رفتن به محتوای اصلی

نصرت الهی

نام‌های دیگر: یاری خدا، نصرت خدا

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

یاری خداوند به مؤمنان و پیروزی آنان در پرتو این یاری.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه تشکر به آقای محمد تقی فلسفی (اعتراض به انجمن‌های ایالتی و ولایتی)— ۱۳۴۱/۰۸/۰۷

سیر زمانی

از ۱۳۴۱ تا ۱۳۶۸
۱۳۴۱۱۳۶۸

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

شما دیدید که ملت مسلم ایران با هم متحد شدند و با هم قیام کردند و با دست خالی بدون اسلحه در مقابل آن قدرتهای عظیم شیطانی محمد رضا و آن قدرتهای ابرقدرتها که پشت سر او صف‌بندی کرده بودند، آنها همه را به کنار زدند و این دولت فاسد را و این سلطنت غیر قانونی فاسد را با قدرت ایمان خودشان و با بانگ «الله اکبر» از صحنه بیرون کردند و به جهنم فرستادند، و به جای او دولت اسلامی- دولتی که الآن در ایران مشاهده می‌کنید، یک دولت اسلامی است، یک دولتی است که طرفدار ضعفاست، طرفدار مستضعفین جهان است- یک همچو دولتی را بپا کردند، با اینکه نه قدرت مالی و نه قدرت بدنی و نه قدرت نظامی داشتند، لکن قدرت ایمانی داشتند. خدای تبارک و تعالی اگر شما او را نصرت کنید شما را نصرت می‌کند؛ انْ تَنْصُرُوا اللهَ یَنْصُرکُم وَ یُثَبِّتْ اقْدامَکُم[4]. اگر خدا را نصرت بکنید، نصرت خدا به نصرت دین اوست، به نصرت بندگان اوست، به نصرت مظلومین است. شما باید بایستید در مقابل ظالم‌ها و داد مظلومین را از آنها بخواهید، بایستید در مقابل ابرقدرتها که به شما می‌خواهند حکومت کنند، از آن طرف دنیا، از امریکا، از آن طرف عالم می‌آید و می‌خواهد به ما حکومت کند و ما و شما و همه را تحت قدرت خودش قرار بدهد و ذخایر ما را هم از بین ببرد و مع الاسف، دولتها هم با او موافقت می‌کنند بیشتر از آنها.
تمام این پیروزی‌ها و عدم پیروزی‌ها و سلطنت‌ها و ابرقدرتی‌ها و همه، گذراست. ما این جا نشستیم، بلااشکال در صد سال دیگر از ما خبری نیست، گذشته است، رفته است، پیروز بشویم رفته است، شکست بخوریم رفته است، قدرت داشته باشیم رفته است، نداشته باشیم گذشته است. آن که باقی است، آن است که در پیش خودمان است. آنچه باقی می‌ماند، ما و چیزهایی که حمل می‌کنیم به عالم دیگر است. ما باید فکر این معنا باشیم که خدمت بکنیم؛ خدمتی که برای ما سرمایه باشد برای آن جهان. زدن و پیروز شدن و فتح کردن و همه اینها اگر آن بُعد معنوی‌اش نباشد، همه‌اش شکست است، بلکه آنهایی که بیشتر در نظر مردم پیروزند، شکسته‌ترند. این قدرت‌های بزرگی که در عالم بوده است و هست و خواهد بود، اینها اگر آن بُعدی که آنها را به سعادت می‌رساند نداشته باشند، تمامش شکست است. چند روز خورد و خواب و جنایت و خیانت و بعدش تمام، این جا بسته می‌شود و درِ آن عالم باز می‌شود، صحیفه ما باز می‌شود. همه این عالم شهادت می‌دهند برای ما، همه حاضرند. ما باید که فکری بکنیم که نصرت کنیم خدا را؛ انْ تَنْصُروا الله یَنصُرْکُمْ. جنگ نیست، انزوا هم نیست پیشرفت نیست، شکست هم نیست. نصرت یک معنایی است که در خود انسان باید متحقق بشود. ما اگر چنانچه در همه جبهه‌ها پیروز بشویم، لکن به عنوان نصرت خدا نباشد، برای نصرت خودمان باشد، بخواهیم که خودمان یک جایی را بگیریم، ما نصرت خدا را نکردیم و خدا هم آن وعده‌ای را که داده‌اند، عمل نمی‌کنند، اگر عمل کنند یک عنایت خاصی است، ربطی به ما ندارد. آنی که وعده کرده است که إِنْ تَنْصُروا الله یَنصُرْکُمْ و یُثَبِّتْ اَقْدامَکُمْ[1]، آن این است که شما جبهه نصرت را بازکنید، خدا هم باز می‌کند. شما برای خدا کار کنید. برای خدا پیش بروید، برای خدا زحمت بکشید، برای خدا همه کارها را انجام بدهید. آن که در جبهه هست برای خدا باید جبهه باشد. آن که پشت جبهه است برای نصرت خدا باشد.
فرموده است که به مستمندان باید برسید، به ضعفا باید برسید، به مردم فقیر باید برسید، برای همه باید تهیه کنید. وقتی که بنا شد ما برای این جهت خدمت کردیم، این نصرت خداست. نصرت خدا، نصرت بندگان خداست نصرت دین خداست. وقتی ما نصرت کردیم بندگان خدا را برای خدا، برای این که اینها «عیال الله» هستند. ما اگر چنانچه در جبهه‌ها هم پیروز نشویم، این جا پیروزیم. و اگر این طور نشد، شکست خوردیم از همین حالا، در اوج پیروزی در شکست هستیم و در حضیض شکست، پیروز هستیم. میزان، این است و ما باید این را در نظر بگیریم. در هیچ پیروزی به مقدار خارج از متعارف که مربوط به خدا نباشد، غرور و خوشحالی پیدا نکنیم و در هیچ شکستی سرشکستگی نداریم، برای این که، ما نمی‌خواستیم خودمان یک چیزی بشویم که سرشکستگی پیدا کنیم، ما می‌خواستیم اطاعت امر خدا را بکنیم. خدا فرموده است:

شاهدها (۱۸۷ پاراگراف)

برخورداری قوای مسلح از قدرت غیبی برتر از محاسبات مادی

… و با افتخار جاویدی که در فتوحات، به ویژه «فتح مبین» برای کشور اسلامی آفریدند تبریکها بیشتر و جدّیتر و توام با سرافرازی است. جاوید باد قوای مسلح و ارتش؛ و سرافراز باد کشور بقیه الله اعظم- ارواحنا لمقدمه الفداء- که این چنین سربازان متعهد و فداکار دارد. در این جنگ تحمیلی و دفاع از حق، ارتش ایران و دیگر قوای مسلح بر جهانیان ثابت کردند که مجاهدین در راه هدف و اسلام و میهن معظّم از یک قدرت غیبی ما فوق طبیعت و برتر از محاسبات کاخ‌نشینان ستمگر برخوردارند که با ارزیابی کوردلان خدانشناس نمی‌توان سنجید و با معیارهای الحادی درست نخواهد شد. با کدامین سنجشها و معیارها می‌توان «فتح مبین» را تحلیل کرد، و با کدامین معادلات می‌توان ارزیابی نمود نبرد نابرابری که یک طرف آن قدرت شیطانی مجهز به تمام ابزار جنگی سبک و سنگین و برخوردار از پشتیبانی بی‌دریغ ابرقدرتها و اکثر دولتهای منطقه که با دست باز و روی …

پیروزی رزمندگان و تحقق معجزهٔ عصر با جنود غیبی

در آغاز چهارمین سال رسمیت جمهوری اسلامی حمد و ثنای بی‌پایان خداوند متعال را که با نصرت خود و جنود غیبی، رزمندگان سلحشور و متعهد ایران را در دو بعد معنوی و ظاهری پیروز و با سرافرازی هر چه تمامتر به جایی رساند که معجزه عصر به دست مبارک و توانای آنان به صورتی آشکار، تحقق پیدا کرد و لشکرهای مجهز به جهازهای مدرن قدرتهای شیطانی در فاصله‌ای اندک شکست مفتضحانه خورده یا تسلیم شدند و یا فرار نمودند و یا کشته شدند.

