معارضانی که تروریسم را برای نابودی شخصیتهای برجستهٔ انقلاب به کار گرفتند
… نجات پیدا کردند،[2] وَالّا ۷۲ تن نمیشد، ۷۵ نفر، هشتاد نفر، نود نفر میشد ــ آدم را که بین آنها شخصیّتهایى مثل شهید بهشتى حضور دارد، همه را دفن کنند! واقعاً این خیلى چیز عجیبى است؛ یعنى دشمنى که اینجور حَقود[3] باشد، خیلى تماشایى است! چه کسى باور میکند که معارض سیاسى در یک کشور ــ اینها معارضین سیاسى بودند ــ تا آنجا حاضر باشد پیش برود که تروریسم را در خدمت نابود کردن شخصیّتهاى برجسته و معتبر، آن هم با این دید کلان، با این حرکت کلان قرار بدهد؟ نباید یادمان برود و مردم نباید یادشان برود که این چه عقبهى حقیقتاً دشوارى بود ــ منافقین آنطرف، دیگر گروههای معاند آنطرف ــ که انقلاب از آن گذشت؛ این یک بُعد قضیّه است که در حادثهى هفتم تیر فوراً به ذهن مىآید.