اعلام تقلب در انتخابات و فراخواندن مردم به آمدن به صحنه
آقای موسوی[1] اعلام کرد که در این انتخابات[2] تقلّب شده؛ و این منشأ همهی حرفهای بعدی شد. [گفت:] مردم! تقلّب شده، من از حقّ شما دفاع میکنم، بیایید، من هم میآیم. یعنی دعوت مردم به نافرمانی، به شورش، به استناد اینکه در انتخابات تقلّب شده است.
تلاش بسیار رهبر برای او به سبب پیوند عاطفی با وجود اختلاف فکری
سعی کردند ایشان را در صحنه نگه دارند. من در جریان مذاکرات و گفتوگوهای متعدّدی که با ایشان شده، قرار دارم. خود من هم با سوابقی که با آقای موسوی دارم خیلی سعی کردم؛ چون بین ما و آقای موسوی، علیرغم اختلاف فکری، یک ارتباط عاطفیای وجود دارد؛ یک ارتباط عاطفی و یک وحدت سلیقه در بعضی از مسائل خاص وجود دارد.
اصرار بر ابطال انتخابات با ادعای اتفاق نظر چند نفر
ایشان گفته بود که نه، باید انتخابات ابطال بشود؛ ما امروز جلسه داشتیم با فلانکس و فلانکس و فلانکس و فلانکس، و همه آنجا اتّفاق نظر داشتند که باید انتخابات ابطال بشود.
فرستادن پیک برای تنبه او و تعجب از پاسخهایش
من از این فرصت استفاده کردم؛ همان روز شنبه عصر[3] که ایشان ظهرش اطّلاعیّه داده بود، یک نفر را پیش ایشان فرستادم. گفتم حالا یک تنبّهی به ایشان میدهیم، ایشان خب فوراً عقب میکشد. ایشان رفت و برگشت؛ حرفهایی که زد، من را خیلی متعجّب کرد، خیلی متعجّب کرد.
نقل برخورد خندهرو با شعار مخالفان در خیابان
… و بعضی از این نامزد، بعضی از آن نامزد حمایت میکردند، شعار میدادند و هیچگونه درگیری بین اینها وجود نداشت، افتخار بکنیم؛ این خیلی چیز مهمی است. مردم ما اینند؛ اختلاف سلیقه هم دارند، نظرات مختلفی هم نسبت به نامزدهای مختلف دارند، اما با همدیگر هم کار میکنند. آقای مهندس موسوی برای من نقل میکردند که توی یک خیابانی که ایشان میرفته، ماشینی با ماشین ایشان همراه میشوند. آنها شروع میکنند حرفی و شعاری را که علیه آقای موسوی بوده، با خنده گفتن، آقای موسوی گفت من هم خندیدم و به آنها دست تکان دادم اینجوری و عبور کردم. خوب، این فضا خیلی فضای خوبی است. این فضا بعد از انتخابات نباید تبدیل بشود به فضای خصومت و تقابل؛ عدهای این را میخواهند در جامعه تحقق ببخشند. این خلاف واقع است.