رفتن به محتوای اصلی

نصرت الهی

نام‌های دیگر: یاری خدا، نصرت خدا

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

یاری خداوند به مؤمنان و پیروزی آنان در پرتو این یاری.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه تشکر به آقای محمد تقی فلسفی (اعتراض به انجمن‌های ایالتی و ولایتی)— ۱۳۴۱/۰۸/۰۷

سیر زمانی

از ۱۳۴۱ تا ۱۳۶۸
۱۳۴۱۱۳۶۸

فقط سال ۱۳۶۶همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

شما دیدید که ملت مسلم ایران با هم متحد شدند و با هم قیام کردند و با دست خالی بدون اسلحه در مقابل آن قدرتهای عظیم شیطانی محمد رضا و آن قدرتهای ابرقدرتها که پشت سر او صف‌بندی کرده بودند، آنها همه را به کنار زدند و این دولت فاسد را و این سلطنت غیر قانونی فاسد را با قدرت ایمان خودشان و با بانگ «الله اکبر» از صحنه بیرون کردند و به جهنم فرستادند، و به جای او دولت اسلامی- دولتی که الآن در ایران مشاهده می‌کنید، یک دولت اسلامی است، یک دولتی است که طرفدار ضعفاست، طرفدار مستضعفین جهان است- یک همچو دولتی را بپا کردند، با اینکه نه قدرت مالی و نه قدرت بدنی و نه قدرت نظامی داشتند، لکن قدرت ایمانی داشتند. خدای تبارک و تعالی اگر شما او را نصرت کنید شما را نصرت می‌کند؛ انْ تَنْصُرُوا اللهَ یَنْصُرکُم وَ یُثَبِّتْ اقْدامَکُم[4]. اگر خدا را نصرت بکنید، نصرت خدا به نصرت دین اوست، به نصرت بندگان اوست، به نصرت مظلومین است. شما باید بایستید در مقابل ظالم‌ها و داد مظلومین را از آنها بخواهید، بایستید در مقابل ابرقدرتها که به شما می‌خواهند حکومت کنند، از آن طرف دنیا، از امریکا، از آن طرف عالم می‌آید و می‌خواهد به ما حکومت کند و ما و شما و همه را تحت قدرت خودش قرار بدهد و ذخایر ما را هم از بین ببرد و مع الاسف، دولتها هم با او موافقت می‌کنند بیشتر از آنها.
تمام این پیروزی‌ها و عدم پیروزی‌ها و سلطنت‌ها و ابرقدرتی‌ها و همه، گذراست. ما این جا نشستیم، بلااشکال در صد سال دیگر از ما خبری نیست، گذشته است، رفته است، پیروز بشویم رفته است، شکست بخوریم رفته است، قدرت داشته باشیم رفته است، نداشته باشیم گذشته است. آن که باقی است، آن است که در پیش خودمان است. آنچه باقی می‌ماند، ما و چیزهایی که حمل می‌کنیم به عالم دیگر است. ما باید فکر این معنا باشیم که خدمت بکنیم؛ خدمتی که برای ما سرمایه باشد برای آن جهان. زدن و پیروز شدن و فتح کردن و همه اینها اگر آن بُعد معنوی‌اش نباشد، همه‌اش شکست است، بلکه آنهایی که بیشتر در نظر مردم پیروزند، شکسته‌ترند. این قدرت‌های بزرگی که در عالم بوده است و هست و خواهد بود، اینها اگر آن بُعدی که آنها را به سعادت می‌رساند نداشته باشند، تمامش شکست است. چند روز خورد و خواب و جنایت و خیانت و بعدش تمام، این جا بسته می‌شود و درِ آن عالم باز می‌شود، صحیفه ما باز می‌شود. همه این عالم شهادت می‌دهند برای ما، همه حاضرند. ما باید که فکری بکنیم که نصرت کنیم خدا را؛ انْ تَنْصُروا الله یَنصُرْکُمْ. جنگ نیست، انزوا هم نیست پیشرفت نیست، شکست هم نیست. نصرت یک معنایی است که در خود انسان باید متحقق بشود. ما اگر چنانچه در همه جبهه‌ها پیروز بشویم، لکن به عنوان نصرت خدا نباشد، برای نصرت خودمان باشد، بخواهیم که خودمان یک جایی را بگیریم، ما نصرت خدا را نکردیم و خدا هم آن وعده‌ای را که داده‌اند، عمل نمی‌کنند، اگر عمل کنند یک عنایت خاصی است، ربطی به ما ندارد. آنی که وعده کرده است که إِنْ تَنْصُروا الله یَنصُرْکُمْ و یُثَبِّتْ اَقْدامَکُمْ[1]، آن این است که شما جبهه نصرت را بازکنید، خدا هم باز می‌کند. شما برای خدا کار کنید. برای خدا پیش بروید، برای خدا زحمت بکشید، برای خدا همه کارها را انجام بدهید. آن که در جبهه هست برای خدا باید جبهه باشد. آن که پشت جبهه است برای نصرت خدا باشد.
فرموده است که به مستمندان باید برسید، به ضعفا باید برسید، به مردم فقیر باید برسید، برای همه باید تهیه کنید. وقتی که بنا شد ما برای این جهت خدمت کردیم، این نصرت خداست. نصرت خدا، نصرت بندگان خداست نصرت دین خداست. وقتی ما نصرت کردیم بندگان خدا را برای خدا، برای این که اینها «عیال الله» هستند. ما اگر چنانچه در جبهه‌ها هم پیروز نشویم، این جا پیروزیم. و اگر این طور نشد، شکست خوردیم از همین حالا، در اوج پیروزی در شکست هستیم و در حضیض شکست، پیروز هستیم. میزان، این است و ما باید این را در نظر بگیریم. در هیچ پیروزی به مقدار خارج از متعارف که مربوط به خدا نباشد، غرور و خوشحالی پیدا نکنیم و در هیچ شکستی سرشکستگی نداریم، برای این که، ما نمی‌خواستیم خودمان یک چیزی بشویم که سرشکستگی پیدا کنیم، ما می‌خواستیم اطاعت امر خدا را بکنیم. خدا فرموده است:

