رفتن به محتوای اصلی

مذاکره با آمریکا

نام‌های دیگر: مذاکرهٔ غیرمستقیم

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

موضوع گفت‌وگوی مستقیم یا غیرمستقیم ایران با دولت آمریکا و استدلال‌های مربوط به آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار جمعى از خانواده‌هاى اسرا و مفقودین سراسر کشور در روز تجلیل از اسرا و مفقودین— ۱۳۶۸/۰۵/۲۳

سیر زمانی

از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴
۱۳۶۸۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

نکته‌ی سوم این است که مذاکره در عرف آمریکائیها و قدرتهای سلطه‌گر به معنای این است که بیائید بنشینیم گفتگو کنیم تا شما حرف ما را قبول کنید - هدف مذاکره این است - بیائید بنشینیم حرف بزنیم تا بالاخره نتیجه‌ی این حرف زدن و گفتگو کردن این باشد که مطلبی را که شما قبول نمیکردید، حالا قبول کنید. همین حالا در تبلیغاتی که آمریکائیها در مورد مذاکرات راه انداخته‌اند - که چند وقت است لابد میشنوید - و سر و صدا و هیاهو دارند که بله، با ایران مذاکره‌ی مستقیم کنیم، چه کنیم، در همین حرفهای امروزشان هم این معنا کاملاً خودش را نشان میدهد: بیائیم بنشینیم تا ایران را قانع کنیم که از غنیسازی دست بردارد؛ از انرژی هسته‌ای دست بردارد. هدف این است. نمیگویند بیائیم بنشینیم مذاکره کنیم تا ایران ادله‌ی خودش را بیان کند، ما از فشار روی مسئله‌ی هسته‌ای دست برداریم، از تحریم دست برداریم، از دخالتهای امنیتی و سیاسی و غیره دست برداریم؛ میگویند بیائید مذاکره کنیم تا ایران حرف ما را قبول کند!
مذاکره یعنی معامله؛ یعنی یک چیزی بدهی، یک چیزی بگیری. آنچه در این معامله مورد نظر او است، درست نقاط قوّت جمهوری اسلامی است؛ مذاکره را روی این میبرند. نمیگویند بیایید راجع به آب و هوا، راجع به منابع طبیعی، راجع به محیط ‌زیست مذاکره کنیم، میگویند بیایید درباره‌ی سلاح دفاعی شما مذاکره کنیم؛ شما چرا سلاح دفاعی دارید؟ خب سلاح دفاعی برای یک کشور ضروری است. اینها میگویند بیایید روی این مذاکره کنیم؛ مذاکره کنیم یعنی چه؟ یعنی شما اگر چنانچه فرض کنید موشک میسازید با فلان بُرد، با فلان دقّت، این بُرد را کم کنید به طوری که به پایگاه ما که آمریکا هستیم نرسد که اگر ما یک روز شما را زدیم، شما نتوانید جواب ما را بدهید؛ خب این مورد معامله است؛ شما قبول میکنید این را، یا قبول نمیکنید؟ معلوم است که قبول نمیکنید، وقتی قبول نکردید همین آش است و همین کاسه، همین دعوا، همین سر و صدا؛ بحث دین و انقلاب و مانند اینها نیست، هیچ ایرانی غیرتمند و با‌شعوری نمیرود راجع ‌به نقاط قوّت خودش با طرف مقابل معامله کند؛ با طرفی که میخواهد این نقاط قوّت را از دست او بیرون بیاورد، معامله نمیکند اینها را؛ اینها را ما لازم داریم. عمق راهبردی ما در منطقه خیلی مهم است؛ خب برای هر کشوری مهم است؛ عمق راهبردی سیاسی و امنیّتی، مؤلّفه‌ی اساسی‌ای است برای حیات همه‌ی دولتها و ملّتها و ما بحمدالله عمق راهبردی‌مان در منطقه خیلی خوب است؛ اینها از این ناراحتند، میگویند بیایید روی مسائل منطقه صحبت کنیم یعنی شما عمق راهبردی‌تان را از دست بدهید؛ روی اینها میگویند مذاکره کنیم.
میگویند بیایید مذاکره؛ مذاکره یک فریب است؛ مذاکره بر سر چه؟ بر سر آنچه او میخواهد؛ یعنی اسلحه در دست شما است، جرئت نمیکند بیاید جلو، میگوید آقا آن اسلحه را بده به من، آن اسلحه را بینداز تا من بتوانم هر کاری که میخواهم با تو بکنم، تا من بتوانم هر بلایی میخواهم سر تو بیاورم؛ مذاکره این است. اگر چنانچه در این مذاکره‌ای که انجام میگیرد شما حرف او را قبول کردی، پدرت درآمده؛ اگر حرف او را قبول نکردی باز همین آش است و همین کاسه: دعوا و سر و صدا و تبلیغات و «آقا اینها زیر بار نمیروند» و حقوق بشرِ آمریکایی و از این مزخرفات. میزنند قریب سیصد نفر را روی آسمان از بین میبرند، ادّعای حقوق بشر هم میکنند؛ به کمک سعودی میروند، مردم را در یمن آن‌ جور در بازار و در مسجد و در مجلس عزا و در مجلس شادی و در بیمارستان و مانند اینها بمباران میکنند، ادّعای حقوق بشر [هم] میکنند؛ اینها این [جور] هستند.