پیروزی بزرگ با یاری ملائکه و نصرت ملکوت اعلی

… تَنْصُرُوا اللهَ یَنْصُرْکُمْ وَ یُثَبِّتْ اقْدامَکُمْ[1] اخبار غرورآفرین جبهه‌های نبرد علیه قوای شیطانی را یکی پس از دیگری دریافت نمودم. قلم قاصر است که احساسات خویش را ابراز کنم. به قوای مسلح اسلامی- که خدایشان نصرت آخرین را نصیب فرماید- تبریک عرض می‌کنم. مبارک باد بر شما عزیزان افتخارآفرین پیروزی بزرگی را که با یاری ملائکه الله و نصرت ملکوت اعلی‌ نصیب اسلام و کشور عزیز ایران، کشور بقیه الله الاعظم- اروحنا له الفداء- نمودید.

نصرت خدا مشروط به نصرت دین و احکام آن و یاری مظلومان

1- نصرت حق تعالی از کشور اسلامی ما و هر کشور اسلامی مشروط است به نصرت دادن کشور و کشورها به دین مبین اسلام و احکام مترقی آن، که نصرت مظلومان و محرومان جامعه را نیز در بر دارد. و ما اگر حق را نصرت ننماییم، نباید در انتظار نصر خدا باشیم. و از این جمله است اجرای عدالت اسلامی در تمام دستگاههای قضایی و اجرایی در سراسر کشور. و از جمله مهمات رسیدگی سریع به پرونده‌های زندانیان و خصوصاً آنان که جرمشان مادون جرم گروهکهای مفسدین و ملحدین اغتشاش‌گر است.

مشروط بودن نصرت به وفای به عهد و یاری دین

… هم هیچ چیزی که بتواند مقابله کند با قدرت شیطانی محمد رضا نداشت الّا ایمان راسخ به مکتب، قیام کرد و در 22 بهمن نظام فاسد شاهنشاهی را شکست داد و نظام مترقی اسلامی را برپا کرد و همه برای خدا بود. فریادها از سرتاسر کشور فریاد الهی بود، ندای حق بود از حلقوم شما. و خداوند وعده نصرت به شما داده است، لکن باقی باشید به آن تعهداتتان؛ شماها وفا کنید به عهد خدا، خداوند وفا می‌کند به عهد شما؛ شماها نصرت بدهید به دین خدا و خداوند نصرت می‌دهد به شما. نصرت خدا در این سه سال واضح و روشن بود؛ هر توطئه‌ای بر ضد شما و جمهوری شما بپا شد خدای تبارک و تعالی یا با دست شما یا با دست دیگران آن توطئه‌ها را خنثی کرد. و از حالا به بعد هم دلخوش باشید، دلگرم باشید که شمایی که با این سند، با این سند گویا، با این سند صریح …

همهٔ قدرت از خدا و تأیید ملت‌ها و دولت‌های همراه با خدا

از این جهت، آنها روی این زمینه با شما مخالف هستند. لکن آن چیزی که دل ما و شما و همه را گرم می‌کند تاییدی است که خدای تبارک و تعالی از ما می‌کند. ما که خودمان قدرتی نداریم و نداشتیم و نخواهیم داشت. هر چه هست از اوست. هر قدرتی که هست از اوست. منتها اگر ملتها، اگر دولتها با خدا باشند، خدای تبارک و تعالی تاییدشان می‌کند و اگر بر ضد باشند، خدای تبارک و تعالی رهایشان می‌کند به حال خودشان. بنا بر این، ما باید کاری بکنیم که در مقابل این قدرتهای بزرگی که در مقابل ما هستند و این تبلیغات بزرگی که الآن می‌شود بر ضد ما، کاری بکنیم که بهانه دیگر دست آنها ندهیم. یک- فرض کنید که- امام جمعه اگر- خدای نخواسته- در یک محلی یک خطای جزئی بکند، یک اشتباهی …