تحقق وعدهٔ یاری خدا در پیروزی والفجر ۱۰

از عنایات خداوند بزرگ و توجه رسول معظم او به این ملت مقاوم و ایثارگر و رزمندگان سلحشور اسلام در پیروزی بزرگ و برق‌آسای «و الفجر 10» سپاسگزارم. به یقین این هدیه الهی، از ختم این سال پر حادثه، تحقق وعده إن تَنصُروا اللهَ یَنصُرکُم و یُثَبِّتْ اَقدامَکُم،[1] از ثمره مقاومت بی‌نظیر این ملت بزرگ در برابر حملات بزدلانه عفلقیان[2] در بمباران شهرهاست. اخبار پیروزیها و حماسه‌های دلاوران اسلام نه تنها دل ملت ما، که قلب همه مستضعفان و محرومان را شادمان نمود؛ و صدام و عفلقیان و حامیان و اربابان او، خصوصاً امریکا و اسرائیل را عزادار کرد. سلام خالصانه مرا به همه فرماندهان عزیز و شجاع و رزمندگان ظفرمند پیروز سپاه …

فراهم شدن زمینهٔ سقوط کفر و قدرت رزمندگان از جانب خدا

من چند کلمه دعا می‌کنم به شما. من همیشه دعاگوی شماها هستم. از خدای تبارک و تعالی مسالت می‌کنم که شما را در کارهایتان موفق کند و اسلام را به دست شما به دست دوستان شما، به دست رفقای شما، به دست همه قوای مسلحه، اسلام را پیش ببرد و کفر را ساقط کند. البته می‌دانید که زمینه سقوط کفر را خدا دارد فراهم می‌کند و از ما نیست این چیزها، شما هم باید این را از خودتان ندانید. این خدای تبارک و تعالی است که به شما قدرت داده است و خدای تبارک و تعالی است که شما را همت داده است و هر تیری که رها می‌کنید، با دست شما خدای تبارک و تعالی کار را انجام می‌دهد، چنانچه تا حالا تجربه کردید.