رفتن به محتوای اصلی

ناامیدی

نام‌های دیگر: یأس، نومیدی، ناامیدسازی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

از دست دادن امید به آینده و کوشش برای القای آن به جامعه.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در کنگره بزرگداشت اقبال لاهوری— ۱۳۶۴/۱۲/۱۹

سیر زمانی

از ۱۳۶۴ تا ۱۴۰۴
۱۳۶۴۱۴۰۴

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

درست توجّه بفرمایید؛ بخصوص جوانهای عزیزمان توجّه کنند. یک طرف، پیشرفتها، موفّقیّتها، دستاوردها است، یک طرف هم ضعفها است؛ دو جور میشود نگاه کرد: یک جور این است که به دستاوردها نگاه کنیم، بفهمیم که ما توانش را داریم و بگوییم: خیلی خب، با همان همّتی که اینها را به دست آوردیم، این ضعفها را هم با همان همّت برطرف خواهیم کرد؛ این یک جور نگاه است؛ این نگاه، نگاهِ انقلابی است. یک نگاه دیگر این است که به ضعفها نگاه کنیم و بگوییم: «آقا! فایده‌ای ندارد. نگاه کن، ببین ما چه ضعفهایی داریم؛ فایده ندارد، نمیشود کاری کرد»؛ یا بنشینیم، دست روی دست بگذاریم، یا نق بزنیم یا فریاد علیه این وضع بزنیم یا ضعفها را با صدای بلند، چند برابر بزرگ کنیم؛ این نگاه، نگاه‌ ارتجاعی است. بله، ضعف هست منتها شما با نگاه انقلابی به ضعفها نگاه کنید، چرا با نگاهِ ارتجاعی نگاه میکنید؟
بله، در جنگ ترکیبی، حمله‌ی نظامی نیست امّا حمله به باورهای دینی و سیاسی است؛ حمله‌ی دشمن به باورهای دینی و باورهای سیاسی است. اینکه در سوره‌ی «قُل اَعوذُ بِرَبِّ النّاس» میگویید: «مِن شَرِّ الوَسواسِ الخَنّاسِ، اَلَّذی یُوَسوِسُ فی صُدورِ النّاسِ، مِنَ الجِنَّةِ وَ النّاس»،[11] خنّاسش همین تبلیغاتچی‌های خارجی و دنباله‌روهای آنها در داخل هستند؛ وسوسه میکنند، حقایق را دگرگون نشان میدهند؛ هدفشان سست کردن اراده‌ی ملّت است، هدفشان خاموش کردن امیدها است، میخواهند شعله‌ی امید را در دل جوانان ما خاموش کنند، جوان را مأیوس کنند. یأس یعنی بن‌بست؛ وقتی که جوان از پیشرفت مأیوس شد، از آینده مأیوس شد، احساس بن‌بست میکند؛ از کسی که احساس بن‌بست میکند، نمیشود توقّع داشت درست کار کند. میخواهند اختلاف‌افکنی کنند، میخواهند در کشور دوقطبی ایجاد کنند؛ میخواهند نرم‌افزار واقعی قدرت ملّیِ کشور را از دست ملّت بگیرند، بی‌اثر کنند؛ این نرم‌افزار عبارت است از ایمان مردم، ارزشهای دینی مردم، ارزشهای ملّی مردم، اعتقادهای مردم. وقتی این کارها را انجام دادند، دنبال این هستند که در کشور بی‌ثباتی به وجود بیاید، ناامنی به وجود بیاید، اگر بتوانند جنگ داخلی ایجاد کنند؛ که البتّه سرشان به سنگ خورده است و خواهد خورد.

