پرسش از تکیهگاه بمبگذاران فریبخورده: بختیار یا رجوی
… ملت ما اتکاء به خدا دارد، در جبهه، جنگ میکند. ملت ما اتکاء به خدا دارد، در جبهه جنگ میکند و نماز شب میخواند و- عرض میکنم که- با دشمن اسلام مبارزه میکند، اگر آنجا شهید بشود آن اجرش با خدای تبارک و تعالی است و پیش خدا آبرومند است، پیش خلق هم آبرومند است. امّا شمایی که در خارج یک دسته نشستند و شما بیچارهها را وادار میکنند به اینکه بروید و مردم را بکشید و ترقه بگذارید فلان جا چه بشود، بمب بگذارید کجا چه بشود، انفجار ایجاد بکنید، خوب شما اتکایتان به کی است؟ فردا این سرانی که هستند از قبیل بختیار[3] و امثال بختیار، برای شما یک کاری انجام میدهند؟! شما اگر از بین رفتید، اگر شما کشته شدید، فردا بختیار برای شما یک کاری انجام میدهد یا رجوی[4] انجام میدهد، یا دیگران؟! ما میگوییم خدا، شما میگویید چی؟ اگر شما هم میگویید خدا، خوب با ما همراهید بسم الله، بیایید خدمت کنید به این مملکتتان.
یافتن ردپای آنان با اطلاع به کمیته و کلانتری
… داشته باشد. خوب، شما باید جمعیت اطلاعاتی و گروه اطلاعاتی باشید. خوب، هر انسانی میتواند که بفهمد این منزل همسایه، کیها هستند، چه میکنند، آن منزل آن طرفیش هم چه میکند. این دو- سه تا منزلی که اطراف است، شما آن را تحت نظر بگیرد، شما هم او را تحت نظر بگیرید. اگر ده روز، بیست روز، یک ماه این کار بشود که همه مردم توجه به این داشته باشند که این همسایه من چه میکند، تو خانه همسایه من کی رفت و آمد میکند، پیدا کردن یک رد پایی از این منافقین و منحرفین فوراً اطّلاع بدهند به آن کمیته نزدیک، به آن کلانتری نزدیک اطلاع بدهند که یک همچو قصهای در آن منزلهاست، اگر این طور بشود زود حل میشود.
زیاد نبودن شمار آنان، برخلاف تصور
اینها یک جمعیت زیادی [نبودند] که شما خیال کنید که یک گروه زیادی هستند.
امید به کیفر یافتن عوامل آمریکا و آسودگی ملت از شرشان
این جانب مراتب تقدیر و تشکر خود را تقدیم ملت متعهد و شجاع مینمایم و امید آن دارم که با این شیوه الهی این تفالههای امریکایی[2] هر چه زودتر به سزای اعمال خود برسند و ملت مسلمان ایران از شرّ آنان آسوده شوند.
هدف خرابی و بیرون راندن مردم از صحنه با انفجار
… فراموش کنیم که در جنگ با امریکا هستیم. ما در جنگ با امریکا و تفالههای امریکا [هستیم]، این تفالههایی که قالب زدند خودشان را و ما غفلت کردیم، الآن هم هستند. باید هر یک از اینها را شناسایی کنید و به دادگاهها معرفی کنید، ننشینید که باز یک جایی را آتش بزنند. اینها میخواهند خرابی کنند کار ندارند به این که کی کشته بشود و کی از بین برود، دشمنی خصوصی هم با هیچ کدام ندارند. خوب، هفتاد و چند نفر از بهترین جوانان ما را که از بین بردند، اینها با افرادشان یک آشنایی نداشتند، نمیشناختند، امّا میخواستند یک شلوغی بشود، یک انفجاری حاصل بشود و مردم از صحنه بیرون بروند و دیدند که خیر، عکس شد مطلب مردم. این شهادت اسباب این شد که همه با هم منسجم بشوند. این اسباب این شد که مشت این ادعاکنها که ما برای آزادی و برای کذا میخواهیم زحمت بکشیم و باید این ملت آزاد باشد و کذا، مشت اینها باز شد که اینها از چه سنخ آزادی میخواهند؛ آزادی انفجار! آزادی انفجار اینها …
عاملان فاجعه، عمال آمریکا و بیاعتقاد به اصول اسلام بر پایهٔ کتاب «شناخت»
… و این طور نبود که واخورده باشند که بخواهند بیایند اینجا انحصار طلب باشند. خدا انصاف بدهد به آنهایی که انحصارطلب بودند و میخواستند بهشتی و خامنهای و رفسنجانی و امثال اینها را از صحنه خارج کنند. اینها رفتند به آقای بهشتی و این جمعی که در این واقعه [...]؛ در این واقعه فجیع [که] به دست عمّال امریکا و به دست اشخاصی که کسی [که] «شناخت»[3] آنها را خوانده باشد، میداند که به هیچ یک از اصول اسلامی اعتقاد نداشتند، [درست شده بود،] به دست اینها شهید شدند و به درگاه خدا شتافتند وَ نَحْنُ انْ شاءَ اللهُ بِهِمْ لاحِقُون.[4]
ریختن خون مردم به دست جوانان برای آماده کردن صحنه برای آمریکا
