رفتن به محتوای اصلی

محمدرضا پهلویشخص

نام‌های دیگر: شاه، محمدرضا شاه

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

آخرین پادشاه پهلوی و حکومت او تا پیروزی انقلاب اسلامی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:تلگراف به محمد رضا پهلوی درباره انجمن‌های ایالتی و ولایتی‌— ۱۳۴۱/۰۷/۱۷

سیر زمانی

از ۱۳۴۱ تا ۱۳۶۶
۱۳۴۱۱۳۶۶

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

شاهدها (۸۷۲ پاراگراف)

تلاش شاه برای احیای آتشکده‌ها و تغییر تاریخ

عرض کردم در ولادت آن آقا، حضرت رسول- سلام الله علیه- آتشکده‌ها خاموش شد، یا کنایه از اینکه این مبدا خاموش کردن آتشکده‌های ظلم است، و ایشان[4] می‌خواست این را روشنش کند. در اطراف یزد تایید کرده است، از قراری که گفته‌اند، بعض آتشکده‌ها را. تاریخ را هم تغییر داد؛ و بنا داشت که این کارها را یکی بعد از دیگری بکند که ملت به داد ما رسید و پایه‌های کنگره‌های قصر کسری فرو ریخت، کنایه از اینکه ظلم باید بریزد. ایشان را می‌بینید که با این ملت چه کرد؟ چه ظلمها به این ملت کرد و دارد می‌کند؟ حالایی که این نَفَسهای آخر هست و حرکات …

تولد شاه مبدأ برافروختن آتش‌پرستی و برپایی ظلم همه‌جانبه

هم آن قضیه در ولادت رسول اکرم- این دو قضیه مهم مبداش بوده است: خاموش‌ کردن جهات شرکی و آتش‌پرستی، و فروریختن کنگره‌های ظلم. در تولد ایشان هم مبدا برافروخته شدن اساس آتش‌پرستی، اگر مهلت به او می‌دادند؛ که نمونه‌اش تغییر تاریخ بود و بر پا کردن کنگره‌های ظلم همه جانبه که از آن ظلمها، این آتش‌سوزیها [ست‌]. خوب یک دسته مردم بیچاره که رفتند توی سینما[6] البته سینمای ایران جای رفتن نیست، این یک- چیزی است که- مصیبتی است که بر ایران وارد است که جوانهای ما را این سینماها ضایع می‌کنند، خراب می‌کنند، لکن یک عده مردمی که رفتند در آنجا، اینجا چه کرده بودند که لایق این …

شگفتی از ادعای شاه دربارهٔ آزادی‌های داده‌شده به ملت

… یک دموکراسی تندی، یک آزادی تندی داده است و همین منشا شده است در روزنامه کیهان بود یا اطلاعات که مردم با او مخالفت می‌کنند! این طور است؟ این آزادی داده، و مردم چون آزادی داده باز فریاد می‌کنند: [یا مرگ‌] یا آزادی؛ یا آزادی؟! چون مستقل هست و «تمدن بزرگ» هست؟! امروز هم این مرد- من نمی‌دانم اینها چه جور، با چه جور ساختمانی‌اند- همین امروز هم، این مرد می‌گفت که ایران که می‌بینید چه آزادیهایی دارد! دارید همه شما می‌بینید ما چه آزادی داده‌ایم به این ملت! همین امروز داشت صحبت می‌کرد، در چهارم آبان. من تعجب می‌کنم! خدا می‌داند تعجب دارد که اینها چه جور آدمی‌اند ....

کشتن و آواره کردن مسلمانان در سی سال حکومت

… یا اینکه جوّ، یک محیطی است که برایشان دیگر امکان نمانده است که ادامه بدهند؛ دست و پا می‌زنند برای اینکه خودشان را از این محیط- جوّی که تمام نفوس بر ضد آنها توجه پیدا کردند- با این دست و پا می‌خواهند نجات بدهند خودشان را؛ لکن آیا می‌شود؟ قابل نجاتند اینها؟! این شاه که حدود سی سال بر ما حکومت کرده، بر مسلمانها حکومت کرده؛ این حکومت چنگیزی، این همه از مسلمانها را کشته، این همه از مسلمانها را از وطن آواره کرده، این همه از انسانها را از حقوق بشری جدا کرده است، محروم کرده است، حالا می‌گوید که خوب، آزادشان کردیم، دیگر چی می‌خواهید از جان ما! ده سال عمر می‌خواهند از جان شما! شما ده سال عمر یک انسان را در حبس، در یک اتاق دو ذرعی هدر دادید. زندگی یک انسان که باید به این مردم‌ خدمت کند، باید با قلم و قدم در محیط آزاد به مردم خدمت کند، تو گرفتی از او؛ ده سال عمر یک ملت را ضایع کردی، حالا آزاد کردی، …

ترساندن از کمونیسم به‌عنوان تبلیغ شاه برای حفظ خود

… و تحریک خود آنها نباشد چهار تا بچه هم که از بین می‌روند اینها، چیزی نیستند اینها تا اگر ایشان نباشند ... یک مملکتی که سی میلیون جمعیت علَم بلند کرده و داد می‌زند: اسلام، اسلام. این دیگر می‌شود کمونیستی باشد؟ خفه می‌کنند کمونیست را؛ مگر می‌شود یک همچون چیزی؟ این تبلیغات شاه است برای اینکه خودش را نگه دارد و برای اینکه چند روزی زنده بماند؛ این می‌گوید: خیر، اگر من نباشم کمونیست می‌شود. خودت از کمونیست هم بدتر هستی!

تغییر موضع شاه دربارهٔ نیاز به اسلحه به امر آمریکا

… اسلحه نمی‌خواهیم، ما احتیاجی به اسلحه نداریم؛ ما برای اداره امور خودمان اسلحه داریم به اندازه کافی. راست می‌گوید؛ برای کشتن مردم که این چیزها را نمی‌خواهد؛ همین مسلسلها که دارند، خوب، دارند می‌کشند! کار دیگری ایشان ندارد جز آدمکشی، جز اینکه ملت خودش را بکشد؛ همین آدمی که گفت «ما اسلحه نمی‌خواهیم» بعد از اینکه از طرف امریکا امر به او شد که باید اسلحه را ببری و آنجا پایگاه باید درست بکنی به اسم عوضِ نفت، گفت: خیر، ما باید اسلحه داشته باشیم و قدرتهای دیگری که همجوار ما هستند اسلحه‌های زیاد دارند؛ و یک چیزهایی گفت [که‌] عراق اسلحه‌اش عبارت از اسلحه‌هایی [است‌] که در یک روز می‌تواند چه بکند. همه آن دروغ! اسلحه ما می‌خریم؟! اسلحه برای ما نیست، اسلحه برای خود امریکاست. آنها می‌خواستند پایگاه درست کنند، می‌دیدند که اگر همچو مستقیماً بیایند بگویند پایگاه …

بقای او با پشتیبانی دولت‌های بزرگ و بی‌پایگاهی در میان ملت

… به واسطه عمال اجانب تمام حیثیت ملی خودشان را و مخازن زیرزمینی خودشان را و نیروهای انسانی خود را از دست داده‌اند، کمک می‌کند. ما البته از رئیس جمهور پاکستان که توجه به این معنا دارند، تشکر می‌کنیم و انتظار آن را داریم که در این نهضت به ما کمک تبلیغاتی بکنند. همان طوری که دولتهای بزرگ به شاه کمک می‌کنند، کمکهای تبلیغاتی و کمکهای دیگر؛ و آنها اسباب این شده‌اند که این شخص تا کنون باقی مانده است؛ و گرنه در بین ملت هیچ پایگاهی ندارد و ساعتی نمی‌تواند در ایران زندگی کند. ما متوقع هستیم انسانها و بالاتر از آنها مسلمانها، به این نهضت کمک کنند و این ملت مظلوم را با کمک خودشان از زیر بار ظلم بیرون بیاورند. کمکهای تبلیغاتی را همه این دولتها و ملتها می‌توانند بکنند؛ مع الاسف دولتها تا کنون یا توجه به این مسائل ما نکرده‌اند، یا آنها …

شاه مرتجع است و کشور را به ارتجاع کشانده است

… دانشگاههای ما ارتجاعی و وابسته هستند؛ نظام حاکم وابسته است به غیر؛ و وابستگی ارتجاع است. اقتصاد ما شکست خورده، به غیر وابسته است، ارتجاعی است. ما صنعت نداریم؛ مونتاژ است؛ نه رو به ترقی. ملت مستقل، مملکت مستقل، اقتصاد مستقل را ما می‌خواهیم، اما شاه مانع است. ما و ملت علیه شاه قیام کرده است؛ برای آنکه او مملکت را ارتجاعی کرده است؛ نه ما. ما ارتجاعی هستیم؟ شاه مرتجع است. الحال احکام قرون وسطایی را در مملکت ما اجرا می‌کنند.