شاهدها (۲۰۱ پاراگراف)

سیاه‌نمایی و القای یأس به جامعه به‌عنوان خط کاری دشمن

… برجسته‌‌ای که همه‌‌اش امیدافزا هست، اینها را سعی میکنند در چشمها کمرنگ کنند. متقابلاً نقاط ضعف کوچکی که حتماً وجود دارد، بزرگ کنند یا نقاط ضعف را - نمیگوئیم هم کوچک، نقاط ضعفی وجود دارد - بزرگ‌‌نمائی کنند؛ چند برابرِ آنچه که هست، این نقاط ضعف را نشان بدهند؛ سیاه‌‌نمائی کنند؛ تلقیهای بدبینانه‌‌ی نسبت به نظام را گسترش بدهند. میبینید دیگر؛ به‌‌زور میخواهند این یأس را به جامعه القاء کنند. وقتی یأس وارد جامعه شد، جامعه از پویائی خواهد افتاد؛ افراد مبتکر، افراد نخبه، افراد جوان و پُر نشاط منزوی میشوند، کناره‌‌گیری میکنند، دست و دلشان به کار نمیرود، مشارکتها کم میشود، پویائی جامعه از دست میرود. این یکی از خطوط کاری دشمن است؛ مرتباً القای بن‌‌بست …

یأس از آینده، بدترین بلای یک نسل و سم مهلک همهٔ فعالیت‌ها

… هم خیلی نیستم. اسم آوردن از زید و عمرو و بکر و ... این چیزها، کمکی به حل مشکل نمیکند. به اینها قدرت تحلیل بدهید. به اینها توان کار و نشاط کار بدهید. چه جور؟ با امید دادن؛ با امید بخشیدن. فضای کلاس را، فضای محیط درس و دانشگاه را فضای امید کنید؛ امید به آینده. بدترین بلائی که ممکن است بر سر یک نسل در یک کشور بیاید، ناامیدی است، یأس است. اینکه میگویند: آقا! چه فایده دارد؟ فایده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای ندارد. این روحیه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی «فایده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای ندارد» - یأس از آینده - سم مهلک همه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی فعالیتهاست؛ چه فعالیتهای اجتماعی و سیاسی، چه حتّی فعالیتهای علمی، فعالیتهای پژوهشی. این کسانی که کشفیات بزرگ را در …

پیامد نگاه نومیدانه: بی‌عملی و انزوا، همان خواست دشمن

… خوشبینانه باشد. ببینید، من در مورد بعضیتان به جای پدربزرگ شما هستم. من نگاهم به آینده، خوشبینانه است؛ نه از روی توهم، بلکه از روی بصیرت. شما جوانید - مرکز خوشبینی - مواظب باشید نگاهتان به آینده، نگاه بدبینانه نباشد؛ نگاه امیدوارانه باشد، نه نگاه نومیدانه. اگر نگاه نومیدانه شد، نگاه بدبینانه شد، نگاه «چه فایده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای دارد» شد، به دنبالش بیعملی، به دنبالش بیتحرکی، به دنبالش انزواء است؛ مطلقاً دیگر حرکتی وجود نخواهد داشت؛ همانی است که دشمن میخواهد.

ناامیدی برخی سیاست‌گذاران از پیشرفت و دست‌نیافتنی دانستن غرب به نام واقع‌بینی

یک نمونه‌ی دیگر از این بیراهه‌ها، نمونه‌هائی است که گاهی ممکن است در زمان ما هم پیدا بشود؛ باید توجه داشت. در این نمونه‌ی دوم، اسمی از ظواهر آورده نمیشود، هویت ایرانی و اسلامی هم مثل آنچه که در آن شکل اول دیده میشد، نفی نمیشود؛ لیکن یک حالت نومیدىِ از تحرک و پیشرفت در این مسابقه در سیاستگذاران و سررشته‌داران امور و سخنگویان جامعه مشاهده میشود. یعنی نگاهی که به غرب میکنند، یک نگاه به یک نقطه‌ی والا و دست‌نیافتنی است، اسمش را هم میگذارند واقع‌بینی! میگویند آقا واقع قضیه چیست؛ امروز اینها از لحاظ علمی اینقدر جلویند، در زمینه‌های گوناگون این همه پیشرفت کرده‌اند؛ این همه نظریات مختلف در علوم انسانی، در زمینه‌های مسائل اجتماعی، مسائل سیاسی؛ این همه نظر، این همه فکر، این همه نظریه‌ی نو، ابتکاری ارائه …

