نفی حق تماشاگری ملتهای مسلمان در برابر تضییع حق ملت فلسطین
امروز دنیا این[جور] است: امروز اردوگاه استکبار ایستاده است تا حقّ بزرگ ملّت فلسطین و ملّتهاى اسلامى را تضییع کند. آیا ملّتهاى اسلامى حق دارند بنشینند و تضییع حقّ یک ملّت مسلمان و تضییع حقوق خود را تماشا کنند؟
تکلیف شرعی، الهی و انسانی ملتها به رساندن انواع کمک به مبارزان داخل فلسطین
باید ملّتهاى مسلمان حرکت کنند، باید احساس تکلیف کنند. بنده آنچه را به نظرم میرسد که باید امروز گفته بشود و باید انجام بدهیم، در بیانیّه[3] گفتهام، الان هم دارم میگویم: باید ملّتهاى اسلامى انواع کمکهاى خودشان را به آن مردمى که دارند مبارزه میکنند در داخل فلسطین، برسانند؛ به هر نحوى که میتوانند؛ این یک تکلیف شرعى است؛ این یک تکلیف الهى و یک تکلیف انسانى است.
مسئولیت ملتها همپای دولتها و توان وادار کردن دولتها به مقاومت
ملّتهاى مسلمان بدانند که آنان نیز به اندازهى دولتها نزد خدا و نزد تاریخ مسئولند. شما میتوانید دولتها را به مقاومت در برابر فشارهاى استکبارى وادار، و آنان را در این راه کمک کنید؛ و میتوانید براى دولتهایى که به این وظیفهى حتمى پشت پا میزنند، خطرى بزرگ بیافرینید. شما علماى اسلام و نویسندگان و روشنفکران و دانشجویان کشورهاى اسلامى وظایف فورىترى دارید. شما میتوانید ملّتها را از عظمت مصیبتى که آمریکا و اسرائیل براى جهان اسلام تدارک مىبینند، آگاه کنید و نیروى عظیم ملّى را براى مقابله با آن بسیج نمایید. دولتهایى که خود را …
سرکوب ملتها و محرومیت آنان از بیان خواستهٔ خود
… را خواهند رفت. این سخنى نیست که ما بگوییم؛ نمیخواهد بیهوده تبلیغات پُرحجم و انبوه خودشان را علیه جمهورى اسلامى ایران بسیج کنند. ما در دفاع از آرزوى بزرگ و برحقّ فلسطین با هیچکس رودربایستى نداریم؛ از هیچکس ملاحظه نداریم. امّا این سخن، امروز مخصوص ما نیست؛ ملّتها تریبون ندارند. ملّتها آنجایى را که به آنها اجازه داده بشود که سخن خود را بگویند، به دست نمىآورند. شما به ملّتها فرصت بدهید، شما در خیابانهاى مصر و اردن و بقیّهى کشورهاى اسلامى با گاز اشکآور و باتوم و سلاح گرم، جلوى ملّتها را نگیرید تا معلوم بشود که ملّتهاى اسلامى چه میگویند و چه میخواهند. این حرف همهى ملّتهاى اسلامى است.
نبود هیچ بنبستی در برابر ارادهٔ ملتهای مسلمان
… عزیز خواهش میکنم این اجتماع را به طور کاملاً جدّى مورد نظر قرار بدهید، در نشستوبرخاستها سعى کنید به تصمیم برسید. صِرف اجتماع کافى نیست؛ صِرف نشستن و گفتن و برخاستن کافى نیست؛ باید تصمیم بگیرید؛ با تصمیم برگردید و آن تصمیم را به مرحلهى اجرا بگذارید؛ [آن وقت] خواهید دید آنچه به نظر بنبست مىآید، گشوده خواهد شد. در مقابل ارادهى ملّتهاى مسلمان هیچ بنبستى وجود ندارد.