رفتن به محتوای اصلی

مذاکره با آمریکا

نام‌های دیگر: مذاکرهٔ غیرمستقیم

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

موضوع گفت‌وگوی مستقیم یا غیرمستقیم ایران با دولت آمریکا و استدلال‌های مربوط به آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:مصاحبه با مجله المستقبل درباره اوضاع ایران و رژیم شاه‌— ۱۳۵۷/۰۸/۱۵

سیر زمانی

از ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۸
۱۳۵۷۱۳۵۸

فقط سال ۱۳۵۸همهٔ سال‌ها

شاهدها (۱۰ پاراگراف)

رد پیشنهاد گفت‌وگوی کارتر به‌دلیل پاسخ‌گو نبودن در برابر قربانیان آمریکا

بعد هم آقای کارتر تفضُّل فرمودند که دو نفر بفرستند با ما صحبت بکنند. ما چه صحبتی با شما بکنیم؟ صحبت با شما کی‌ بکند؟ جواب این زنهایی که بچه‌هاشان را از دست دادند، پدرهایی که جوانهاشان را از دست دادند، آنهایی که در این طول زمان از امریکا ضربه خوردند، ممالکی که ضربه خوردند این قدر، ما جواب اینها را چه بدهیم؟ ما جواب این مملکتهای کثیری که با امر امریکا، با توطئه امریکا، آنها را به نابودی کشیدند، وجداناً جواب آنها را چه بدهیم؟ بنشینیم با کی‌ صحبت کنیم؟ رد کردم این را که نه. نه ما یک همچو حقی داریم، نه دیگران یک همچو حقی دارند. ما تابع ملت هستیم، ما خدمتگزار ملت هستیم، ما باید روی مسیر ملت سیر بکنیم. ما هیچ خوفی از این نداریم که بربخورد به آقای کارتر یا امثال او و توطئه زیادتر بکند. یک کسی، یک کشوری که برای خدا قیام کرده است، …

رد گفت‌وگو با مدعیان بشردوستی که ملت را چون موش آزمایشگاهی می‌شمارند

ما با کی‌ ملاقات کنیم؟ با چه جمعیتی ملاقات کنیم؟ با آنهایی که اسم خودشان را بشر دوست گذاشتند، لکن دوایی اگر چنانچه ببینند که بخواهند تجربه کنند که آیا ضرر دارد یا ندارد می‌فرستند در طرفهایی، همان طوری که شما، دکترهای شما وقتی که بخواهند امتحان کنند یک دوایی را به خرگوش می‌زنند یا به موش می‌زنند، اینها به دنیای سوم می‌فرستند. ما با اینها می‌توانیم بنشینیم صحبت کنیم؟ ما با اینها می‌توانیم که، مملکتی را که آنها این طور ما را حساب می‌کنند، مثل خرگوش ما را حساب می‌کنند یا بدتر، امتحان دواهاشان را روی جوانهای ما می‌کنند، ما با اینها چه صحبت بکنیم؟ آنها که شبکه جاسوسی در اینجا درست کردند، توطئه درست کردند، کردستان و امثال اینها را، اینها نقشه می‌کشند و راه می‌دهند. ما با اینها بنشینیم صحبت بکنیم! چی‌چی صحبت بکنیم؟

شرط تحویل جانی فراری و برچیدن لانهٔ جاسوسی پیش از گفت‌وگو

… کشته است، این جانی که همه ذخایر ما را به رایگان داده است و خیانت و جنایت به ما کرده؛ این را دست ما بدهید. چه می‌گویید شما؟ می‌خواهید بیایید بگویید که باشد آنجا؟ یا می‌خواهید بیایید بگویید که نه، شما دیگر حالا ببخشید ایشان را؟ چه چیز می‌خواهید به ما بگویید؟ می‌خواهید تحویل بدهید، خوب، تحویل بدهید، دیگر گفتگو ندارد، حرف ندارد این. خوب، تحویل بدهید این جانی را، تحویل ما بدهید. لانه جاسوسی هم از اینجا بردارید. بنشینیم آن وقت دولت ما صحبت بکنند راجع به مسائل ارتباطاتی، که معلوم نیست یک ارتباط صحیح هم باشد. لکن با همه ملتها، ما با هیچ ملتی بد نیستیم. اسلام آمده بود برای تمام ملل برای ناس یا ایّها النَّاس.