نوکری آمریکا و اعتراف به منصوب‌شدن از سوی متفقین

… این گرفتاریها رفع بشود تا حدودی پیش همه روشن است ان شاء الله. همه ما می‌دانیم که پنجاه سال بیشتر این ملت ایران در تحت سیطره این خاندان پهلوی بوده‌اند و اینها هر چه‌ خواسته‌اند با این ملت کرده‌اند و هر چه ظلم داشته‌اند کرده‌اند و آنها هم نوکر اجانب بوده‌اند. ابتداءً رضا خان نوکر انگلیسها بود و او را آوردند روی کار و اخیراً هم این پسر خلف، نوکر امریکاست. خودش گفت: متفقین من را صلاح دانستند که سر کار باشم! اعترافی بود که خودش کرد و بعد مثل اینکه از کتابهای او این را، این جمله را دیدند خیلی مفتضح است الغا کردند؛ ولی ایشان گفتند این را.

بهترشدن وضع ایران با رفتن شاه

… آمدید اینجا. توی دانشگاه می‌خواهند بفرستند یک دسته از همین سازمانیها [را که‌] شعار کمونیستی بدهند. اینها کمونیست نیستند؛ اینها [را] سازمان امنیت درست کرده؛ برای اینکه مردم را بترساند و بگوید اگر آریامهر برود، دیگر دنیا به هم می‌خورد، کمونیست‌ می‌شود. نخیر، ایشان بروند، ایران خیلی هم خوب می‌شود؛ یعنی مزاحمش رفته است و خودش می‌تواند کار خودش را انجام بدهد.

فریاد ملت برای رفتن شاه و امید به تحقق آن

وقتی که یک ملت مظلوم [را عمال شاه غارت کرد]، ایشان که زراعت ما را به هم زد، نفتمان هم که دارد می‌رود، ما بعد از چند سال دیگر [که‌] نه زراعت داریم، نه نفت داریم، این ملت چطور زندگی بکند؟ فریاد ملت ما این است که این خائن باید برود و مرگ بر این سلطنت! و ان شاء الله می‌رود. وقتی ملت یک چیزی را خواست، ان شاء الله انجام می‌گیرد. شما می‌توانید تبلیغ بکنید، و یک ارزشی دارد این کار شما و مسئولید پیش خدا. خیال نکنید که ما حالا اینجا هستیم و الحمد للَّه راحت! نخیر، شما مسئولید پیش خدا. هر کدامتان مسئولید که در هر جا که هستید، با آن کسانی که ملاقات می‌کنید حرفهایتان را بزنید، حالا او از …

لزوم نگه داشتن او و پس گرفتن جواهرات فرستاده به آمریکا

… آن هم [از دست رفت‌]. امروز تلفن کردند [در مورد] اینکه ایشان[7] جواهر سلطنتی و جواهرهای سلطنتی، طلاهای سلطنتی را ...، فرستادند برای امریکا. حالا گیر ایشان بیاید یا گیر مملکت امریکا بیاید، این را ما نمی‌دانیم. از جیب ملت ما رفت. ملت ما نشد که جلویش را بگیرند. اینها نباید بگذارند خودش برود؛ این آدم قاچاق [را] نمی‌شود جلویش را گرفت؛ این را باید نگهش دارند و ازش بگیرند این چیزها را ان شاء الله.

