برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیرفتوآمد و همنشینی با دیگران و اثر آن بر رفتار و منش انسان.
امام خمینی
انتخاب دوستان وارسته بهسبب تأثیر حتمی معاشرت در صلاح و فساد
از وصیتها [ی] من که در آستان مرگ، و نفسهای آخر را میکشم به تو که از نعمت جوانی برخورداری، آن است که معاشران خود و دوستان خویش را از اشخاص وارسته و متعهد و متوجّه به معنویّات و آنان که به حبّ دنیا و زخارف آن گرایش ندارند و از مال و منال به اندازه کفایت و حدّ متعارف پا بیرون نمیگذارند و مجالس و محافلشان آلوده به گناه نیست و از اخلاق کریمه برخوردارند، انتخاب کن که تاثیر معاشرت در دو طرف صلاح و فساد اجتناب ناپذیر است، و سعی کن از مجالسی که انسان را از یاد خدا غافل میکند پرهیز نمایی که با خو گرفتن به این مجالس ممکن است از انسان سلب توفیق شود، که خود مصیبتی است جبران ناپذیر.
امام شهید سید علی خامنهای
مراقبت مسئولان در نشست و برخاست و معاشرتها
… دیگرى خواهد آمد به سراغ او مىروند، گرم نگیرید. فقط از نیرویشان استفاده کنید؛ به قدرى که بشود از توانشان استفاده کرد. البته باید از همهى نیروهایى که مىتوانند در خدمت کشور قرار گیرند استفاده کنیم؛ اما به آنها رو ندهید. این هم نکتهى چهارم، که خیلى مهم است. نشست و برخاستهایتان را خیلى مراقب باشید. ببینید با چه کسى مىنشینید؛ با چه کسى برمىخیزید. با چه کسى گرم مىگیرید و با چه کسى معاشرت مىکنید. مردم مىبینند ما چگونه عمل مىکنیم و این، بسیار حائز اهمیت است که احساس کنند نیروهاى نظام، حزباللهىاند. مردم، حزباللهىها را دوست دارند؛ چون حقیقتاً براى کار دور هم جمع شدهاند و نه براى وقتگذرانى یا خداى نکرده بهرهبردارى شخصى. یک کشور، وقتى باقى مىماند …
جواز رفتوآمد و معاشرت با کسانی که اهل خدا نیستند تا حدی معین
… خُلَّةَ المُتَّقینَ»؛ هم خُلّه، به ضمّ درست است، هم خِلّه، هر دو بهمعنای دوستی است. دوستی را دوستیِ متقین قرار بدهید. متقین کسانی هستند که مراقب کارِ خودشان هستند، دقت میکنند ببینند چطوری قدم برمیدارند، کجا قدم برمیدارند، چه حرفی را به چه کسی میزنند. گاهی انسان معاملات و ارتباطاتِ رفاقتی با کسانی دارد که اهل خدا نیستند، اِشکالی هم ندارد، این محبتی که در فقرۀ قبل گفتیم، منافاتی با این ندارد، رفتوآمد داشته باشید؛ «اخوانُ المُکاشره» مکاشره یعنی بگوبخند و صحبت، این اِشکالی ندارد؛ لکن تا کجا؟ به قول مرحوم حاج آقا حسین قمی، به آن برادرزادۀ خودشان یا خویشاوند خودشان گفته بودند: آقا احمد! شنیدم تو رفیقبازی، من هم مثل تو رفیقبازم، اما من تا دمِ جهنم با رفیق میروم، بیشتر نمیروم. اما شنیدم تو تا آن تَهتَهها هم میروی! اگر انسان با کسی رفیق هم است، …