یاری خدا به ملتی که خواهان یاری دین و اجرای احکام اسلام است

خدای تبارک و تعالی که می‌فرماید: «کسانی که نصرت مرا بکنند آنها را نصرت می‌کنم»[1]، می‌داند که ما و ملت ما نصرت دین او را می‌خواهیم و پیاده شدن احکام اسلام را می‌خواهیم و از اول نهضت همه همّ و غم ملت ما بر این بوده است که جمهوری اسلامی با محتوای اسلامی تحقق پیدا بکند. شهدا همه در راه این مقصد از صحنه ظاهری خارج شدند و دوستان عزیز ارتشی و سپاه پاسداران و سایر قشرهای مسلح و غیر مسلح، آنها همه دنبال همین مقصد هستند. وقتی که همه ما و همه شما و همه ملت دنبال نصرت احکام اسلام و نصرت خدای تبارک و تعالی هستیم خدای تبارک و تعالی نصرت می‌کند ما را.و من میل دارم که تذکر بدهم به همه قشرها که در هر جا هستند و در هر محلی هستند حفظ قانون را بکنند و حفظ قواعدی که بر کشور جاری هست بکنند، این طور نباشد که یک قشری به قشر دیگری اعتراض بکند؛ کمک بکنند.

اطمینان مدافعان دین به عنایت غیبی و خنثی شدن توطئه‌های شرق و غرب

شما ملت معظّم که می‌خواهید از دین خدا دفاع کنید و نگهبان کشور ولی الله الاعظم- ارواحنا لمقدمه الفداء- باشید، مطمئن باشید که دست قدرت خداوند قادر بر سر شما سایه افکنده و عنایات غیبی شامل حال شماست و شرّ اشرار و توطئه‌های شرق و غرب را خنثی خواهد فرمود.

تأیید ملت در تعیین سرنوشت و برقراری جمهوری اسلامی

خدای تبارک و تعالی به ما حجت را تمام کرده است. تایید کرده این ملت را که سرنوشت خودش را به دست خودش بگیرد؛ دیگران دخالت نکنند. تایید کرده این ملت‌ را که جمهوری اسلامی را به جای آن رژیمهای فاسد شاهنشاهی بنشانند. تایید کرده این ملت را که دنبال مقاصد اسلام هستند. هر کلمه‌ای که پیدا می‌شود، هر چیزی که پیدا می‌شود، اینها مشغول می‌شوند و تایید می‌کنند؛ جنگ واقع می‌شود، پیرزنها هم تایید می‌کنند، پیرمردها هم تایید می‌کنند، عمل می‌کنند. خوب وقتی که ملت این طور است، جمعیتها …

پشتیبانی خدا از ملت تا زمانی که در صحنه باشد

خدای تبارک و تعالی از اول با شما بوده است و مادامی که شما در صحنه باشید و ان شاء الله، هستید و خواهید بود، خدای تبارک و تعالی شما را پشتیبانی می‌کند و شما قوی خواهید بود. قوای مسلحه ما در جبهه‌های جنگ، باید توجه کنند که آنها برای خدا می‌جنگند، نه برای رئیس جمهور و برای نخست وزیر و برای دیگران؛ آنها دل را قویتر کنند و هر چه اشخاص فاسد به این کشور صدمه وارد می‌کنند، آنها قویتر در مرکز خودشان مشغول به مجاهده و مبارزه باشند.

از میان بردن تجهیزات دشمن با همراهی خدا

خدا با شماست. دیگران اگر مسلسل دارند و نمی‌دانم چه دارند، فانتوم دارند و امثال اینها، شما خدا را دارید. شما همه اینها را از بین بردید؛ برای اینکه با خدا بودید. پشتوانه شما خداست. ملت چه داشت آن وقت؟ چیزی نداشت که دستش. می‌نشستند یک چیز این قدری درست می‌کردند. مگر این مقابل آن چیزی که آنها داشتند، یک چیزی بود؟

القای رعب در دل دشمن و تقویت روحیهٔ ملت

لکن خداوند القای رعب کرد در دل آنها که نروند سراغ آن جهازات کشنده و مقابله نکنند. این کار خدا بود که القای رعب کرد؛ همه را ترساند و تقویت کرد روحیه شما را، به طوری که از شهادت نترسیدید و شهادت را برای خودتان فوز عظیم دانستید. اینها همه از خداست، و الّا همین ملتی بود که آن وقت اگر یک پاسبان می‌آمد توی تهران، توی بازار تهران امر می‌کرد، همه بازار تهران تسلیمش می‌شدند؛ یک وقت این جور بود. کی این طور کرد که آن کسی که از پاسبان می‌ترسید، ریخت در خیابانها و «مرگ بر شاه» گفت؟ کی این …

