آنچه جناب آقای حَسناتی دربارهی نجفآباد گفتند، بهطور کامل مورد تصدیق و تأیید اینجانب است؛ بنده هم حقیقتاً شهادت میدهم که مردم نجفآباد امتیازی بر بسیاری از مناطق کشور دارند؛ در صداقتشان، در وفاداریشان، در سابقهشان نسبت به انقلاب. آنوقتی که مبارزات اسلامی و نهضت اسلامی در غربت بود، نجفآباد محلّ شکوفایی تفکّرات این مبارزات بود. بنده در همان دوران -سالهای پیش از انقلاب- آمدم و از نزدیک نجفآباد را دیدم و شور مردم، شعور مردم، حضور مردم و فهمشان از مسائل انقلاب را؛ همهی قشرها؛ نهفقط …
حضور در صفوف مقدم پس از پیروزی و ایستادگی با تقدیم شهید و جانباز
… قرار داشت. اشاره کردند به لشکر نجف، شهید کاظمی[2] و دیگر شهدای این لشکر؛ آن فرماندهان صادق، مؤمن، وفادار، غیور، کارآمد. بنده رفتم لشکر را در منطقهی عملیّات در خودِ جبهه بازدید کردم -بیش از یکبار- نشانههای همین خصوصیّات بارز را انسان در آنجا هم میدید. ایستادید، ایستادگی کردید، صدق و وفا بهخرج دادید، شهید دادید، جانباز دادید؛ اجر شما پیش خداوند محفوظ است؛ نام شما در لوحهی زرّین تاریخ انقلاب درخشنده است. راه را باید ادامه بدهید؛ هنوز به آخر منزل نرسیدهایم؛ باید همچنان پیش برویم، باید همچنان تلاش کنیم، باید همچنان جهاد کنیم؛ میدانها تفاوت کرده است امّا اصل جهاد برقرار است. اگر بتوانیم این امانت را به نسل بعد تحویل بدهیم وظیفهمان را انجام دادهایم. بحمدالله …
نمونهٔ مردان و زنان انقلابی، مؤمن و باوفا در همهٔ دورانهای انقلاب
به همهی برادران و خواهران عزیز نجفآبادی که حقیقتاً، بیملاحظه و بیتعارف نمونهای از مردان و زنان انقلابی، مؤمن، باوفا در تمام دورانهای انقلاب بودهاید و هستید خوشامد عرض میکنم، بخصوص به خانوادههای معظّم شهیدان و علمای محترم و اقشار مختلف عزیزی که تشریف دارید.