نشناختن ملت و دلخوشی بیهوده به سقوط جمهوری اسلامی
… اینهایی که در خارج رفتند و آنهایی که در جاهای دیگر هستند و دل خودشان را خوش کردند، میگویم که: این جمهوری اسلامی را شما نمیشناسید. هی میگویید ما اسلامشناسیم، ما- نمیدانم- جامعهشناسیم! شما ملت خودتان را نمیشناسید، اگر میشناختید به این روز نمیافتادید. اگر شما بشناسید ملت ایران را، میدانید که الآن جمهوری اسلامی پایبند اشخاص نیست. هی ننشینید بگویید که کیک در حال احتضار است و دیگر لال شده و- نمیدانم- چی شده! این دلخوشیها را به خودتان ندهید. شما حالا دو سه سال است که هی میگویید دو ماه دیگر این جمهوری از بین میرود. بحمد الله جمهوری به قدرت خودش باقی است، ارتش ما قدرتش باقی است، سپاه پاسداران ما، بسیج ما، ژاندارمری ما، همه، ملت ما، یک ملت بیداری است. یک ملتی است که جوان را میدهد، و مادرهایی هستند که جوانهایشان را میدهند و باز هم میآیند مثل شیر غران میگویند که ما …
دعوت به بازگشت و همکاری با ملت و دولت بهجای دستهبندی
… گفت من آنم که فلان آدم، فلان پهلوان را در فلان جا کشتم و چه کردم. آن آدم حاضر بود، گفت که آن کسی که شما کشتید حرفهای شما را دارد میشنود! من یاد این افتادم که آن کسی که آن آقا گفته است که در حال مرگ است، حرفهای ایشان را شنیده و به این سبک مغزی خندیده است. من ان شاء الله، امیدوارم که آنها هم که در خارج هستند دیگر برگردند، دیگر ول کنند این مسائل را، میدانند که پیشروی نمیکنند، میدانند که با این ملت نمیشود طرف شد. خوب، هی ادعا میکنید که ملت با ماست، خوب اگر ملت با ماست بیایید با ملت همکاری بکنید، با دولت همکاری بکنید، نه اینکه بروید کنار بنشینید و هی دسته دسته درست کنید و هر کدام به دیگری هم فحش بدهد.
بیپایه بودن ادعای انسجام و بازگشت و لزوم بیداری ملت
… داریم راه میافتیم و میآییم برای ایران! خوب تشریف بیاورید راه باز است! اگر شما میتوانستید کاری بکنید، چرا رفتید؟ کسی که فرار کرده، حالا میگوید: ما دیگر با هم منسجم شدیم. کیها منسجم شدهاند؟ آخر ما که میشناسیم شما را. ملت ما که میدانند شماها کی هستید. حالا ما دیگر با هم منسجم شدیم و بنا داریم، راه افتادیم! میگویند: راه افتادیم ما، راه افتادیم و داریم میآییم. ملت باید توجه داشته باشد. البته اینها حرفهای لا طائلی است که گفته میشود، لکن مع ذلک، ملت باید بیدار باشد. از کید امریکا غافل نباید شد. اینها خودشان قابل آدم نیستند. اگر اینها قابل آدم بودند، وضعشان این طور نمیشد. اینها از ملت بریده بودند و نمیدانستند چه بکنند و فرار کردند، رفتند. اما امریکایی که سیلی خورده است از شما، امریکایی که دل بسته بود به ایران و نفت …
دعوت مردم به بیرون نیامدن و ادعای غیبت آنان
و ما باید هر چه بیشتر مسئله تبلیغاتمان را- خصوصاً در خارج- باید دولتها و باید ملت هر چه بیشتر تبلیغات را به آن دامنبزنند در مقابل آن تبلیغاتی که الآن در دنیا هست. شما ببینید در همین دهه فجر و در بیست و دو بهمن که آن جمعیت عجیب و غریب در صحنه بود، قبلش بعضی از این ایرانیهایی که بیرون رفتند، فرار کردند، اینها یک شیوه خاصی دارند، میگویند که مردم بیرون نیایید. دنبال او هر چه بیرون آمده باشد آنها کار ندارند. بعد میگویند که دیدید هیچ کس بیرون نیامد. وضعشان این طوری شده. یک جور شکستخوردگی مفتضحانهای هست که مبتذل شده است. یک کلمه، خوب، بیرون نیاید، که معلوم نمیشود چی بیرون آمده، کی نیامده. بیرون آمدهها معلوم میشود، بیرون نیامدهها. اینها یکدفعه نمیگویند بابا بیرون بیایید شما هم یک طرف شهر باشید تا …
طعنه به مدعیان شاه، نخستوزیر و رئیسجمهور «قانونی» در خارج
… را بگیرند! خوب، حالا ایشان پیروز باشند، اما با پیروزی کنار بروند؛ همان طوری که با پیروزی عقب نشستند، با پیروزی هم بروند سراغ یک کار دیگری. بروند پاریس با آن دیگران که هستند؛ با آنها بنشینند و ایشان هم یک دولت عراقی تشکیل بدهند. حالا که ما از همه قسم داریم؛ ما از شاه گرفته، شاه قانونی[4]! تا نخست وزیر قانونی[5]! تا رئیس جمهور قانونی[6]! تا همه چیز قانونی، ما الآن در خارج داریم، خوب، ایشان[7] هم بروند آنجا قانوناً همه چیز را درست کنند؛ این مانعی نیست.
فکر بازگشت و تسلیم ایران به منحرفان پس از جانبازی جوانان
… در رادیوها هر شب شاید باشد- و همین دیشب دو مرتبه یا سه مرتبه بود، اینکه ایران از اسرائیل ابزار جنگ میآورد و میخرد. ایرانی که بیست سال است با اسرائیل در جنگ است، اسرائیل را میکوبد و به حسب حکم شرعش با اسرائیل نمیتواند هیچ تناسبی داشته باشد و نخواهد داشت. چند مرتبه، همین دیشب بود که از کی گفته است که اینها از اسرائیل چیز میخرند- آنها هم در خارج نشستهاند و فکر این را میکنند که بیایند ایران بعد از اینکه شما جوانها جانبازی خودتان را کردید، ایران را تسلیم یک دسته اشخاص منحرف کنند، اینها هم افکارشان مثل افکار همان صدام است. صدام هم پیش خودش فکر کرد و این فکر را هم تقویت کردند شیطانهای بزرگ در او که تو به ایرانی که الآن به هم خورده است و هرج و مرج است و ارتشی ندارد و چیزی ندارد حمله کن و اسم خودت را مثل اسم سعد وقاص کن[5] و خودت را بگو فاتح قادسیه. غافل از اینکه اینجا بچههای …