خیانت به ملت و پنجاه سال اختناق، علت خواست رفتن او

… این بنیاد پهلوی را بکَند؛ و این خواهد شد. خیال نکنید بترسند از اینکه امریکا ابرقدرت است و شوروی ابرقدرت است و اینها؛ همچو ترسی نمی‌کنند؛ همچو چیزی نمی‌شود، به خلافِ خواست یک ملتی آن هم خواست مشروع، آن هم خواست صحیح. از همه اینها بپرسید خوب شما چه می‌خواهید؟ چرا برود این آدم؟ می‌گویند: این آدم خیانت به ما کرده. ما پنجاه سال در گرفتاری و اختناق به سر بردیم، می‌خواهیم آزاد باشیم. آزادی یکی از اموری است که اول حقی است که بشر دارد؛ حق ابتدایی است که بشر دارد که باید آزاد باشد. در آرای خویش آزاد باشد، در اعمالش آزاد باشد، خودش در مملکتش آزاد باشد.

رد ادعای او دربارهٔ تجزیهٔ کشور پس از رفتنش

… در تفکرات هستند، در مطالعات هستند؛ هم امریکا، هم شوروی. همچو نیست که بشود اینها توپ و تانک بیاورند ... این حرفها نیست که این دو تا قدرت هم هر دو مقابل هم ایستادند؛ اگر او یک کاری بکند او می‌زند به او. آنها خودشان با هم نمی‌توانند بسازند در این امور. این طور نیست که الآن بریزند و مملکت ایران را [اشغال‌] بکنند و حرفهای نامربوطی که شاه تو دست و دهن می‌اندازد که تجزیه می‌شود مملکت ما! [دروغی بیش نیست‌] تو همه‌اش را خوردی! تجزیه؟ چرا تجزیه می‌شود مملکت؟ ما می‌خواهیم مستقل، [باشیم‌] می‌خواهیم همه را بیرون کنیم از مملکتمان. تجزیه می‌شود؟! چه حرفهایی می‌زنی! یا خیر، [می‌گوید] ... اگر ما برویم کمونیستها می‌آیند! اینها را دیگر خودشان درست می‌کنند. سازمان امنیت یک صحنه‌هایی ... درست می‌کند. بنا داشتند که در دانشگاه یک تظاهرات کمونیستی درست بکنند؛ یعنی سازمان امنیت مامورهایش را …

رسیدن به سلطنت به امر خارجی‌ها و متفقین

خوب، حالا جمله اول ایشان؛ اینکه شاه دموکراسی تند و قاطع در ایران عمل کرده است! اوضاع ایران را از زمانی که شاه چشمهایش را باز کرده است- که در قنداق بوده است و چشمهایش را باز کرده است- در ایران، و پدرش مشغول کار بودند و آن وقتی که خودش مشغول سلطنت شده است به امر خارجیها و متفقین، تا حالایی که الآن بالفعل مشغول کار است و الآن در ایران فعلًا مشغولند، آیا این دموکراسی که به نحوه «تند و قاطع» ایشان عمل کرده‌اند، این آزادی که به نحو «تند و قاطع» به مردم داده‌اند، عبارت از این کارهایی است که در تمام مدت سلطنت ایشان کرده‌اند؟

تحمیل شاه بر ملت از سوی متفقین و نبود مطبوعات آزاد

… بود و از آرای ملت هیچ در آن نبود، الآن دارند می‌گویند که ما آزاد نبودیم! همین روزنامه‌های خودشان است. همینهایی که از خودشان هست الآن دارند می‌گویند که ما در این چیزهایی که آن وقت می‌نوشتیم آزاد نبودیم. حالا هم نمی‌گذارندشان آزاد باشند. این هم یکی از چیزهاست. خوب، کدام روزنامه در زمان سلطنت ایشان- حالا سلطنت پدرش که محل ابتلای ما نیست، آن یا بدتر از این بود یا مثل این بود- کدام یکی از این روزنامه‌هایی که ما داریم، مطبوعاتی که ما داریم، اینها در زمان سلطنت ایشان، از اولی که سلطنت را متفقین اعطا کردند به ایشان، تحمیل کردند این آدم را به ملت ایران تا حالا، بیایند ببینند که کدام یک از این مطبوعات آزاد بوده است و «اعلیحضرت» آزاد کرده است؟

بازگرداندن کشور به عقب با همهٔ اقدامات شاه

… برای چه رفته توی دهات و قصبات. اینها همه‌اش برای ثناخوانی برای ایشان است؛ همه‌اش برای ترویج باطل است؛ همه‌اش مامور این هستند که این مردم را عقب نگه دارند؛ این مردم را تبلیغات بکنند که این مردم همه تابع شاه باشند و «چه امر خداوند و چه امر شاه» منطق مردم باشد. تمام این کارهایی که این آقا کرده است برای این مملکت، اینها را برگردانده است به عقب، عقبِ عقب.