ایجاد یأس با به رخ کشیدن فاصلهٔ علمی، نخستین مانع اعتماد به نفس

اول، ایجاد یأس است؛ تیره کردن افق، به رخ کشیدن فاصله‌های علمی. این واقعیتی است؛ ما از لحاظ علمی، امروز با دنیای پیشرفته‌ی علمی که دویست سال است دارد کار علمی میکند، فاصله داریم. این فاصله‌ها را به رخ میکشند و میگویند آقا چطور میخواهید شما اینها را طی کنید؟ مگر میشود؟ جوان محقق و پژوهشگر و دانشمند ما را با این کار مأیوس …

لزوم تأمل جوانان در نشانه‌های یأس‌پراکنی کنونی دشمن و سخنگویان داخلی آن

در مورد این مسئله‌ی اول که پراکندن نومیدی و یأس است، من اصرار دارم شما جوانها بیشتر فکر کنید، تأمل کنید و نشانه‌هایش را ببینید. همین الان دارند این کار را میکنند؛ یک عده‌ای هم برای آنها و از زبان آنها و از حنجره‌ی آنها به نفع آنها حرف میزنند.

یأس‌آفرینی با کم‌اهمیت جلوه دادن دستاورد هسته‌ای

ببینید، اینها آن چیزهائی است که اگر چنانچه توجه کنید، خواهید دید همان نقشه‌ی ایجاد یأس دشمن است که حالا یک کار به این عظمت انجام گرفته - مسئله‌ی انرژی هسته‌ای - این همه درباره‌اش مردم شادی و خوشحالی کردند، آقا در بیاید که: چرا شما بیخود مملکت را به این چالشهای این‌چنینی میکشانید، برای خاطر یک چیز کم‌اهمیتِ انرژی هسته‌ای!؟ ببینید، این همان ایجاد یأس است؛ این همان چیزی است که شما باید مراقبش باشید. این یکی از آن رخنه‌هاست که اعتماد به نفس ملی را ضربه میزند؛ همچنان که در چند سال قبل متأسفانه این کار شد. یعنی همین مسئله‌ی انرژی هسته‌ای را که باید پشتوانه‌ی مستحکم اعتماد به نفس ما ملت ایران میشد، خواستند وسیله‌ای بکنند برای اینکه اعتماد به نفس را از ما …

برنامهٔ دشمن برای ناامید کردن مردم در راه دشوار پیش رو

جوانِ ما را از فکر آینده و همت گماشتن برای بِنای آینده، به سمت شهوات سوق بدهند؛ برای این برنامه‌ریزی میکنند. دلهای مردم ما را که در سایه‌ی امید میتوانند این راه طولانی و دشوار، اما شوق‌برانگیز را طی کنند، ناامید کنند؛ دلهایشان را از امید خالی کنند. اینها جزو برنامه‌هایی است که دشمن طراحی میکند.

مبارزه با ناامیدی به‌عنوان مهم‌ترین مانع پیشرفت فرد و ملت

… این است که این شتاب را بایستی همچنان حفظ کرد. مسئولان هم البته به این مسأله اهتمام دارند و بنا هم بر همین است که این چیزها دنبال شود. اگر در یک گوشه‌ای اختلالی هم در کیفیت پیشرفت کار هست، اینها اختلالهای جزئی است و برطرف خواهد شد. ما منکر وجود عیوب نیستیم؛ منتها منکر این هستیم که این عیوب ما را ناامید کند؛ این را نمیگذاریم؛ یعنی بنده خودم و مسئولانی که مسئولان این بخشها هستند، با همه‌ی وجود با ناامیدی مبارزه میکنیم. برای اینکه مهمترین مانع پیشرفت یک شخص و یک ملت، ناامیدی و تاریک دیدن افق است؛ نه، افق روشن است و میتوان جلو رفت.

