… مدرسهى نوّاب که میرفتیم. جوّ طلبهها براى ماها جوّ شیرینى بود؛ جوانهای طلبه دُور هم جمع میشدند، صحبت میکردند، گفتگو میکردند، تبادل اطّلاعات میکردند، حرف میزدند. محیط مدرسه براى خود طلبهها مثل یک باشگاه محسوب میشد که آنجا در وقت بیکارى دُور هم جمع میشدند. علاوه بر این در مشهد، مسجد گوهرشاد هم بود که آنجا هم مجمع خیلى خوبى بود؛ آنجا هم واقعاً افراد متدیّن، طلّاب، روحانیّون، علما، مىآمدند، مىنشستند، بعضى بحث علمى با هم میکردند، بعضى صحبتهاى دوستانه میکردند؛ تفریحهاى ما اینها بود.