ایجاد پایگاه برای بیگانگان و قراردادن کشور زیر سلطهٔ دیگران

این مملکت مترقی و اجتماع مترقی! این کجاست آخر که ما نمی‌دانیم، اطلاع نداریم بر آن؟ کجای این مملکت را ایشان آباد کرده است؟ جز اینکه یک پایگاههایی برای دیگران در این مملکت درست کرده است؛ جز اینکه مملکت ما را مورد تسلط دیگران‌ قرار داده است. امریکا الآن در تمام شریانات مملکت ما دست دارد. یک «مملکت مترقی»! اول نمودِ ترقی این است که یک مملکتی مستقل باشد، خودش سرپای خودش باشد؛ کجای این مملکت ما مستقل است؟ آن از یک طرف می‌کشد و آن از یک طرف می‌کشد. آن پنجه‌اش در اعماق چاههای نفت ما فرورفته است، آن …

دشمن هستی کشور، اسلام و مسلمین و انسانیت

دشمنِ خونخوار همه است، نه دشمنِ خونخوار من[1]. خدا نگهدار همه ملت باشد. خدا این دشمن خونخوار را دفعش کند؛ دشمنی که دشمن هستی این مملکت است، دشمن هستی کشور ماست، دشمن هستی اسلام و مسلمین است. اینها بچه‌های هفت- هشت ساله، بچه‌های دبستانی، دختر بچه‌های دبستانی، پسر بچه‌های دبستانی، همین چند روز قبل اینها را عده‌ای از اینها را، این مامورین شاه کشتند. این دشمن من نیست، دشمن همه است، دشمن انسانیت است، دشمن شرف است؛ و باید دست به دست هم بدهید و با اشخاصی که در ایران، در مملکتی که یکپارچه ایستاده است در مقابلش، ما هم که بیرون هستیم وظیفه داریم که با آنها هم صدا بشویم، بلکه این دشمن از بین برود ان شاء الله. حالا هم نزدیک شده، دیگر وقت نزدیک است. آن هیاهوهای سابق را الآن …

شاخه و نوکر آمریکا

… هم مشغول به خیانت هستند در مملکت ما و باید ما دست خائنها را ببریم از این [کشور] ما باید دست خائنها را از این مملکت قطع بکنیم. ما می‌گوییم که آن کسی که به مملکت ما خیانت اصلی را کرده، امریکاست. الآن ما سر و کارمان با امریکاست؛ اینهای دیگر شاخ و برگش هستند. شاه یکی از شاخه‌های امریکا است. این نوکر است؛ نوکر است؛ المامورُ معذور. تو سرش می‌زنند، باید بکند. ما می‌گوییم امریکا هم باید برود که اصل است. این شاخه‌ها هم که هرزه خورند و هرزه بَرَند و مال مردم خورند و خیانتکارند، اینها هم باید بروند. مملکت مال خودمان است، و ما خودمان می‌خواهیم اداره‌اش کنیم. امریکا چه کار دارد …

رد ادعای او دربارهٔ لایق آزادی نبودن مردم ایران

ماها گرفتار یک همچو موجوداتی هستیم در عالَم. ما مردمی عقب مانده، منطق ما این است که آقا، مال خودمان را می‌خواهیم خودمان صرف بکنیم. ما مردمی که شما می‌گویید که عقب مانده‌اند اینها. گاهی هم می‌گویند اینها لایق آزادی [نیستند]. خود شاه اینها را می‌گوید که مملکت ما باز افرادش جوری نشدند که لایق بشوند آزاد بشوند. همه اینها چون لایق نیستند، باید توی حبس باشند. اینها لایق اینکه بگوییم آقا حبس نباشید، لایق اینکه به آنها آزادی بدهیم [نیستند]، مملکت ما افرادش لایق نیستند که آزادی بدهیم! چرا؟ برای اینکه دارند فریاد می‌زنند، داد می‌زنند که آقا آزادی بدهید، آزادی بدهید. اینها لایق نیستند؟ شما ببینید از آن بچه کوچولو، حالا خوب بچه [ها] هم از بزرگها گرفتند دیگر، این بچه چند ساله به من دارد می‌گوید؛ چهار- پنج ساله تا آن آخر: «استقلال، آزادی». اینها آزادی می‌خواهند و استقلال می‌خواهند. همه مردم دارند فریاد می‌زنند که ما استقلال …