پشتوانه بودن خدا برای قیام به‌قصد رفع ظلم و اجرای احکام الهی

… تمام قیامهایی که طاغوتی است و اگر برای خدا نشد شیطانی است. طاغوت است و الله. قیام هم یا برای خداست یا برای غیر خدا. آن قیام، قیام طاغوتی است؛ غلبه ظالمی بر ظالم دیگر، غلبه چپاولگری بر چپاولگر دیگر. قیامی که خدای تبارک و تعالی دستور می‌فرماید، قیام للَّه است. باید ما توجه داشته باشیم که اگر قیام للَّه شد، پشتوانه‌اش‌ هم الله است. اگر شما برای خدا نهضت کردید، برای خدا قیام کردید، برای رفع ظلم قیام کردید و برای اجرای احکام خدای تبارک و تعالی نهضت کردید، خدای تبارک و تعالی هم با شماست.

انتساب پیروزی به قدرت مطلق الهی و نهی از نسبت دادن آن به خود

شما این حکومت اسلامی و این نهضت اسلامی را قدر بدانید و همه چیز را از خدا بدانید. خیال نکنید که من و شما و نمی‌دانم کی غلبه کرده‌ایم. ما چیزی نداشتیم که، یکوقت در ذهنتان وارد نشود که خیر، ما ایرانی‌ها خودمان چه کردیم. خیر، آنکه پشتیبان شما بود- چون قیام للَّه بود، نهضت للَّه بود- آن قدرت مطلق الهی بود که طرفدار شما و مویّد شما بود. این را همیشه در نظر داشته باشید و همیشه شکر کنید خدای تبارک و تعالی را بر اینکه یک ملتی را متحوّل کرد از یک معانی‌ای که در سابق بود به یک حقایق اسلامی؛ به یک اخلاق اسلامی، به یک رفتار اسلامی!

همراهی خداوند در خنثی شدن توطئه‌های مسلحانه

من یک کلمه باید با علما و فضلا و ائمه جماعات و سنخ روحانیت در سطح کشور صحبت کنم، یک کلمه هم با ملت. آن چیزی را که با آقایان روحانیون در میان می‌گذارم این است که شما می‌دانید که توطئه‌ها از همه اطراف هست و رو به افزایش است، لکن از این توطئه‌هایی که منتهی به سلاح و قوای مسلح و اینها [می‌شود] هیچ باکی نیست. آنها را خدای تبارک و تعالی همراهی می‌کند چنانچه کرد و می‌بینید. همین امروز هم یکی از علمای جماران آمد و قصه‌ای را نقل کرد که از آن قصه هم من فهمیدم که عنایت خدا با ماست. ایشان فرمودند که: یک خانه‌ای را ظاهراً در شمیرانات، این آقایانی که در کمیته بودند و پاسدارها و اینها، به عنوان اینکه شنیده بودند اینجا قمارخانه است، رفته بودند به عنوان اینکه درِ این قمارخانه را ببندند، وقتی هم رفتند دیدند که بله بساط قمار و مشروبات و اینها …

همراهی خدا با اقدام برای خدا به شرط حفظ مقصد واحد آغاز انقلاب

… کنند، و هر روز رو به شکستند. افغانستانی که دولتش با آنها موافق است، و آن اشخاصی که تبع دولتش هستند با آنها موافق هستند. ایرانی که دولت و ملت دیگر نیست و همه باهمند، همه دستشان توی دست هم است، اینها نمی‌توانند در اینجا بیایند و یک- مثلًا- کاری انجام بدهند. علاوه خدای تبارک و تعالی با ماست. ما برای خدا می‌خواهیم این اجانب را از کشورمان بیرون کنیم، و اینهایی که خلاف اسلامند عذرشان را بخواهیم، یا هدایتشان کنیم. وقتی ما برای خدا می‌خواهیم این انجام بگیرد، خدای تبارک و تعالی با ما همراهی می‌کند، لکن به این شرط که ما همان طوری که اول انقلاب و در جوشش انقلاب همه مقصدها را کنار گذاشته بودیم و یک مقصد داشتیم و آن جمهوری اسلامی و اسلام، و هیچ یک از ما دنبال این نبودیم که شب شاممان چی است، یا در اداره منصبمان چی است، همان طور پیش برویم. شما خیال نکنید که دیگر حالا گذشت و تمام شد و حالا برویم سراغ زندگی‌مان، نخیر.

