برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیخروج نخبگان و جوانان تحصیلکرده از کشور و زمینهها و راههای پیشگیری از آن.
امام خمینی
رد تأسف بر فرار مغزهای پوسیدهٔ وابسته به اجانب و سازمان امنیت
میگویید مغزها فرار میکنند، این مغزهای پوسیده بگذار فرار کنند. این مغزهایی که برای اجانب کار کردند، این مغزهایی که جزء سازمان امنیت بودند، بگذار فرار کنند. شما برای آنها خیلی افسرده نباشید. این مغزها باید فرار کنند. البته الآن میبینند این مغزها میبینند که نمیتوانند در اینجا آن استفادههایی که میکردند استفاده کنند، حالا از اینجا فرار میکنند دنبال همان معانی که دلشان میخواهد میروند. مگر هر مغزی که علم- به قول شما- در آن بود این مغز شریف است؟ احمدی[2] هم در زمان رضا …
خروج پزشکان و مهندسان از کشور به سبب دشواریهای پدیدآمده از شاه
… خدا همه شما را حفظ کند ان شاء الله. ما امیدواریم این نیروهایی که الآن دارد در خارج از ایران مصرف میشود [به ایران برگردد]، نیروهای انسانی که مهمترین نیروهای مملکت است، بسیاریاش الآن در خارج ایران مصرف میشود و تقریباً از جیب ایران بیرون میرود و هدر میرود؛ این هم یکی از ضررهایی است که از شاه به ملت ما میرسد، علاوه بر ضررهای مادی ضرر معنوی است که از این شخص به ما میرسد، برای اینکه محیط ایران را جوری کردهاند که خود ایرانیها، آن اشخاصی که موثر هستند، نمیتوانند در ایران باقی باشند. بسیاری از اطبا- عرض میکنم- از دکترها، از مهندسین، از اشخاصی که میتوانند در ایران خدمت بکنند، اداره بکنند ایران را، برای خاطر این دشواریهایی که در ایران هست و شاه پیش آورده است، اینها مع الاسف در خارج ایران به سر میبرند. همین امروز که دو نفر از امریکا آمده بودند، طبیب بودند، میگفتند که اطبایی که از ایران در امریکا هستند با خانوادههاشان حدود بیست هزار هستند و بچههای اینها- [مدت] طولانی است که اینها رفتند آنجا- بچههای اینها حتی فارسی را نمیدانند که در آنجا تربیت شدند. و …
بهتر بودن رفتن مغزهای کارگزار بیگانه و ماندن متفکران دلسوز کشور
… این باور غلطی که در بین کشور ما معروف شده بود، این باور غلط را بشکنید. شما مگر چه چیزتان از سایر بشر کمتر است، بشر همه جا یک جنس است و یک نوع است و یکی است و اینجا اگر بهتر نباشد از آنها بدتر نیست، لکن نگذاشتند که این بهترها و این مغزهای متفکر به کار بیفتند. آن مغز متفکرهایی که از ایران فرار کردند، آنها بودند که تفکرشان را برای آنها داشتند، برای خارجیها به کار میانداختند و اگر یک نفر متفکری که وطن خودش را میخواهد، اسلام را میخواهد، کشور خودش را میخواهد، این معنا ندارد که فرار کند. کجا فرار کند و لهذا بهتر این بود که این مغزهایی که برای خارجه و برای امریکا و برای شوروی در ایران کار میکردند، اینها بروند و مغزهای متفکری که برای خود کشور عمل میکنند، آنها باشند. و بحمد الله در این دو- سه ساله شماها اثبات کردید، جوانهای ما اثبات کردند که میتوانند خودشان عمل بکنند و شما مطمئن باشید که در دراز مدت شما همه کار میتوانید بکنید. و امیدوارم که مغزها را به کار بیندازند و آن خوفهایی که ایجاد کرده بودند در کشور ما، آن را هم …
بیفایده بودن مغزهایی که کشور را ترک میکنند
باید طبیب از خود ما باشد، مهندس از خود ما باشد، همه چیز از خود ما باشد. احتیاج به این نداشته باشیم که ما از خارج وارد کنیم؛ مغز از خارج وارد کنیم. ما خودمان باید دارای مغز صحیح باشیم. این مغزهایی هم که میگذارند میروند اینها هم به درد ما نمیخورند.