به قدرت رسیدن شاه به صلاح‌دید متفقین

… اداره‌اش بکنند؛ ... تحت نظارت مستشارهای امریکایی باشند؛ یک ارتش انگل درست کنند، یک ارتشی که مال ایران را صرف در راه آنان بکنند و آنها تحت نظارت و تربیت مستشارهای امریکایی برای امریکایی‌ها بخواهند کار بکنند. وقتی که نظام آن را می‌بینی یک همچو نظامی [است‌]! وقتی اصل آقای شاهش را می‌بینی، آن را هم متفقین اینجا گذاشتند. خودش گفت این را که «متفقین صلاح دیدند که من باشم» پدرش را هم که انگلیسها گذاشتند! رادیو دهلی هم اعلام کرد این مطلب را در [آن‌] وقت، در جنگ عمومی[2] رادیو دهلی اعلام کرد این مطلب را که «ما رضا شاه را آوردیم و بعد خیانت به ما کرد و می‌بریمش»؛ بردندش به جزیره موریس، و به جهنم فرستادندش.

مأموریت از سوی آمریکا برای عقب نگه داشتن جوانان و کشور

وقتی که فرهنگش را ملاحظه می‌کنیم، می‌بینیم که این فرهنگْ فرهنگ استعماری است؛ یعنی فرمایشی است؛ یعنی مامور کرده‌اند. ایشان می‌گوید که کتاب می‌نویسد «ماموریت [برای‌] وطنم»! درست می‌گوید که برای وطنش «ماموریت» دارد! از طرف امریکایی‌ها هم ماموریت دارد! ماموریت دارد که این وطن را، این جوانهای وطن را ضایع بکند، اینها را عقب بنشاند، مملکت را به حال عقب‌ماندگی نگه بدارد که در آن رشد حاصل نشود؛ در طبقه جوان رشد حاصل نشود که در مقابل امریکا بایستد بگوید آقا چه می‌خواهید از جان ما؟ فرهنگش را که ملاحظه می‌کنیم می‌بینیم که ما چقدر سال است که مدرسه داریم، هفتاد سال تقریباً از عمر دار الفنون می‌گذرد، تقریباً؛ و چقدر سالهاست که ما دانشگاه داریم، و حالا یک لوزتیْن که می‌خواهد شاه عمل بکند یا بچه شاه عمل بکند، از امریکا یا از جای دیگر باز طبیب …

عجز شاه از آرام کردن مملکت

… جای پذیرایی نیست. من از آقایان معذرت می‌خواهم. منزل خودتان است اینجا. من امیدوارم که شما در هر جا باشید، یک افراد مفیدی برای جامعه خودتان باشید؛ و جوامع ما احتیاج دارد به یک رجالی هم، از اولِ اینکه قصد حکومت می‌کند تا آنجایی که ادارات و مهمتر از اینها هست؛ و الآن [با] بسیاری نابسامانی، ایران ادامه حیات می‌دهد، و امریکا از عهده اینکه اداره کند مملکت را، برنمی‌آید و شاه هم مملکت را عاجز از این است که آرام کند. مردم را هر قوه‌ای بیاید هم عاجز است [که آرام کند]. اگر تقبل کند که یک نظامی هم برای ایران باشد یا مثلًا کودتای نظامی هم بشود، یک نظامی سفاک سر کار بیاید، باز نمی‌تواند این وضع ایران را آرام بکند. با سرنیزه نمی‌شود یک ملتی را- با سرنیزه- خاموش کنند و بگویند که …