واقعیت نصرت با رعب الهی و ناکامی تهدید شاه به آتش کشیدن ایران

قبلًا هم من گفته بودم این را، و این مساله واقعیتی است. این طور نبود که آنها نتوانند یک ایرانی را به آتش بکشند. وعده‌اش را شاه هم داده بود که اگر من بروم ایران را به آتش می‌کشم و می‌روم؛ لکن خدا خواست که برود و ایران سر جای خودش و بهتر ان شاء الله باشد.

افکندن رعب در دل دشمنان داخلی و خارجی و انصراف آنان از مقابله

… چه بود؟ اگر آنها می‌خواستند که با طیاره‌هایشان، با توپهایشان، با تانکهایشان بریزند در خیابانها و تهران را بمباران کنند، شما راه دفاعی نداشتید. کی منصرف کرد اینها را، و کی خوف در دل آنها انداخت که نتوانستند بکنند؟ شما که قوه‌ای نداشتید. ما که قدرتی نداشتیم. آنکه در دل آنها خوف را ایجاد کرد، و پیروزی ما پیروزی به رُعب شد؛ آن خدای تبارک و تعالی بود. وقتی ملتی توجه به خدا پیدا کردند و دیدند که راه راهی است که باید به طور شایسته اقدام در آن بکنند، و سر تا سر کشور- همه جا- صدای «الله اکبر» بلند شد، خدای تبارک و تعالی با آنها همراهی کرد و دشمنهایی که نه فقط قدرتهای داخلی بود، قدرتهای خارجی هم، به هم شکست و همه انصراف پیدا کردند از اینکه مقابله کنند، و در دل همه رعب پیدا شد. این کاری بود خدایی و از دست هیچ بشری این کار قابل انجام نبود. پس پیروزی ما پیروزی [ای‌] است که به برکت اسلام، و به برکت گرایش به قرآن پیدا شد.

تأیید الهی ملت مظلوم قیام‌کننده برای خدا، بی‌سابقه جز در صدر اسلام

… بودند. طرف ما تعلیمات نظامی داشتند. ماها این طرف هیچ ابزار جنگی نداشتیم. حالا چهار تا تفنگ، جزء غنایمی است که شما از آنها گرفتید، و الّا دست شما نبود. چیزی که با آتش زدن مثلًا لاستیک، خوب این در مقابل مسلسل و توپ چیزی می‌شد. البته مساله این است که خدا خواست. آن نصرتهای الهی را ما از آن غافلیم. در همین قضایا، چون یک ملتی بود مظلوم، و یک ملتی بود که قیام کرده بود برای خدا، فریاد می‌زد ما جمهوری اسلامی می‌خواهیم، فریاد می‌زد که ما ظلم نمی‌خواهیم، خدا تایید کرد این ملت را. یعنی یک نصرتهایی به این ملت عنایت کرد که در تاریخ، مگر در صدر اسلام، دیگر نبود. یک [همچو] ملتی. همه قدرتها دست او، دست طرف مقابل، لکن یا بترسد استعمال کند، یا وقتی فرمان بدهد، از او فرمان نبرند. خدا یک ترسی در دل اینها انداخت که همان ترس اسباب این شد که برای ما یک نصرتی حاصل شد، یک نصرتی بود خودش. گاهی لشکر اسلام را با همین رعب، رعب …

پیروزی نهضت بر دشمن به تأیید خدا با وجود نداشتن سلاح

… را دارند. البته در این نهضت آن چیز مهمی که باز اسلام دریافت، این بود که جوانهای بسیاری از آن مراکز کشیده شدند به میدان مبارزه رها کردند آنها را. همین دیروز پریروز بود. یک کسی گفت که این خیابان کجا و کجا که یک مراکزی بود برای یک مسائلی، الآن هیچ در آن نیست. این نهضت برای اینکه اسلامی بود و برای خدا بود، خدای تبارک و تعالی کمک کرد در همه مراحلش، کمک کرد در مراحل ابتدایی. راجع به شکست دشمنتان، این تایید خدا بود، و الّا ماها که اسلحه نداشتیم و اسلحه را بلد هم نبودیم چطور باید مثلًا [استفاده‌] کرد. لکن یک تفنگ هم داشتیم، نمی‌توانستیم که تفنگ بیندازیم. ما تعلیمات نظامی نداشتیم، آنهایی که تعلیمات نظامی داشتند، خوب، ابتداءً با آنها بودند. ملت ما بی‌تعلیمات نظامی و بی‌ساز و برگ، با قدرت ایمان به میدان رفت و در مرحله اولی‌ آنها را شکست داد، و این نبود جز …

پیروزی با افکندن رعب در دل دشمنان

و یک نکته بزرگی که شاید اکثراً از آنها غافل باشند، آن ایجاد رعبی بود که در اینها کرد. در قرآن هم هست که «نصر» گاهی به «رعب» است. گاهی جمعیت اینها را جوری می‌کند که به نظرشان زیاد می‌آید[4]. گاهی قدرت‌نمایی اینها، و لو چیزی نیست، در نظر آنها بزرگ می‌آید. اینها همه چیز داشتند. و مطمئن باشید که اگر این رعبی که خدا در قلب اینها انداخته بود، نبود، اینها می‌توانستند یک شب تمام تهران را خراب …

پیوستن نیروهای مقابل به ملت به خواست خدا

اما غفلت نباید بشود از این نصری که خدای تبارک و تعالی، نصرتی که خدای تبارک و تعالی نصیب ما کرد. از اینکه آنی که باید مقابل ما بایستد، به ما ملحق شد. آن شبی که می‌خواستند اینها کودتا بکنند، ما تهران بودیم. و یک شب بنا بود کودتا بکنند. به ما هم اطلاع دادند. حتی آمدند اصرار هم بعضی کردند که شما از این خانه بیایید بیرون. گفتم نه، من همین جا هستم. آن شبی که اینها می‌خواستند کودتا بکنند ... بعدها ما فهمیدیم که …

یاری خدا یعنی یاری احکام خدا، قرآن و جمهوری اسلامی

من وقتی مواجه با این چهره‌های اسلامی، انسانی و خواستنی می‌شوم احساس غرور می‌کنم. من شما را همچو می‌یابم که برای اسلام در همه جا حاضر هستید. آیه‌ای را که آقا قرائت کردند: إِنْ تَنْصُرُوا اللهَ یَنْصُرکُمْ وَ یُثَبِّتْ اَقْدَامَکُمْ[1] اگر یاری بکنید خدا را- یاری خدا؛ یاری احکام خداست، یاری قرآن کریم است، و یاری جمهوری اسلامی است- چنانچه یاری کنید خدا را، خدا هم شما را یاری می‌کند. این یک قضیه که یاری می‌کند و شما این قضیه را در عین دیدید. که شما یاری کردید اسلام را و یاری کردید احکام اسلام را و یاری کردید نهضت اسلامی را، جمهوری اسلامی را؛ و خداوند یاری کرد شما را. اگر یاری خداوند تعالی نبود، چه طور امکان داشت شمای بدون اسلحه، بدون …

برخاستن ملت ترسان و نفی سلطنت از نصرت‌های خدا

اگر یاری خداوند نبود، چه طور در ظرف یک مدت کوتاهی یک ملتی که هر کدام یک خیال خاصی برای خودشان داشتند، هر طبقه‌ای یک آمال و آرزو و یک برنامه‌ای داشتند، یکدفعه همه مجتمع شدند در یک امر. اگر نصرت خدا نبود، چه طور یک ملتی که از یک پاسبان می‌ترسید، یک پاسبان اگر در بازار می‌آمد اجازه به خودش نمی‌داد که بگوید ما امروز مثلًا بیرق نمی‌زنیم بالای دکانها، هیچ همچو چیزی در ذهنش نمی‌آمد، به خودش همچو اجازه‌ای نمی‌داد، اگر یاری خدا نبود، چه طور همین ملت به همین وضع یکدفعه ریختند بیرون، گفتند ما اصلًا سلطنت نمی‌خواهیم! سلطنت رژیم دو هزار و پانصد ساله را ما نمی‌خواهیم؛ این نصرتهای این خداست. شما شاید گاهی غفلت کنید از آن.

