… جدشان را هم رحمت کند. یکی از علمایی که زمان خودش را فهمید، همین پدر بزرگ ایشان بود. وقتی از طرف رژیم شاه آمدند و اوقاف و مسجد گوهرشاد را متصرف شدند، به آقایان ائمهی جماعت سفارش کردند که شما باید چنین کنید، چنان کنید؛ سر وقت بیایید؛ فلان وقت بیایید ...! مرحوم آقای علمالهدی، بعد از نماز بلند شد، به مردم رو کرد و گفت: من «امامالدوله» نمیشوم! و مسجد گوهرشاد را ترک کرد.
عزت و اعتبار بیشتر پس از رها کردن امامت سیسالهٔ مسجد گوهرشاد
بعد از آنکه سیسال در مسجد گوهرشاد نماز میخواند، آنجا را رها کرد. اما عدهی دیگری، که مردمانی عالم و متدین بودند و آدمهای بدی هم نبودند، نفهمیدند که از امروز، دیگر این مسجد نماز خواندن ندارد؛ در همان مسجد ماندند. اما ایشان به آن امامت پشت کرد و رفت. خدای متعال هم، ایشان را عزیزتر و اعتبار ایشان را بیشتر کرد.