منتفی بودن گفت‌وگو تا برقراری مرکز جاسوسی و حضور خائن در آمریکا

حالا هم تا این مرکز جاسوسی در اینجا بپاست، و تا آن خائن را که آنجا بردند و آنجا هم یک مرکز جاسوسی دیگر می‌خواهند درست بکنند و یک مرکز توطئه دیگر می‌خواهند درست بکنند. تا آن آنجاست و این اینجاست، جای صحبت نیست. نه من صحبت می‌کنم نه کس دیگر. وقتی این دو تا از بین رفت، آن وقت بنشینیم ببینیم باید چه بگوییم.

رد ملاقات نمایندگان ویژهٔ کارتر با امام

از قرار اطلاع نمایندگان ویژه کارتر در راه ایران هستند و تصمیم دارند به قم آمده و با این جانب ملاقات نمایند.[2] لهذا لازم می‌دانم متذکر شوم دولت امریکا که با نگهداری شاه، اعلام مخالفت آشکار با ایران را نموده است و از طرفی دیگر آن طور که گفته شده است سفارت امریکا در ایران محل جاسوسی دشمنان ما علیه نهضت مقدس اسلامی است، لذا ملاقات با من به هیچ وجه برای نمایندگان ویژه ممکن نیست و علاوه بر این:

شرط گشودن راه مذاکره: تحویل شاه و توقف جاسوسی

3- اگر چنانچه امریکا، شاه مخلوع- این دشمن شماره یک ملت عزیز ما- را به ایران تحویل دهد و دست از جاسوسی بر ضد نهضت ما بردارد، راه مذاکره در موضوع بعضی از روابطی که به نفع ملت است باز می‌باشد.

بسته بودن راه مذاکره تا استرداد شاه و پایبندی کارتر به قوانین بین‌المللی

- این جنگ اقتصادی و سیاسی است که آقای کارتر به وجود آورده است. و ما نه از جنگ سیاسی او واهمه داریم و نه از اقتصادی. بلکه اعتقاد داریم که جنگ سیاسی حتماً به ضرر امریکاست و جنگ اقتصادی به ما ضرری نمی‌رساند. و مع ذلک تا شاه برنگردد و مجرم را به ما برنگرداند و کارتر سر به قوانین بین المللی فرود نیاورد، ما نمی‌توانیم برای مذاکرات راه پیدا کنیم. ما در آقای کارتر انساندوستی را سراغ نداریم.

شرط برچیدن مرکز جاسوسی و تحویل خائن برای هر گفت‌وگو

… جای امنی برای خودشان درست کرده بودند. آقای «آریامهر»[9] اینجا را تقدیم کرده بود به اینها هر کاری بخواهند بکنند. مرکز جاسوسی همه جا بوده، می‌گویند نه مخصوص به ایران بوده است، برای همه جا، اینجا مرکزیت برای همه جا داشته است، و مرکز توطئه برای همه جا بوده است. این مرکز را از اینجا کلکش را بکنند، و آن خائن را هم دست ما بدهند تا [برای‌] ما جای این پیدا بشود که حالا ما بنشینیم یک صحبتی بکنیم. در زمان محمد رضا- آن اوایل نهضت- دست و پا می‌کردند که یک تفاهمی بشود. یک دفعه که آمدند پیش ما که می‌خواهیم که مثلًا ملاقاتی، چیزی طرح بشود، من به ایشان گفتم که «علَم»[10] هستش؛ ما وارد مذاکره نمی‌شویم. شما اوّل «عَلَم» را کنار بگذارید، بعد وارد مذاکره بشویم، …