افکندن رعب در دل رژیم و بازداشتن آن از مقابلهٔ جدی با ملت

اگر نصرت خدا نبود، چه طور ذهن اینها را منصرف کرد از اینکه مقابله با همه قدرتها پیدا کند. اگر اینها با آن قدرتی که در دست داشتند مقابله می‌کردند و همان طور که الآن در افغانستان برای برادرهای مسْلم ما این طور مسائل پیش آمده است. اینها را خدای تبارک و تعالی منصرف کرد. و یک رعبی در دلشان انداخت، یک انصرافی برایشان حاصل شد که مقابله اصلًا نکنند، مقابله هم بکنند، مقابله‌های خیلی جدّی نباشد. این انصرافی بود که خدا در قلب اینها ایجاد کرد؛ و رعبی بود که ایجاد کرد، ترسیدند؛ یعنی یک قدرت بزرگ شیطانی از یک ملت بی‌ساز و برگ ترسید و نتوانست مقاومت بکند. اینها نصرتهای الهی است، که به حسب نظر کسی که یک قدری تامل در اطراف قضایا بکند، واضح است که همه نصرت خدا بود. همه این پیشرفتها، نصرتِ خدا بود.

ثبات قدم ملت در گرو تداوم یاری اسلام و احکام آن

جمله دوم: وَ یُثَبِّتْ اَقْدامَکُمْ شما توجه کنید که تا حالا شما با قدرت و قوه ایمان آمدید، و نصرت خدا را کردید. اگر چنانچه خدا هم نصرت کرد شما را و پیش بردید، لکن اگر نصرت خدا را بکنید، یک چیز دیگر هم دنبالش هست؛ و آن این است که قدمهای شما را ثابت نگه می‌دارد. اگر خدای نخواسته نصرت را شما فراموش کنید و گمان کنید مطلب تمام است، گذشت دیگر، و بروید سراغ کارهای خودتان هر کسی مشغول گرفتاریهای خودش بشود و از این نصرت الهی که باید بکند، از نصرت به اسلام و احکام اسلام، غفلت کند- آن نصرت سابق چون کردید، نصرت هم داد- لکن اگر نصرت از آنجا قطع بشود؛ یعنی نصرت شما قطع بشود، قدمهاتان دیگر ثابت نمی‌ماند. بخواهید قدم ثابت بماند، تعقیب کنید این برنامه‌ای که تا کنون داشتید، تعقیب کنید، ما بین راه هستیم.

منصرف شدن رژیم از مقابلهٔ جدی با ملت از بزرگ‌ترین همراهی‌های خدا

و یکی از بزرگترین همراهیهایی که خدای تبارک و تعالی با ملت ما کرد این بود که اینها را از مقابله جدی منصرف کرد. اگر اینها می‌خواستند که مثلًا مثل حالای افغانستان رفتار کنند، خوب، خیلی زیاد ما ضایعه داشتیم که بکوبند و بزنند و چه بکنند. حالا رُعْبی در دل بسیاریشان افتاد یا چه شد، که انصراف حاصل شد، و بحمد الله تا اینجا که رسیده است خوب بوده است. ضایعه بوده است، اما کم …

غلبهٔ ملت به دست خدا و با «الله اکبر»، نه اشخاص

… اینها می‌گویند که همه توجهات الآن به ایران است، همه دستجات متوجهند به ایران. ایران سرمشق همه مسلمین شده است، و باید بشود ان شاء الله. این را حفظش کنید. بدانید که ماها هیچ نیستیم، هیچ! برای خودتان یک چیزی خیال نکنید. نه من و نه تو، نه هیچ کس هیچ نیستیم. هر چه هست خدای تبارک و تعالی است، اوست که شما را غلبه داد. «الله اکبر» شما را غلبه داد و با مشت خالی همه چیز را در هم شکستید. این ایمان اسباب این معنا شد. این توجه به خدا اسباب این شد که بچه این قدری و پیرمرد هشتاد ساله و زنهای محترمه و مردهای عزیز، همه را به بیرون ریخت مقابل یک دستگاه ظلمی قرار داد. این اسلام بود، اسلام. اسلام همه چیز دست اوست؛ و ما هیچ هستیم، این را حفظش بکنید، …