یأس و بدبینی برخی جوانان دغدغه‌مند و گذشتن از حیات طیبه

… گرایی یک طور نیستند و یک طور فکر نمی کنند: بعضی دچار غفلتند، دچار روزمرگی اند، سرشان گرم مسائل روزمره است و یادشان نمی آید که آرمانی هم وجود دارد - از این قبیل جوانها شما دیده اید؛ بنده هم با این که پیرم، این گونه جوانها را سراغ دارم و می شناسم و دیده ام؛ نه فقط از صفحه ی تلویزیون، بلکه در واقعیت هم مشاهده کرده ام - یک دسته هم کسانی هستند که دغدغه دارند، اما مأیوس و غمگین و افسرده اند؛ نگاهشان بدبینانه است؛ می گویند نمی شود کاری کرد؛ لذا از خیر حیات طیبه می گذرند؛ اینها هم با این که دغدغه دارند و غافل نیستند، در نهایت به دام غفلت و روزمرگی می افتند. از این قبیل هم شما دیده اید، بنده هم دیده ام. در جلسات جوانها و دانشجوها - که شما می دانید بنده از این جلسات دارم و کم هم نیست - انسان گاهی نشانه های یأس و بدبینی و نگاه …

نکوهش یأس‌پراکنی، خطاب به اساتید و مدیران دانشگاه‌ها

یأس‌پراکنی، خیلی بد است. مخاطبان حقیقی این سخن، اساتیدند و شما آقایانی که مدیران مراکز آموزشی هستید؛ کسانی هستید که باید اساتید را برای این کار بسیج و فعال کنید؛ به آنها امکانات بدهید؛ باور کنید که اینها میتوانند؛ و فراخور این باور، برایشان کار کنید، برنامه‌ریزی کنید، بسترسازی کنید.

ناامید کردن ملت، مؤثرترین وسیلهٔ نابودی آن

… و اعتماد به آینده، نیروی ذاتی خود را به حرکت دربیاورد و تحول عظیمی که از یک انسان طبیعی و ساده، یک ابن‌سینا میسازد، در درون او به‌وجود آید. امروز این، مسأله‌ی ماست و به نظر من مسأله‌ی اول نخبگان هم باید این باشد. نسل جوان را باید وادار و امیدوار به حرکت کرد. ناامیدی درد بزرگی است و برای نابود کردن یک ملت، از همه‌ی وسایل مؤثرتر، ناامید کردن آن ملت است. ملتی را ناامید کنید، نابود میشود. وقتی امید نبود، حرکت و نشاط نیست. وقتی حرکت و نشاط نبود، آینده نیست. ما دلیلی برای ناامیدی نداریم؛ صد دلیل برای امید داریم.

ناکامی یأس‌آفرینان پیش از انقلاب؛ شدنی شدن کار نشدنی با استقامت

… خبر شدند و نه مدّعیان دفاع از آزادی، علیه رژیم پهلوی اخم کردند. در همان روز در تهران و قم چند هزار جوان با مسلسلِ مزدوران پهلوی روی آسفالت خیابانهای تهران به خاک و خون غلتیدند و همین مدّعیان دروغین و وقیح حقوق بشر در دنیا کمترین اعتراضی به رژیم پهلوی نکردند. چه کسی باور می‌کرد این شهادتهای مظلومانه یک روز این‌طور ببالد و رشد کند؟ ظواهر هم سخن وسوسه‌گرانِ مأیوس‌کننده را تأیید می‌کرد؛ اما استقامت و ایستادگی و همّت، این کار نشدنی را شدنی کرد. امروز هم همین‌طور است. امروز هم تمام بلندگوهای تبلیغاتی دنیا به کار افتاده است، برای این‌که هم به ملت ایران و هم به دیگر ملتهای مسلمان به زور بقبولاند که فایده‌ای ندارد؛ بیداری اسلامی به جایی نخواهد رسید و همین نظام اسلامی هم که در ایران هست، وسط کار خواهد …

مأیوس کردن ملت نخستین همت دشمن؛ ناامیدسازی کمک به دشمن است

اوّلین همّت آنها مأیوس کردن ملت ایران است. من به همه ملت ایران و به شما مردم عزیز ورامین عرض می‌کنم: هر کس ملت را با رفتار و کردار خود به سمت ناامیدی بکشاند، به دشمن کمک کرده است؛ هر کس می‌خواهد باشد. برخلاف آنچه دشمن تبلیغ می‌کند، نیروی او یک نیروی غیر قابل علاج و مقاوم نیست. آنها این‌طور تبلیغ می‌کنند که نیروی امریکا نیرویی است که در مقابل آن نمی‌شود مقاومت کرد؛ دلیلشان هم این است که افغانستان نتوانست مقاومت کند، عراق هم نتوانست. …