و به این جوانهای گولخورده مکرر گفتم که شما طرز فکر این بزرگترها را- به اصطلاح- و این سران را مشاهده کنید! این سران فاسد هیچ کدام در صحنه نیستند، همه در زیر، در کنج خانهها و در زیر زمینها هستند و شما را آلت قرار دادند که شما بروید و خون مردم را بریزید و خون خودتان ریخته بشود، صحنه برای آنها درست بشود که آنها بیایند بیرون صحنه را برای امریکا درست کنند. بیدار بشوید یک قدری! این تلاشهای احمقانهای که اینها میکنند، خیال میکنند که به مجرد اینکه این افراد لایق را بردند از بین، ملت ما دیگر میرود کنار، در ملت ما افراد لایق هست و میآید جای آنها. آنها برای همین شهادت وارد شده بودند در جبهه، در این صحنهها و ملت …
سر بریدن جوانان و آتش زدن اموال مردم در خیابانها
… کسانی که در کار دولتمردی هستند تا آخر انقلاب و پیروزی انقلاب، همه در محل خودشان باقی باشند و این جمهوری اسلامی را همه با هم به آخر برسانند و به پیروزی مطلق؛ لکن دستهایی در کار بود و گرگهایی بود در بین اینها که نگذاشتند آن مطلبی را که میخواستیم نشود، نشود. وقتی احساس شد که اینها [با] نقشه شیطانیِ اتحاد با منافقینی که دیروز، پریروز ریختند در خیابانها و جوانهای ما را سر بریدند، اموال مردم را آتش زدند و خیابانها را به فساد کشاندند، با اینها دست در دست هم داده بودند و با گروههای منحرف دیگر دست به دست هم داده بودند برای اینکه این کشور را به تباهی بکشند، وقتی که احساس همچو خطری شد [...] من قبلًا هم گفته بودم که اگر من احساس خطر بکنم، آن چیزی را که به شما دادهام پس میگیرم.
نقل شکنجهٔ ساختگی رفیق بیهوش برای ادعای شکنجه
… سر و کلهشان بسته بودند، از کجا میگویی پاسدار بودند، شاید رفقای خودت بودند. گفت، ماند و نتوانست جواب بدهد. بعد من گفتم که تو از این منافقین هستی و اینجا آمدهای شکایت میکنی. پاشو برو، و الّا من پدرت را در میآورم؛ پا شد رفت. اینها یک همچو وضعی دارند. بلکه من شنیدهام از یک نفر آدم که در [محکمه] قضایی بود که در فلان جا- حالا یادم نیست، مثل اینکه شیراز ایشان گفت- که بعضی از اینها آن رفیق خودشان را بیهوش میکنند و شکنجه میکنند، برای اینکه بگویند شکنجه ما داریم. شما سر و کارتان با یک همچو مردمی است. شما بخواهید که هیچ ناملایم نداشته باشید، در یک همچو مسائل مشکلی، این را نمیتوانید، نمیشود یک همچو چیزی. شما مشکلات زیاد دارید و این مشکلات هم بسیاریش تحمیل میشود به روحانیین که اینها هستند که چه میکنند. شاید زیاد از …
سوءظن به فرستادهٔ گروهی که همهٔ سخنش از قرآن و نهجالبلاغه بود
… و گفتند که ما این طور فهمیدیم که معاد همین عالم است، جزا هم همین عالم است. این آدمها بودند. از سابق هم بودند. حالا زیاد شدند. من نجف که بودم، یک آدمی آمد از طرف یک گروهی، و بیشتر از بیست روز- بعضیها میگویند بیست و چهار روز- آنجا ماند. هر روز هم آمد پیش من. من یک ساعت یا بیشتر به او مهلت دادم صحبت کرد. تمام صحبتش هم از قرآن بود و نهج البلاغه. تمام صحبتش. من سوء ظن به او پیدا کردم[1]. و یادم آمد قصهای که مرحوم سید عبد المجید همدانی داشته است. نقل میکنند یک نفر یهودی آمده بود پیش ایشان و مسلمان شده بود. بعد از یک چند وقتی، ایشان دیده بود ایشان خیلی مسلمان شده! خواسته بودش، گفته بود: تو من را میشناسی؟ گفت: بله، شما از علمایید. میدانید که …
باور نکردن سفارشهای رسیده از ایران در تأیید آنان
بعد هم که آقایان آمدند، از ایران هم برای آنها اشخاصی سفارش کرده بودند که اینها را تایید کنید، اینها مردم کذایی هستند، فلان، مع ذلک من باور نکردم. حتی از آقایان خیلی محترم تهران سفارش کرده بودند که اینها مردم چطور هستند؛ و من باورم نیامده بود. اینهایی که این قدر از قرآن و از نهج البلاغه و از دیانت زیاد دم میزنند و بعد فقرات قرآن را یکجور دیگری غیر از آنچه باید معنا میکنند و فقرات نهج البلاغه را یکجوری دیگر غیر از آنچه که باید معنا میکنند، اینها را نمیتوانیم ما خیلی رویشان اطمینان داشته باشیم.
ناممکن بودن اعتماد به آنان با وجود احتمال سلامت برخی
… را که امثال اینها استشهاد میکنند، آنها هم در چیزها مینویسند و در پلاکاردشان مینویسند و منتشر میکنند. همین، همین فقرات نهج البلاغه را! این بعثیهایی که اصلًا کاری به این مسائل ندارند اینها را مینویسند و به دیوارهای نجف و به خیابانهای نجف منتشر میکنند. به اینها ما نمیتوانیم من نمیگویم چطورند؛ ممکن هم هست که یک نفرشان سالم باشد، یا شاید اشتباه نداشته باشد، لکن ما نمیتوانیم به آنها اعتماد کنیم؛ به آنها نمیشود اعتماد کرد.
کمتر بودن ضرر آنان از نهضت آزادی متظاهر به اسلام
… ملت عزیز ما اکنون در زیر چنگال امریکا و مستشاران او دست و پا میزدند و اسلام عزیز چنان سیلی از این ستمکاران میخورد که قرنها سر بلند نمیکرد، و به حسب امور بسیار دیگر، نهضت به اصطلاح آزادی صلاحیت برای هیچ امری از امور دولتی یا قانونگذاری یا قضایی را ندارند؛ و ضرر آنها، به اعتبار آنکه متظاهر به اسلام هستند و با این حربه جوانان عزیز ما را منحرف خواهند کرد و نیز با دخالت بیمورد در تفسیر قرآن کریم و احادیث شریفه و تاویلهای جاهلانه موجب فساد عظیم ممکن است بشوند، از ضرر گروهکهای دیگر، حتی منافقین این فرزندان عزیز مهندس بازرگان، بیشتر و بالاتر است.
لزوم دقت در کار بهسبب سروکار داشتن با آنان
… و متقی باشند. من امیدوارم که شما همین طور باشید و دوستانتان را موعظه کنید که مبادا تندروی کنند. مبادا به خاطر تنداندیشی، یک بیچارهای بیجهت گرفتار شود. در مورد زندانیانی که اسامی آنها به آقای ریشهری داده میشود، زودتر اقدام کنید که بیخود کسی در زندان نماند. ولی دقت در امور برای شما لازم است، چرا که با امثال منافقین و گروههای دیگر سر و کار دارید، باید دقت کنید.
شایعهافکنی با سلطنتطلبان برای افکندن کشور به دامن آمریکا
10- از هموطنانی که خارج کشور هستند و میتوانند برای کشور خود خدمت و به ملت مظلوم خود کمک کنند، چه اطبای محترم و چه متخصصان در رشتههای مختلف و چه دیگران، تقاضا دارم که قدری به حال ملتی که در طول تاریخ گرفتار رنج و زحمت بودهاند و زیر بار ظلم ستمکاران کمرشان خمیده شده است بیندیشند، و ببینند که آیا وجدان بیدار و شرافتمند ایرانی به آنها اجازه میدهد که با خیالهای باطل و تبلیغات دروغین رادیوها و مطبوعات خارجی، که همه دشمن میهن و ملت شمایند، و با شایعه افکنیهای منافقین و سلطنت طلبان، که جز سود خود و امریکا را در نظر ندارند و میخواهند کشور را چون رژیم ستمشاهی به دامن امریکا بیفکنند، در خارج وطن خود بنشینند و به کشورهای دشمن خود و وطنشان و دینشان خدمت کنند و صدای مظلومیت همکیشان و هموطنانشان را بشنوند و بیتفاوت باشند و در غم و رنج آنها شرکت نکنند؟ آنچه در خارج از رسانههای گروهی میشنوید چیزی جز تبلیغات بیاساس نیست. بیایید و از نزدیک ببینید که ملت و کشور شما آزادی و استقلال خود را یافته و دست غارتگران را کوتاه کرده و مقدرات خود را خود به دست گرفته است؛ و از وابستگی سیاسی و نظامی و فرهنگی بکلی خارج، و …
احتمال دست داشتن آنان و منحرفان در اهانت به برخی مراجع
… خطبه میخوانند برای مردم تنبه داده بشود و هم بر ائمه جماعت [است] که با مردم تماس دارند. و توجه [کنند] به اینکه مبادا یکوقتی ما بیدار بشویم و اختلاف حاصل شده باشد. باید از حالا جلویش را، اوّلی که میخواهند یک کاری، یک فضولی میخواهند بکنند، جلویش را بگیرند. مِن جمله، از این چیزی که از همین رشته است این است که بعض شاید از همین منافقین و از همین منحرفین باشند که نسبت به بعض مراجع اهانت میکنند و این خودش مبدا یک اختلافی میشود با اسم اینکه من با فلان مرجع یا فلان شخص دوستم. با این اسم، میخواهند یک روحانی بزرگ را اهانت کنند و این مبدا بشود که دودستگی پیدا بشود در کشور. و این از امور مهمی است که باید جلوگیری بشود. آقایان در هر جا یک همچو چیزی دیدند و همین طور آقایان بلاد هر جا که هستند، ائمه جمعه- خصوصاً- احساس این معنا را کردند …