من نمیرسم که همه مجلات را بخوانم، اما گاهی میبینم که بعضیها انحراف دارند. خود آنها که مدعی هستند که ما در راه اسلام قدم برمیداریم، باید بدانند که این قلمها بسیاریشان با اسم اسلام است و نه برای اسلام. این عهد بزرگی است به دوش شما؛ مسئولیتی بزرگ است. و بدانید که یک روز از باب این مسئولیت سوال خواهد شد و آن وقت چیزی پنهان نخواهد ماند، دل شما علیه شما شهادت میدهد، دست شما علیه شما شهادت میدهد، خود اعضا بر ضد انسان، اگر خلاف کرده باشد، شهادت میدهند.
منحرف کردن خوانندگان، گناهی بزرگتر از معصیت در خانه
خصوصاً شما که نشریهای برای جوانها منتشر میکنید، باید بدانید که اگر دو هزار مجله چاپ کنید لا اقل، پنج هزار نفر این مجله را میخوانند ویک عده کثیری آن را مطالعه میکنند. اگر تیراژ روزنامهای دویست هزار باشد، پانصد هزار نفر آن را مطالعه میکنند؛ اگر انحراف باشد، پانصد هزار نفر را منحرف میکند. و این مسئولیت کوچکی نیست. این غیر از معصیتی است که در خانه است؛ آن هم معصیت است، اما نه به بزرگی این. هر چه تیراژ شما بیشتر باشد، باید بیشتر توجه به اصلاح آن بکنید. آنها که میگویند [برای] تیراژ بیشتر، توجه بیشتر مردم، هر چه میخواهیم مینویسیم، اشتباه میکنند. آنها مسئولیت بیشتر دارند. همان طوری که مردمی که در کوچه و محلات و کارخانه و صحرا مشغول فعالیتاند …
چند برابر بودن قلمهای انحرافی در برابر قلمهای ارشادی
… که پیشترها میکردند و غایتشان این بود که در یک مجلسی چند هزار نفری بود. ارشادی است برای یک ملت؛ ملت چند میلیونی. و اگر شما این قلمی که دستتان هست قلم ارشادی باشد، میتوانید که یک ملت را به راه راست هدایت کنید و میتوانید که مردم را از انحرافات نجات بدهید. امروز در مقابل قلمهای ارشادی، چند مقابل قلمهای انحرافی هست؛ و در مقابل سخنهای ارشادی، سخنهای انحرافی هست.
فراوانی نشریات فاسد در پی به فساد کشیدن
… اصلاحی را کم میبینیم؛ یعنی، اینها که متکفل روزنامهها هستند، متکفل نطقها در اطراف هستند، اینها را آدم میبیند که آن طوری که سلامت باید باشد در قلم و سلامت باید باشد در بیان و ارشاد باید باشد در قلم و زبان هست، اما آن طوری که انسان میخواهد؛ نیست، کم است. و از آن طرف، نشریات زیادی هست که میبینید که فاسد است و میخواهند به فساد بکشند.
مقالات همسو با قدرتهای بزرگ پس از رژیم سابق
… به راهی که صلاح کشور است و میتوانند که به عکس عمل بکنند. مع الاسف، در ایرانِ آن زمان، بیاستثنا، نشریات و نوشتهها غیر اسلامی بود. آنان برای برنامهای که انحراف جوانان بود، به هر راهی تمسک کردند؛ از جمله به نشریات. مجلات آن روز جوانان را به فساد میکشاند. و پس از آنکه آنها رفتند و نشریات این طرف شروع شد، بسیاریشان انحرافات آن طوری اگر نداشتند، لیکن انحرافات جور دیگری داشتند؛ یعنی، اگر دیدند که نمیشود مجلات را با آن روش سابق انتشار دهند، مقالاتی جانشین آنها کردند که در راهی است که راه قدرتهای بزرگ است.