کمک مردم به مدارس کمک به خود و فرزندان و کشور
امیدوارم مردم در ساختن مدارس که برای فرزندان خودشان است سعی لازم را بنمایند. کمک به مدارس، کمک به خودشان و به فرزندانشان و به این کشور و ملت است.برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیساختن مدرسه و رفع کمبود فضای آموزشی با کمک دولت و توانگران.
امیدوارم مردم در ساختن مدارس که برای فرزندان خودشان است سعی لازم را بنمایند. کمک به مدارس، کمک به خودشان و به فرزندانشان و به این کشور و ملت است.یک روز البته آقای باهنر[1] راجع به مدارس گفتند که در ظرف این دو سال، نسبت به طول مدتی که آنها بودند یک ثلث، مثل اینکه ایشان گفتند که یک ثلث ما درست کردیم. در صورتی که در طول سالهای طولانی این، دو مقابل آنها زیاد بوده است. اینها یک مسائلی است که باید گفته بشود. مردم آشنا بشوند. مردم بفهمند که دولت دارد چه کارهایی برایشان انجام میدهد. آدم خدمت به یک جامعهای بکند و بعد هم خود جامعه ندانند که خدمت چه شده است؟ البته آن دهات خودشان میفهمند. اما خوب سطح بالاها و خصوصاً شهرستانها …… معلّم درست کنند. دولت باید مقدّماتش رافراهم کند تا معلّم درست شود. البتهباب تربیت مدرس و تربیت معلّمینِ حرفهای و فنّی، برای خودش باب جداگانهای است که واقعاً تلاش زیادی لازم دارد. اما متمکّنین، فضای آموزشیکه میتوانندبهوجود آورند؛ مدرسه که میتوانند بسازند. من عرض میکنم: امروز این امر برای کسانیکه میتوانند به آموزش و پرورش کمک کنند، یک وظیفه است. باید درشهرهای مختلف کشور و نقاط دور و نزدیک، مدرسه ایجاد کنند و بسازند. امروز در خودِ تهران، مدرسه کم داریم. البته در چند سال اخیر، افراد خیّر از این کارها، کموبیش کردهاند. دولت هم تلاش زیادی کردهاست؛ امّا این روند باید ادامه پیداکند. در هر محله و شهرک جدیدالاحداث، دو باب، سه باب، پنج باب، گاهی ده باب و شاید هم بیشتر، مدرسه …… شما دارید، باید پس از آنکه نیاز ضرورى خودتان را تأمین کردید و خواستههاى خودتان را عمل کردید، صرف بشود براى خیر بقیّهى انسانهایى که در آن جامعه هستند. همسایهى شما اگر نیازى دارد، صرف او بشود؛ خویشاوند شما اگر نیازى دارد، صرف او بشود؛ جامعه به طور کلّى. فرض کنید امروز در جامعهى ما مدرسهسازى ــ ساختن فضاهاى آموزشى ــ یک مسئلهى مهمّى است؛ یا همین رسیدگى به معلولین جسمى و ذهنى در جامعهى ما یک کار مهمّى است. این کسانى که امکان مالى دارند، بسیار شایسته است و از لحاظ اخلاقى فریضه است که بخشى از ثروت خودشان را صرف کنند براى اینها. این همان دگرگونى اخلاقى است. اگر اخلاق در جامعه تأمین شد، عدالت اجتماعى تأمین میشود، جامعه آباد میشود؛ انسانها در بهشت زندگى میکنند، ولو در همین دنیا هستند.