رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

گفت‌وگوی سیاسی با طرف‌های خارجی یا دشمن و شرایط و پیامدهای آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:مصاحبه با نشریه «اونیتا» درباره اسلام و مدرنیزه کردن ایران‌— ۱۳۵۷/۰۹/۲۳

سیر زمانی

از ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۷
۱۳۵۷۱۳۶۷

فقط سال ۱۳۵۹همهٔ سال‌ها

رد صلح و مذاکره با بعثی‌ها پیش از خروج و تسلیم

… اسلام. الآن اسلام به تمامه در مقابل کفر واقع شده است و شما باید از اسلام پایداری کنید و حمایت کنید و دفاع کنید. دفاع یک امر واجبی است بر همه کس. بر هر کس که هر مقدار قدرت دارد، باید دفاع بکند از اسلام. الآن اینها هجوم کردند بر اسلام و ما باید دفاع بکنیم. ابداً قضیه صلح و قضیه سازش در کار نیست. ما اصلًا مذاکرات نمی‌کنیم با اینها. اینها برای اینکه فاسد و مفسد هستند و ما با این اشخاص مذاکره نمی‌کنیم. بله، اگر اینها بروند کنار و از همه جا بروند و بیرون بروند از همه جا و تسلیم بشوند، ما آن وقت ممکن است که به واسطه اینکه بین مسلمین خیلی [تفرقه‌] نشود، ما هم یک سکوتی بکنیم و الّا مادامی که اینها اسلحه دستشان است، ما هم اسلحه‌مان ایمان است، سلاحمان اسلام است. ما با آن سلاح ایمان و اسلام پیش می‌بریم و خواهیم پیش برد و همه اینها را سرکوب خواهیم کرد، چنانچه تا کنون ما با همان اسلحه ابرقدرتها را از بین برده‌ایم و دستشان را از این مملکت قطع کرده‌ایم. حالا آنها می‌خواهند باز با این طور مسائل، باز یک دست درازی به کشور …

لزوم رفتن به مذاکره از موضع قدرت

اگر راه برده بودیم، اگر آن روزی که می‌خواستند در کردستان بروند برای مذاکره، من به آنها تذکر دادم که اگر بخواهید مذاکره [کنید]، باید با موضع قدرت بروید. اول باید ارتش و پاسدارها و اینها احاطه کنند آنها را، محاط قرار بدهند، بعد شما بروید صحبت کنید. مسامحه شد. این اسباب این شد که آن گرفتاری طولانی برای ما پیش آمد، و آن قدر ضایعه واقع شد. و الآن هم می‌بینید که ضایعه پشت سر ضایعه. همین چند روز چقدر جمعیت پاسداران شهید شدند، و این همه‌اش برای این است که ما دو دسته بودیم: