رفتن به محتوای اصلی

مشارکت مردم

نام‌های دیگر: مشارکت حداکثری، مشارکت سیاسی، مشارکت همگانی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

همکاری و حضور عموم مردم در انتخابات و کارهای کشور.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در گفتگوی انتخاباتی تلویزیونی— ۱۳۶۴/۰۵/۱۴

سیر زمانی

از ۱۳۶۴ تا ۱۴۰۳
۱۳۶۴۱۴۰۳

فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

حضور جوانان در صحنه‌های انتخابات این کشور در طول زمان، یک حضور شاد و مؤثر و تعیین‌کننده بوده؛ حالا هم باید همین‌طور باشد. در آینده‌ی نه‌چندان دوری - حدود دو سه ماه دیگر - ما انتخابات داریم. جوان ما باید به مسأله‌یی مثل انتخابات، به چشم یک عمل صالح و یک کارِ بزرگ نگاه کند. جناب آقای علیاکبری در صحبت خود تعبیر خوبی کردند؛ در واقع انتخابات برای جوانان ما که برای اول بار وارد این صحنه میشوند، جشن تکلیف سیاسی است. جشن تکلیف عبادی روزی است که انسان مکلف میشود و نماز میخواند. جشن تکلیف سیاسی روزی است که برای اول بار میرود نقش خود را برای انتخاب یک فرد، یا به عنوان نماینده‌ی مجلس، یا به عنوان نماینده‌ی در شورای شهر، یا به عنوان رئیس جمهور ایفا میکند؛ اینها خیلی باارزش است.
در این انتخابات، قهراً آن چهار نقطه‌ای که گفتیم مهم است. اوّل، مشارکت؛ مشارکت یعنی حضور پُرشور مردم در انتخابات. اگر حضور پُرشور مردم در انتخابات باشد، این وحدت ملّی را نشان میدهد، این انگیزه‌ی ملّت ایران را برای حضور در صحنه نشان میدهد؛ انگیزه‌ی ملّت ایران و وحدت ملّی، قدرت ملّی به وجود می‌آورد؛ قدرت ملّی موجب امنیّت کشور میشود؛ وقتی کشور امنیّت پیدا کرد، آن‌وقت علم در آن کشور پیشرفت میکند، اقتصاد در آن کشور به شکوفایی میرسد، مشکلات گوناگون فرهنگی و اقتصادی و سیاسی در کشور قابل حل میشود؛ مشارکت یک چنین معجزه‌ای میکند. انتخابات در کشور تحوّل ایجاد میکند. بعضی‌ها اسم تحوّل را می‌آورند، اظهار طرف‌داری از تحوّل میکنند، امّا عملاً آن چیزی که مقدّمه‌ی حتمی تحوّل است، مورد بی‌اعتنائی‌شان قرار میگیرد؛ یعنی انتخابات. با انتخابات میشود در کشور تحوّل ایجاد کرد. صاحبان دیدگاه‌های گوناگون سیاسی و اقتصادی و فرهنگی میخواهند تحوّل ایجاد کنند به نفع دیدگاه سیاسی یا فرهنگی یا اقتصادی خودشان؛ خیلی خب، راهش چیست؟ راهش این است که با انتخابات ــ حالا چه انتخابات مجلس، چه انتخابات مجلس خبرگان، چه انتخابات ریاست جمهوری، چه انتخابات شوراها ــ کسانی را که با آن فکر سیاسی آنها و جهت‌گیری سیاسی یا اقتصادی یا فرهنگی آنها همراهند، سر کار بیاورند؛ این میشود تحوّل. بنابراین، پایه‌ی تحوّل انتخابات است.