یأس‌آفرینی زبانی و عملی، گناهی بزرگ در خدمت اهداف دشمن

عدّه‌ای مردم را مأیوس می‌کنند. البته این یأس‌آفرینی گاهی زبانی است، گاهی هم عملی است؛ بعضیها با عملِ خودشان مردم را مأیوس می‌کنند. همه هم متعمّد نیستند؛ بعضیها نمی‌فهمند چه می‌کنند، بعضیها هم دچار غفلت می‌شوند و با گفتار و کردار خود، مردم را مأیوس می‌کنند. این هم یک گناه بزرگ و در خدمت اهداف دشمنان ملت ایران است. یأس جایی ندارد. ملت ایران هیچ موجبی برای مأیوس شدن ندارد. یک ملت بزرگ، یک کشور ثروتمند، یک موقعیت بسیار خوب برای کار کردن با تلاش و همّت، با این همه نیروی جوانی که در این مملکت وجود دارد؛ چرا باید ملت ایران مأیوس شود؟ مسؤولان کشور مشغول برنامه‌ریزی و طرّاحی …

نقد نسنجیده‌گویی‌هایی که مردم را ناامید و نظام را زیر سؤال می‌برد

… مگر از اوّل انقلاب تا به‌حال با ما دشمنی کم بوده است؟ مگر ما از اوّل انقلاب تا الان بمب اتم داشته‌ایم؟ آنچه عزّت و کیان این ملت را حفظ کرد؛ نظام اسلامی را سربلند و نام امام را جاودانه کرد، ایمان و عزم راسخ این مردم و ایستادگی و وحدت و یکپارچگی آنها بود. نکند بعضیها برخی از ساده‌لوحیها و نسنجیده‌کاریها را مرتکب شوند و بعضی حرفهای نسنجیده را بگویند و بعضی موضعگیریهای نسنجیده را اتّخاذ کنند و مردم را ناامید سازند! ضعفی در فلان دستگاه وجود دارد، فوراً نظام اسلامی را زیر سؤال ببرند که چرا این ضعف در این دستگاه هست. دستگاهها، دولتها و مجموعه‌های کاری، کارِ خوب دارند؛ اشتباه و خطا و کار بد هم دارند که باید اصلاح شود؛ این چه ربطی به ترکیب و هندسه نظام اسلامی دارد که بعضی نسنجیده‌گویی میکنند؟ خیلی اوقات در این نسنجیده‌گوییها، غرض هم نیست؛ بلکه نادانی است؛ نادانیهایی است که …

تحقیر دستاوردهای انقلاب مایهٔ یأس مردم و خواستهٔ دشمنان

… شما این را تصوّر میکنید که از دولت قبل مبالغی از ساخت سد برای این دولت ماند؛ این دولت هم تعدادی را تمام کرد و تعدادی را در برنامه آورد؛ در حدود هفتاد سد در آنِ واحد؟ تعجّب کرد و گفت آیا این واقعیّت دارد؟! گفتم بله، اینها چیزهایی است که نمیشود ندیده گرفت. تحقیر دستاوردهای انقلاب چیزی نیست که به نفع ملت باشد؛ بلکه موجب ناامیدی و یأس مردم خواهد شد و این کاری است که دشمنان میخواهند آن را انجام دهند. ضعفها را بزرگ و کمبودها را برجسته کنند؛ اما پیشرفتها را مورد نظر قرار ندهند.

