رفتن به محتوای اصلی

مسعود سعد سلمانشخص

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

شاعر فارسی‌زبان سده‌های پنجم و ششم هجری و سال‌های زندان او.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات پس از بازدید از نمایشگاه مینیاتور و نگارگرى، در حسینیه‌ى امام خمینى— ۱۳۷۲/۰۶/۱۰

زنده ماندن او با شعر خود در سال‌های طولانی زندان

به نظرم مال مسعود سعد است در آن قصیده‌ى «من اندر حصار ناى».[3] خب همین است دیگر؛ او اصلاً با شعر خودش و با نظم خودش زنده است. یعنى در آن زندان کذائى ــ که سالهاى متمادى، هجده سال در زندان بوده در دو نوبت ــ او زنده بوده به همین نظم؛ یعنى به همین هنر. پس بنابراین هنرمند به هنر خودش مبتهج است ــ این را من میدانم و حس میکنم ــ لکن در عین ‌حال هنر وسیله است؛ یعنى همین [هنرى] که شما به آن مبتهجید و آن را دوست میدارید و جزو جان شما است، یک وسیله است. مثل بیان؛ بیان از هنر کمتر نیست؛ هنر بیان در انسان. عَلَّمَهُ …