فکر مستقیم و هوشمندی در مسائل دانشگاه و شایستگی برای مسئولیت
اوّلاً به برادران عزیز خوشامد عرض میکنم و از اینکه شما برادران در این مجموعه هستید، احساس اطمینان و خوشوقتى میکنم. همانطور که برادر عزیزمان آقاى رحمتى گفتند، واقعاً همینجور بود؛ همیشه این چند سالى که ما با ایشان[2] و آقاى واعظزاده[3] اُنس کارى داشتیم، از این دو برادر بسیار عزیز، جز فکر مستقیم و انگیزهى دردمندانه و هوشمندى در شناخت مسائل و تشخیص آنها و ارائهى راهحل چیزى ندیدیم. این به معناى تأیید نوع نظرات در هر مسئلهاى نیست ــ خب، طبیعى است که ممکن است انسان در یک مسئلهاى نظرى داشته باشد، دیگرى نظر دیگرى داشته باشد ــ بلکه ناظر به کلّیّت سبْک فکر و طرز بینش این برادران نسبت به مسائل دانشگاه و مسائل دانشجویان است؛ هم آقاى واعظزاده که از طرف شوراى عالى [انقلاب فرهنگی] مأموریّت پیدا کرده بودند و رئیس شوراى جهاد بودند، هم حالا که آقاى رحمتى هستند، حقیقتاً بنده احساس خوشحالى میکردم و الان [هم] میکنم. خدا را شکر میکنیم که آقاى رحمتى به این مسئولیّت مشغول هستند. کار خوبى و مسئول خوبى است. برادرهاى دیگر هم که خب الحمدلله سوابق کارى و فرهنگىشان مشخّص و روشن است.