نقد یأس‌پراکنی و لزوم کنار رفتن مأیوسان از سر راه ملت

آن کسانی که توانستند در طول بیست‌ودو سال این کشور را از این همه گردنه و گذرگاهِ دشوارِ پُرخطر عبور دهند، باز هم میتوانند. چرا در خودتان یأس میپرورانید؟ چرا یأس درونىِ خودتان را به دیگران تراوش میدهید؟ اگر تو مأیوسی، کنار بنشین؛ میدان بده تا این همه جمعیت در راهِ خودشان بروند. یأسِ یک شخص یا یک مجموعه آدم، نباید بتواند جلوِ راه یک ملت عظیم‌الشّأن را بگیرد. من میگویم به جای تملّق گفتن از جوانان، با آنها با صراحت و صداقت حرف بزنید؛ مشکلات و امکانات را بگویید؛ بعد هم در خدمت فراهم کردن امکانات و برداشتن مشکلات قرار گیرید. آن‌گاه خود این جوانان لشکر شما میشوند و به شما کمک خواهند کرد تا مشکلات را برطرف کنید. در …

ناامیدی مردم و جوانان نسبت به آینده، مهم‌ترین خطر برای تداوم حرکت انقلاب

خطری که در مردم تداوم این حرکت سرافرازانه را تهدید میکند، در درجه اوّل عبارت از نا امیدی است. اگر دشمن بتواند مردم ما را، جوانان ما را، قشرهای ما را، نسبت به آینده این حرکتشان ناامید کند، ضربه خود را زده است. این خطر عمده است. لذا شما میبینید با انواع و اقسام روشها، بیانها، زبانها و شیوه‌ها سعی میکنند دلها را نسبت به تداوم این حرکت پُرافتخار اسلامی مردّد و مأیوس کنند و امید را از آنها بگیرند. این مهمترین خطر است.

یأس بزرگ‌ترین دشمن ملت و هدف دشمن در همهٔ اقشار

… تار و مبهم جلوه دادن آینده است. سعى دشمن این است که نشان بدهد آینده مبهم است، آینده تیره ‌و تار است؛ معلوم نیست چه خواهد شد، معلوم نیست به کجا میرسند. وظیفه‌ى مبلّغ دین و مبلّغ معنویّت و پیام‌آور حقیقت، این است که مردم را امیدوار کند، یأس را از آنها بزداید. یأس، بزرگ‌ترین دشمن یک ملّت است. باید تلاش بشود که یأس از مردم زدوده بشود. نگاه کنید ببینید چه ‌جورى، نگاه کنید ببینید در کدام منطقه‌اى که مورد بحث شما است، نگاه کنید ببینید با چه زبانى که مخاطب شما به آن نیاز دارد، [این اتّفاق می‌افتد.] به‌ هر تقدیر باید مانع بشوید که یأس در دلها راه پیدا کند. کارى که دشمن میخواهد بکند، این است که یأس را بر دلها حاکم کند، و هر کسى یک ‌جورى مأیوس باشد؛ دانشجو یک‌ جور، دانش‌آموز یک‌ جور، کارگر یک ‌جور، روحانى یک‌ جور، کاسب یک ‌جور، ادارى یک ‌جور، مسئول دولتى یک ‌جور، مسئول بلندپایه یک‌ جور. ما از نزدیک مى‌بینیم که روشهایى دارند که سعى میکنند حتّى برخى از مسئولان بلند‌پایه را هم در یک کشور مأیوس کنند. ما …

ناامیدی عامل بی‌اقدامی ملت‌ها و خواست استعمار و استکبار جهانی

… و قدرتمند به جایى میرسانند که اینها امیدشان را از دست میدهند. وقتى امید را از دست دادند، دیگر هیچ اقدامى نمیکنند؛ میگویند چه فایده‌اى دارد، ما که دیگر کار از کارمان گذشته است، با چه ‌کسی دربیفتیم، چه اقدامى بکنیم، براى چه تلاش بکنیم، ما که دیگر نمیتوانیم. این روح ناامیدى است؛ استعمار این را میخواهد. امروز استکبار جهانى مایل است که ملّتهاى مسلمان و از جمله ملّت عزیز ایران دچار این حالت بشود؛ [یعنی] روح ناامیدى که «اى آقا! دیگر نمیشود کارى کرد، دیگر فایده‌اى ندارد»؛ میخواهند این را در مردم بِزور تزریق کنند. ماها که در جریان خبرهاى تبلیغاتى و زهرآگین دشمنان قرار داریم، بعیان مى‌بینیم که اغلب این خبرهایى که تنظیم میکنند براى مأیوس کردن مردم است، تا …

