معنای نمادین رخدادهای ولادت: نجات بشر از اوهام و نظامهای ظالمانه
… بیاناتشان فرمودند، در آن روز بر اثر حاکمیت قوانین و سلطههای ظالمانه، نور سعادت از میان جوامع بشری رخت بربسته بود؛ «والدّنیا کاسفة النّور، ظاهرة الغرور».[1] نور وجود پیغمبر از همان آغاز، نشانههای حاکمیت حق و دلایل حضور برهان الهی را در میان مردم آشکار کرد. عجایبی که در هنگام ولادت پیغمبر اکرم رخ داده است، در حقیقت هشداری به بشریت و تاریخ محسوب میشود. اینکه کاخ کسری در هنگام این ولادت آسیب ببیند، یا آتشکدههایی خاموش شود،[2] یک معنای نمادین هم دارد. معنای نمادین این حقایق و حوادث این است که با ظهور این مولود مبارک، راهی در مقابل پای بشر گذاشته خواهد شد و بشریّت باید از ظلماتِ اوهام و نظامهای ظالمانه نجات پیدا کند. اینکه چه کسانی این راه را انتخاب کنند و با قدرت بپیمایند و چه کسانی از آن اعراض کنند و به خیرات آن نرسند، به اراده و خواست انسانها بستگی دارد. خود آنها هستند که سرنوشت و آینده خودشان را به دست خود انتخاب میکنند؛ لیکن این راه در مقابل انسانها گذاشته شده است. …