نگرانی از به گلوله بستن مردم به دست شاه در آستانهٔ رفتن

و ما نمی‌دانیم که باید با این دستگاه چه بکنیم؟ ملت مظلوم ایران نمی‌دانند که با این آدمی که الآن جنون پیدا کرده است و اعصابش از بین رفته است باید چه بکنند؟ باید چه فکری ما بکنیم؟ من ناراحتم از فردا که مبادا این مطلب صحیح باشد و این مردم را به مسلسل ببندد و به تانک و توپ ببندد و تلافی کند و آخری که می‌خواهد برود دیگر کسی را نگذارد و برود. ما گرفتار یک همچو موجودی هستیم و باید دعا کنیم. باید دعا

رفتن شاه جبران همهٔ مصیبت‌ها

کنیم که خداوند به خیر بگذراند این کار را، که اگر چنانچه عملی بشود، یک مصیبت بزرگی بر ایران وارد می‌شود. گرچه رفتن این، همه مصیبتها را جبران می‌کند، لکن چرا باید ما مجال به این داده باشیم که این کارها را بکند. البته مسلسلهای امریکا و سلاحهای امریکا پشت سر این است و الّا همچو مجالی مردم به او و دولت او نمی‌دادند؛ اما حالا هست. الآن باز مستشارهای امریکایی هستند و این هم آخر عمرش هست و او خواهد رفت.

گرفتاری و پریشانی شاه و عاقبت بدتر او

این را بدانید که الآن من و شما راحت تر از او هستیم؛ او الآن به مصیبت گرفتار است. مردم را به مصیبت انداخته است لکن خودش مصیبتها الآن دارد. الآن شب و روز ندارد. شاید خواب ندارد این آدم. الآن وقتی که صحبت می‌کند، لرزه می‌کند و صحبت می‌کند. نمی‌تواند چهار تا کلمه را صاف صحبت کند. این حالایش است و عاقبتش هم ان شاء الله بدتر از این خواهد شد، و آن طرفش[1] هم بدتر از این طرف خواهد شد.

صحنه‌سازی‌ها برای اغفال مردم و حفظ شاه به دست قدرت‌ها

… و این ملت بیچاره بعد از اینکه نفتش رفت و منابعش از بین رفت، بعد چه باید بکند؟ خدا می‌داند چه باید بکند. این آقا می‌گوید که باید از خورشید ما چیز [انرژی‌] بگیریم! تو چراغ نفتی را نمی‌توانی روشن کنی؛ شما می‌خواهید از خورشید قدرت بگیرید؟! این حرفها چه است؟ این حرفها برای اغفال مردم است. تمام این صحنه‌سازیهایی که دارند می‌کنند برای این است که این مردکه را نگهش دارند آنها با قدرتهای خودشان.

کشتارهای بی‌رحمانه و عقب‌نشینی محسوس شاه

سالی که گذشت، سال فداکاری و رنج تمام طبقات ملت عزیز و شما فرزندان اسلام بود؛ سال نزدیک شدن پل پیروزی و نمودار شدن آثار آن؛ سال کشتارهای بی‌رحمانه و به عزا نشاندن ملت و در عین حال عقب‌نشینی محسوس شاه و اربابان و نوکران او؛ سال گرایش تمام اقشار ملت به اسلام، ضامن آزادگی و استقلال و سعادت و رشد فکری و عملی و واپس راندن جنود شیطانی و جنایتکاران.

به خدمت گرفتن ارتشیان در راه منافع اجانب و همدستی با اسرائیل

3- شما و ما و سایر قشرها مکلفیم به ارتش بفهمانیم که باید زنجیر تسلط اجانب را با قدرت نظامی پاره کند و به ملت بپیوندند و کشور را از ننگ فرمانروایی مستشاران اجانب برهانند؛ زیرا صلاح دین و دنیای همگی در آن است و بدون سرنگونی رژیم شاه، نجات امکان ندارد. باید ارتشیان را آگاه گردانید که شاه و عمال سرسپرده او، شما را در راه مقاصد شوم خود و ابرقدرتها و (غارتگرانِ ضعفا) به خدمت می‌گیرد، که حفظ منافع اجانب و همدستی با اسرائیل نمونه آن است. و کشته دادن و ننگ از آنِ شماست، و حفظ مقام و ادامه ستمگری و غارتگری از آنِ او و ستمگران است. هلاکت و برادرکشی، نصیب درجه داران جوان و سربازان است، و استفاده و عیاشی برای دیگران. باید خود را از شرّ شاه نجات دهند و شاهد پیروزی را در آغوش کشند.