لزوم ریاست علمی همراه با اعتقاد و عمل در دانشگاهها
من یک وقتى در چند سال قبل[9] از این یک حرفى زدم که بعضىها هم جنجال کردند؛ گفتم که باید ریاست دانشگاهها ریاست علمى باشد. الان هم اعتقادم همین است؛ یعنى آن کسى که در رأس دانشگاهها است باید از لحاظ علمى هم جورى باشد که آن کسانى که آنجا هستند، او را به عنوان ریاست قبول داشته باشند؛ عقیدهام باز هم همین است، امّا علمِ با عمل، علمِ با اعتقاد؛ جورى نباشد که یک آدم بىاعتقادى که میخواهد سر به تن این نظام نباشد، اصلاً اعتقادى به اسلام ندارد، یا حزباللهىها را مسخره میکند، یا دانشجوى مؤمن را مسخره میکند، بیاید در رأس کارها؛ نه آقا، دستش را بگیرید و کنار بگذارید. میخواهد بیاید سر کلاسهاى ما درس بدهد، …
تحسین جرئت و فداکاری و اعلام آمادگی برای حمایت از آنان
… هر کارى بتوانم، حاضرم؛ البتّه آنکه نقدتر از همه است دعا است، که آن را بىدردسر میتوانیم برایتان انجام بدهیم که البتّه انجام میدهیم و غیر از دعا و بعد از دعا هم هر کارى واقعاً بتوانم و میسور باشد براى من، دوست میدارم انجام بدهم و انشاءالله انجام خواهم داد. شماها را حقیقتاً یکى از آن سنگینبارترین مأموران الهى میدانم که بار سنگین را بر دوش گرفتهاید؛ هم تحسینتان میکنم به خاطر این جرئت و فداکارى و هم برایتان واقعاً از خداى متعال کمک میخواهم. هر کار هم که ممکن باشد، حاضرم انجام بدهم انشاءالله. اجمالاً آقایان این جهتگیرىها را فراموش نکنند؛ همچنین جدّى و مصرّانه دنبال کنند، انشاءالله. مژده دادند که فردا هم خدمتتان خواهم رسید.[10]