تلاش دشمن برای ناامید کردن مردم و در اختیار دشمن بودن هر صدا و قلم ناامیدکننده

… مى‌بینید. اگر یک ملّتى براى خودش تحرّکى نداشت، ارزشى قائل نبود، آینده‌اى قائل نبود، دشمنان میتوانند بیایند برایش نقشه بکشند، برایش عمل بکنند، برایش توصیه بکنند، براى او به جاى او تصمیم بگیرند و عمل بکنند؛ بدون هیچ مانعى این کارها را میتوانند انجام بدهند؛ این ناشى است از عدم تحرّک، عدم تحرّک [هم] ناشى است از عدم امید، لذا سعى میکنند مردم را ناامید کنند. شما بدانید امروز هر نفَسى و هر حنجره‌اى که بدمد براى ناامید کردن مردم، این حنجره در اختیار دشمن است؛ چه خودش بداند، چه خودش نداند. هر قلمى که کلمه‌اى روى کاغذ بیاورد در جهت ناامید کردن مردم، مأیوس کردن مردم، این قلم متعلّق به دشمن است؛ چه خود صاحب این قلم بداند، چه نداند؛ دشمن از او استفاده میکند.

خمودگی و یأس بزرگ‌ترین دشمن انسان‌ها و زیان‌آور برای دنیای اسلام

جهان اسلام ظرفیّت بالایی برای غلبه بر مشکلات دارد. خمودگی و یأس بزرگ‌ترین دشمن انسان‌ها است و چنین حالتی در هر کشور اسلامی، نه‌تنها برای آن‌ها بلکه برای مجموعه دنیای اسلام زیان‌آور خواهد بود.

تلاش دشمن برای القای بی‌آیندگی ایران و اثر ویرانگر ناامیدی بر حرکت ملت

اوّلی خیلی مهم است. شاید از همه مهمتر است. دشمنان می‌خواهند این طور وانمود کنند که ایران آینده‌ای ندارد. القا می‌کنند که ده سال دیگر، پانزده سال دیگر، بیست سال دیگر شما هیچ چیز ندارید. حالا شما ملاحظه کنید وقتی یک ملت به آینده نگاه می‌کند، اگر ببیند امیدی در آینده نیست و سپیده‌ای در افق وجود ندارد، ببینید این نومیدی چقدر او را می‌کوبد و آشفته می‌کند. این ناامیدی، کلّ حرکت یک ملت را به هم می‌زند. اینها قصد دارند چنین ناامیدی این را به وجود آورند.

ایجاد ناامیدی در مسئولان و مردم بزرگ‌ترین حربهٔ دشمن

ایجاد ناامیدی در مسئولین‌ و مردم‌ بزرگ‌ترین‌ حربه‌ی دشمن است. تجربه‌های‌ ما، همانند انقلاب‌ اسلامی، متعلّق‌ به‌ ملّت‌های‌ مسلمان‌ است‌ و مسئولین‌ دولت‌ سودان‌ باید به‌ آینده‌ای‌ روشن و توأم‌ با پیروزی‌ امیدوار باشند، زیرا پایداری‌ حکومت سودان دلیل‌ واضحی‌ بر ضعف‌ و ناتوانی‌ دشمنان‌ ملّت‌ مسلمان‌ این‌ کشور است‌ و تجربه‌ی …

ناامیدکردن مسلمانان ترفند بزرگ دشمن و نبود دلیلی برای نومیدی

اینجانب به برادران و خواهران مسلمان در همه‌جاى جهان اسلام عرض میکنم که ترفند بزرگ دشمن، نومید کردن و به آینده بدبین کردن شما است؛ و همین کافى است که هیچ مسلمان روشن‌بینى نومیدى را به دل راه ندهد. هیچ‌ چیز به ما اجازه‌ى نومید شدن نمیدهد. اگر دشمن قادر بر نابودى این حرکت الهى بود، باید لااقل میتوانست از رشد آن جلوگیرى کند؛ و همه می‌بینید که نتوانسته است. سنّت‌هاى الهى و واقعیّتهاى خارجى خبر از آینده‌ى روشن نهضت نوین اسلامى میدهند و قرآن بارها میفرماید: وَ العاقِبَةُ لِلمُتَّقین.[13]

