شما دیدید که این ملت در یک برهه از زمان که با هم وحدت داشتند، و مقاصد دیگری که داشتند کنار گذاشته بودند، و یک مطلب را دنبال میکردند و آن مطلب اینکه رژیم باید برود، آن وقت همه با هم این مطلب را دنبال میکردند و عمل هم میکردند. همچو نبود که بگویند باید برود لکن عمل نکنند. من که ملت میگویم، ملت همین جمعیت کوچه و بازار و خیابانهاست و همین جنوب شهریها، آنها آن وقت مُسْتَهلک[2] بودند. در عین حالی که از رفتن رژیم متاثر بودند لکن جمعیّتی بودهاند که در مقابل این سیل خروشان ملت و این دریای خروشان ملت چیزی نبودند و لهذا حرفی نمیزدند.توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
تودهٔ ملت و نقش، حقوق و ویژگیهای آنان در انقلاب و نظام.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در جمع طلّاب و بازاریان (لزوم لغو لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی)— ۱۳۴۱/۰۸/۱۴
سیر زمانی
از ۱۳۴۱ تا ۱۳۶۸۱۳۴۱۱۳۶۸
فقط سال ۱۳۵۶همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۳ پاراگراف)
یافتن راه و عزم ملت برای انتقام از دودمان پهلوی
من الآن که مشغول نوشتن این غمنامه هستم، نمیدانم که به برادران عزیز تبریزی ما چه میگذرد. آیا شاه به جنایات خود- و لو موقتاً- خاتمه داده است یا نه؟ آیا میخواهد پس از آن قتل عام، بازماندگان را چنان سرکوبی کند که نفسها قطع شود؟ لکن باید بداند که دیر شده؛ ملت ایران راه خود را یافته و از پای نمینشیند تا جنایتکاران را به جای خود بنشاند و انتقام خود و پدران خود را از این دودمان سفاک بگیرد.بیاعتنایی مردم به تهدیدهای رژیم با وجود کشته دادن
… و اما بازار تسلیم نشده است. در عین حالی که بخشنامهای از دولت منتشر شده است و به همه بازارهای ایران منتشر شده است که هر کس تعطیل بکند این مثلًا چه خواهد شد و چه خواهد شد، مع ذلک بازارها حتی بازار تهران که ملموس خودشان است، اعتنایی به این حرف نکردند. مردم دیگر اعتنایی به این قاروقورها نمیکنند؛ به این شارت و شورتها دیگر حالا اعتنا نمیکنند. این اعتناها سابق بود که مردم را میترساندند و مردم هم خیال میکردند ... حالا مردم دارند کشته میدهند و مع ذلک اعتنا به این حرفها ندارند.شکسته شدن سد ترس و شناخت عامل اصلی بدبختی ملت
… مثل قم و بعضیها بازارها و بسیاری جاهای دیگرش تعطیل است؛ و تهران تعطیل بازارهاست الّا چند نفری که شاید وابستگی داشته باشند. و آن طوری که به ما اطلاع رسیده است، این تعطیلْ اعتراض بر شخص شاه است. مردم پیدا کردهاند مجرم را. پیدا بود، جرات نمیکردند که ذکر کنند. بحمد الله این سدّ خوف شکست و مردم نکته اصلی- مجرم- را به دست آوردند و فهمیدند که بدبختی همه ملت، یعنی ملت ما از کیست.