: وَ نَظمِ اَمرِکُم؛[3] منظّم باید بود. نظم چیست؟ همان چیزى که از انسان خواستهاند؛ یعنى آن آئینى که از هر کسى خواستهاند. هر جا یک نظمى دارد؛ میدان جنگ هم یک نظمى دارد و زىّ نظامى هم یک نظم خاصّى دارد، باید آن نظم را [رعایت کرد]. حالا انشاءالله یک وقتى شما را در آن زىّ خودتان ببینیم تا این را هم به چشم انشاءالله مشاهده کنیم.نکتهی دیگری که لازم است در خطبههای نماز جمعه وجود داشته باشد، یعنی مجموعاً از خطبهها برآید، عبارت است از روح نظم و انتظام و انضباط در مردم. نظم پذیری، یعنی حالت فرمانبرداری از مرکزیّت نظام و همکاری با مسؤولین کشور. حالت سرکشی و بیاعتنایی به مقرّرات و رفض قوانین کشور و این چیزها، نباید در بین مردم و از طریق خطبههای جمعه به وجود آید. عکس آن باید بهوجود آید؛ که حالت استسلام در مقابل قوانین، مقرّرات، نظامات عمومی و اینهاست.شاهدها (۱ پاراگراف)
لزوم نظم و مراعات، با مثال بسیجیان در دفاع مقدس
… نکنند. میبینید که تشخیص ما این است که این کارها به ضرر کشور است، این کارها به نفع نیست. با احساساتشان راه بیفتند اینجا، آنجا، علیه این شعار بدهند، علیه آن شعار بدهند؛ این شعاردادنها کاری از پیش نمیبرد. این خشمها را، این احساسات را برای جای لازم نگه دارید. در دوران دفاع مقدس اگر بسیجیها میخواستند همین طور بروند یک جائی، طبق میل خودشان حمله کنند، که خب پدر کشور در میآمد. نظمی لازم است، انضباطی لازم است، مراعاتی لازم است. اگر چنانچه به این حرفها اعتنائی ندارند، آنها که خب حسابشان جداست؛ اما آن کسانی که به این حرفها اعتناء دارند و مقیدند که برخلاف موازین شرع حرکت نکنند، باید مراقبت کنند، از این کارها نکنند.