حضور هوشیارانهٔ ملت در انتخابات و ناکام کردن دشمن

… چون دگرگونى نظام دوقطبى جهانى و آغاز فروپاشى ابرقدرت‌هاى افسانه‌اى و تغییرات عمده در جغرافیاى سیاسى عالم و جنگها و فتنه‌ها و وقایع خونین به همراه داشت، ایران عزیز را در سایه‌ى امن و امان خویش از گزند حوادث مصون داشت و به حکمت و تدبیر الهى محفوف[1] فرمود. و خداى بزرگ را حمد و سپاس که ملّت عزیز ایران را به لطف و رحمت خود مطمئن و دلگرم فرمود و توطئه‌هاى خنّاسان را که در قالب شبکه‌ى تبلیغاتى صهیونیستى و استکبارى سعى خود را بر شکستن روحیه و مقاومت ملّت ایران متمرکز کرده‌اند، همواره نقش ‌بر آب ساخت و دلهاى مؤمن و حق‌جوى این امّت پیشرو را به صدق وعده‌ى الهى مستحکم نمود و ملّت ایران در هر جا که حضور او و رأى او براى انقلاب و نظام جمهورى اسلامى لازم بود، با حضور و اعلام رأى خود دشمن را ناکام ساخت و به نداى الهى لبّیک گفت و در گزینش رئیس‌جمهور، با هوشیارى و انگیزه و حسّاسیّت به پاى صندوق رأى آمد و به وصیّت امام و مرشد و معلّم بزرگش عمل کرد و خداى بزرگ را سپاس که در این نوبت نیز رأى مصیب[2] ملّت، مسئولیّت را به دستهاى تواناى مردى سپرد که در میدانهاى دشوار، لیاقت و امانت و صلاح و کاردانى و برجستگى او را آزموده است. مردى بزرگ از سابقینِ اوّلینِ انقلاب و از حواریّین و انصار دیرین امام؛ عالِمى متفکّر، سیاستمدارى هوشمند، فقیهى زمان‌شناس، مجاهدى خستگى‌نشناس، برادر مهربانى براى ضعیفان و مدیر کاردانى براى کشور.

واگذاری بسیاری از کارهای آبادانی به مردم محل و نه همه به دولت

… کند. من در این منطقه هر جا آمدم، دیدم زمین، سرسبز است؛ البتّه بسیارى از جاها کاشته نیست. زمین حاصلخیز، هواى مناسب، شاید آب موجود، نیروى انسانى فراوان ــ تراکم جمعیّت در آذربایجان از بسیارى از جاهاى کشور بیشتر است ــ امّا در عین ‌حال، منطقه‌ا‌ى محروم؛ خب چرا؟ البتّه یک مقدار از کارها را دولت باید بکند امّا همه‌کار را دولت نباید بکند. بسیارى از کارها را خود محل باید بکند؛ آن ‌که پول دارد، آن ‌که امکان دارد، آن‌ که دستى در کار دارد، هر که هر چه میتواند، باید بتوانند این زمین را بشکافند، و بشر روزى خود را و مایه‌ى حیات خود را و مایه‌ى آبادى زندگى خود را از دل این زمین باید بیرون بکشد؛ میتوانید و میتوانیم. من جاهاى دیگر هم گفتم، …

لزوم پاسخ به شور و شوق مردم در انتخابات با به فکر مردم بودن

… اگر نگوییم بهترین انتخابات‌ها، که ما حالا همه‌ى انتخابات‌هاى دنیا را نمیدانیم؛ آنهایى که ما در این دنیاى معروف به دنیاى دموکراسى با اوضاعشان آشنا هستیم و انتخاباتشان را مى‌بینیم و مشاهده میکنیم، از همه‌ى آنها بهتر و سالم‌تر و حقیقى‌تر است؛ انتخابِ حقیقى است؛ مردم مى‌آیند با کمال شور و شوق و علاقه در انتخابات شرکت میکنند. باید پاسخ داد به این شور و شوق و صفاى مردم؛ شکر این نعمت الهى، از جمله این است. از جمله‌ى مهم‌ترین وظایف، اینها است: به فکر مردم باید بود.