افراد مأیوس و دلسردکننده از بزرگ‌ترین مشکلات دوران مبارزه

… انسانهای ناامیدی که از هر حرکت اجتماعی که پیش بیاید، مأیوسند. می‌گوییم: «آقا، بیایید این کار را بکنیم. بیایید مدرسه بسازیم، بیایید فلان کار فرهنگی را بکنیم.» می‌گویند: «آقا، فایده‌ای ندارد. مگر می‌شود!؟ ...» آیا در جامعه‌ی ما، چنین تیپی وجود دارد یا نه؟ در دوران مبارزات - در زمان رژیم گذشته - این تیپ افراد، از بزرگترین مشکلهای ما بودند. اینها از دشمن، برای ما دشمنتر بودند! برای خاطر این‌که با زبان دلسوزی «نمی‌شود»، افراد را متفرق می‌کردند و نمی‌گذاشتند ما کار کنیم. جوانان را با هزار زحمت جایی جمع می‌کردیم؛ اینها می‌آمدند و با آن نفس سردشان، آنها را متفرق می‌کردند. اتفاقاً این تیپ در یکی از کارهای تلویزیون هم هست. همان نمایش سفرنامه‌ی[3] گالیور که من کتابش را هم خوانده‌ام. در سفرهای گالیور، یکی از آن چهار تا بچه هست، که …

یأس بزرگ‌ترین دشمن انسان در پیگیری آرزوها و آرمان‌ها

اما سررشته مطلب این است که، خیلی از چیزها در دنیا نشدنی است؛ یا سخت شدنی است. یک بلای بزرگ برای انسانها این است که کارها و آرزوهای بزرگ را، نشدنی گمان میکنند. این، بلای بزرگی است. یأس، بزرگترین دشمن انسانی است که میخواهد آرزو یا آرمانی را دنبال کند. اگر بگوییم «این چه فایده دارد؟ ما که نمیتوانیم، چرا بیخود تلاش کنیم؟» یقین بدانید که آن کار، نخواهد شد. لذا در اسلام، یأس، از عوامل منفی است و بعضی از یأسها، گناه کبیره است. مثلاً «یأسِ‌من‌رَوحِ‌اللَّه[1] »: مأیوس شدن از لطف و تفضّل الهی و توجّهِ خاص خدا. …

لزوم دور کردن یأس که مانع ورود به میدان می‌شود

یأس موجب میشد که بعضی وارد میدان نشوند. یأس راباید از خود دور کرد. شما روزی که در زندانهای رژیم بعثىِ خشن بودید، هرچه نگاه میکردید، جلو چشمتان تاریکی بود. از آن مأمورِ شلّاق به دستِ خشن و آن درجه دار غلیظ بعثی بگیرید تا خودِ صدّام حسین؛ یکی پس از دیگری، با شما کأنّه دشمن شخصی و خونی و پدری بودند. دست هرکدامشان میافتادید، بر …

ناامیدسازی از آینده و اقتصاد کشور برخاسته از استکبار

… وانمود کند در ایران، دموکراسی نیست. در حالی که خود دشمن هم میداند. این دموکراسیای که امروز در ایران است، هیچ وقت در تاریخ ایران وجود نداشته است. هیچ وقت در دورانهای گذشته ایران، چنین آزادیای که امروز هست، نبوده است. نمونه‌اش انتخابات و حضور مردم در صحنه است. دشمنان سعی میکنند آینده را در چشم مردم، کدر و ناامید کننده معرفی کنند. اگر میبینید که گاهی بعضی راجع به اوضاع اقتصادی و آینده کشور، حرفهای ناامید کننده میزنند، بدانید این حرفها اصلش از آنِ استکبار است.