خروج بسیاری از نخبگان برای تحقیق بیشتر، نه قهر با کشور
دوّم: نخبه باید احساس کند که میتواند رشد کند. خیلی از جوانهای ما به نقاط خوب و مراتب خوب علمی دست یافتهاند، امّا قانع نیستند، مایلند تحقیق کنند، مایلند رشد کنند، مایلند دانش بیشتری پیدا کنند. تعداد زیادی از نخبههایی که از کشور خارج میشوند دنبال این مقصودند. این را نباید حمل کرد بر اینکه با کشور قهر کردهاند؛ نه، چون فرضشان این است که در فلان کشورِ دیگر ــ حالا این فرض واقعیّت دارد یا ندارد نمیدانم ــ بیشتر میتوانند تحقیق کنند، بیشتر میتوانند علمآموزی کنند. ما [باید] وسایل تحقیق را اینجا برایش فراهم کنیم و [برای این کار،] آزمایشگاهها، کارگاههای بزرگ، ارتباط با صنعت، ارتباط با کشاورزی، ارتباط با معدن لازم است. مِن باب مثال، این دانشجویی که مثلاً در رشتهی کشاورزی کار کرده، خب ممکن است در زمینهی بهرهوری از آب، …
احساس نداشتن کار در کشور از علل مهاجرت نخبگان
… آخر در این باب، وظیفهی مسئولان است. خب خوشبختانه اینجا آقایان وزرا و معاون محترم رئیسجمهور و مسئولان مختلف حضور دارند. آن چیزی که من میتوانم به طور خلاصه در این باب عرض کنم این است: مسئولین باید کاری کنند که نخبه احساس کند مفید است، احساس مفید بودن بکند. یکی از علل همین مهاجرتها و رفتنهایی که حالا مطرح است در دهنها و روزنامهها ــ و بعضیها هم یک خرده مبالغهآمیز حرف میزنند در این زمینه ــ این است که این نخبه احساس میکند که اینجا کاری ندارد. بنده در تذکّرات قبلی گفتهام[9] یک فرد نخبه دو توقّع از دستگاه مدیریّت کشور دارد: یکی اینکه یک اشتغالی داشته باشد، مشغول باشد، کار کند، دوّم اینکه امکان تداوم مطالعات و تحصیلات داشته باشد. یکی از چیزهایی که جاذبهی بیرون رفتن نخبهها است این است که آنجاها امکان تحقیقات و پیشرفتها و مانند اینها وجود دارد؛ این امکان را و اشتغال را اینجا برایشان فراهم بکنیم. من امروز میخواهم بگویم [اگر] توقّع نخبه را خلاصه کنیم، میشود اینکه نخبه میخواهد احساس کند که در کشور مفید است.
مهاجرت برای بازگشت و خدمت به کشور، نه مهرهشدن برای بیگانه
… میشوند پیچ و مهرهی استکبار جهانی برای تصرّف ملّتها و دشمنی با ملّتها، میشوند ابزار او، میشوند پیچ و مهرهی او؛ بعضی این جوری هستند. خب اینها ناشکری میکنند؛ و البتّه خیر هم نمیبینند در آخر؛ به نظرم اینهایی که این جور پشت کنند به مردم خودشان، خیر نمیبینند. نخبه باید کنار مردم خودش بماند. نمیگویم مهاجرت نکند، درس نخواند، به فلان دانشگاه برتر یا فلان مرکز نرود؛ نه، برود امّا برای مردمش برود، برود برای اینکه برگردد اینجا برای کشورش کار کند، نرود برای اینکه برای او ابزار و مهره بشود. خب، این بسیار مطلب مهمّی است؛ نخبگان ما باید در محضر وجدان خودشان و در محضر خدا این مسئله را حل کنند.
خیانت دانستن تشویق جوانان نخبه به ترک کشور در برخی دانشگاهها
… هست که یک دانشجویی بر اساس نیازهایش، بر اساس نیازهای فکریاش یا بحث خانوادگیاش مایل است برود در یک کشوری تحصیل کند؛ این اشکالی ندارد؛ یعنی بنده بارها گفتهام که این مانعی ندارد؛ عمده این است که فراموش نکند که بدهکار کشورش است و درس بخوانند و برگردند بیایند؛ لکن آن چیزی که اشکال دارد مهاجرفرستی است. به بنده گزارش دادهاند -البتّه مال امروز هم نیست، مدّتها است یک چنین چیزی وجود دارد- که در بعضی از دانشگاهها عناصری هستند که جوان نخبه را به ترک کشور تشویق میکنند؛ من صریح میگویم که این خیانت است؛ این دشمنی با کشور است؛ دوستی با آن جوان هم نیست. امروز در کشور ما جوانهای نخبه میتوانند رشد کنند و در برهههایی هم میتوانند بروند از یک کشور دیگر استفاده کنند و برگردند امّا اینکه ما یک جوانی را نسبت به آیندهی کشور ناامید کنیم، دلسرد کنیم، آینده را تلخ و سیاه به او نشان بدهیم که …
نقد دلالی جابهجایی نخبگان و دلسرد کردن آنان از ماندن
بعد، یکی از کارهای بدشان دلّالیِ جابهجا کردن نخبههای کشور است که این کار هم دارد انجام میگیرد. نخبه را از ماندن در داخل دلسرد کنند که «چرا میمانی، بیخود خودت را معطّل میکنی، عمرت را تلف میکنی»، در حالی که او مال اینجا است، پارهی تنِ اینجا است، با رشد کشور، او رشد میکند؛ با رشد او، کشور رشد میکند؛ او وظیفهاش را انجام میدهد؛ این را از ماندن در اینجا مأیوس کنند و حالا به یک جلوهای در خارج -یا پولی یا غیر پولی یا حتّی موهوم- او را جابهجا کنند که از این دانشگاه برود به جای دیگر؛ این هم از کارهایی است که الان دارد انجام میگیرد. …