طرفداران مذاکره با آمریکا یا ساده‌لوح‌اند یا مرعوب

و امّا مذاکره؛ بنده معتقدم آن کسانى که فکر میکنند ما باید با رأس استکبار، یعنى آمریکا مذاکره کنیم، یا دچار ساده‌لوحى هستند یا مرعوبند. امّا مرعوب بودن از این باب که بارها من این را عرض کرده‌ام که استکبار بیش از اینکه نان قدرت و توانایى خودش را بخورد، نان هیبت و تشر خودش را میخورد. اصلاً استکبار با تشر زنده است، با [نمایش] ابّهت زنده است، با شکلک درآوردن و ترساندن این‌ و‌ آن زنده است. الان …

مذاکره به معنای معامله و پرسش از آنچه انقلاب باید به آمریکا بدهد

و امّا [مسئله‌ى] ساده‌لوحى و مذاکره. مذاکره یعنى چه؟ صِرف اینکه شما بروید با آمریکا بنشینید، حرف بزنید، مذاکره کنید، مشکلات حل میشود؟ این‌جورى که نیست؛ مذاکره در عرف سیاسى یعنى معامله؛ مذاکره با آمریکا یعنى معامله با آمریکا؛ معامله یعنى داد و ستد، یعنى یک چیزى بگیر، یک چیزى بده. تو از انقلاب اسلامى میخواهى چه بدهى به آمریکا تا چیزى از او بگیرى؟ بگو ببینم! آن چیزى که شما میخواهید بدهید به آمریکا تا در مقابل از او چیزى بگیرید، چیست؟ ما چه میتوانیم به آمریکا بدهیم؟ او چه میخواهد از ما؟ میدانید او چه میخواهد: وَ ما نَقَموا مِن‌هُم اِلّا اَن یُؤمِنوا بِاللهِ العَ‌زی‌زِ الحَمید؛[13] وَالله‌ که آمریکا از ملّت ایران …

ساده‌لوحی مذاکره با دستگاه متکبر بی‌اعتقاد به حقوق بین‌الملل

… کمپ‌دیوید بشوید. خاک بر سر آن ملّت و دولتى که زیر بار این‌جور تحمیل‌هاى آمریکا برود! این‌ جورى است توقّعات آمریکا نسبت به کسانى که در آنها اندکى احساس ضعف میکند. [میگویند] باید در سیاستهایتان تجدید نظر بکنید، در سیاستهاى جنگ اعراب و اسرائیل تجدید نظر بکنید! چه ساده‌لوحى‌اى است که کسانى بگویند برویم پشت میز مذاکره با یک دستگاه متکبّر و بى‌اعتقاد به اصول انسانى و حقوق بین‌الملل بنشینیم! آمریکایى‌ها اعتقاد ندارند به اصول بین‌الملل و به حقوق بین‌الملل.

مخالفت رهبری و ممکن نبودن آن برای دولت بدون اجازهٔ رهبر

… مرد و زن و کوچک و بزرگ را نابود کردند[16] و دولت آمریکا این افسر را محاکمه نکرد و شنیدم که رئیس‌جمهور فعلى آمریکا به آن افسر مدال لیاقت داده! اینها این‌ طور هستند؛ شما چه میگویید؟ اینها به حقوق بین‌الملل مگر معتقدند؟ اینها به حقوق انسانها مگر معتقدند؟ نخیر؛ من با مذاکره‌ى با آمریکا مخالفم و دولت جمهورى اسلامى بدون اجازه‌ى من امکان ندارد چنین کارى را بکند و خودشان هم قاعدتاً با یک چنین کارى موافق نیستند.

بی‌نیازی از دلسوزی آمریکا و دنبال نکردن مذاکره و رابطه با آن

… است که ملّت پشت سر دولت است؛ به‌ خاطر این است که ملّت بیدار است؛ به‌ خاطر این است که مسئولان کشور دلسوزند و علاقه‌مندند. [اگر] با همین طریق پیش بروید، به فضل پروردگار و به اتّکاء به نیروى مخلصین این جامعه، این مشکلات برطرف خواهد شد و چشم دشمنان کور خواهد شد. ما هیچ احتیاجى نداریم به اینکه دشمنان سوگندخورده‌ى ما مثل آمریکا براى ما دل بسوزانند و ما هیچ به دنبال مذاکره و رابطه‌ى با آنها نیستیم.

اشاره به بحث جاری اهل نظر دربارهٔ مذاکره کردن یا نکردن

و امّا این مسئله‌اى که در سطح جمعى از اهل فکر و اهل نظر، این روزها در جریان است: مذاکره کردن و مذاکره نکردن؛[5] بعضى حرفى میزنند، بعضى حرف دیگرى میزنند، اینها چیزى مینویسند، آنها چیز دیگرى مینویسند. راجع به این موضوع من یک جمله‌ى کوتاهى را خیرخواهانه و دلسوزانه باید عرض کنم. قبلاً من این را عرض بکنم به ‌عنوان یک نکته که بنده از اظهار نظر که کسى نظر سیاسى خودش را بیان بکند، نگرانى ندارم. مادامى که در اظهار نظرى که کسى میکند، دروغ و تهمت و فتنه و فریب …

عمل نکردن به توصیهٔ مقالهٔ «مذاکرهٔ مستقیم»

من شما را ده سال است به صدق و صفا و طهارت می‌شناسم و مطمئنّم جز دلسوزى و خیرخواهى، نظرى نداشته‌اید. شما همچنان برادر خوب من هستید و حدّاکثر آن است که به توصیه‌ى شما در مقاله‌ى «مذاکره‌ى مستقیم» عمل نخواهیم کرد.