لزوم محاکمهٔ او و تقاضای محاکمهٔ رؤسایجمهور آمریکایی شریک جرمش
… مطلع هستند از این. شاید بسیاری از جرمهایی که محمد رضا ارتکاب کرده است، غیر از او و روسای جمهور اطلاع نداشته باشند. حتی شاید خود دستگاه دولتی هم، نه دولتی ما و نه دولتی آنها، شاید، و این اسراری باشد، این حد جرایم اسراری باشد پیش رئیس جمهور وقت و محمد رضا. آنچه به نظر میرسد آقای کارتر خوف این معنا را دارد، وحشتزده شده الآن که چنانچه محاکمه بشود محمد رضا و ما او را محاکمه بکنیم، علاوه بر جرایم خودش که ثابت خواهد شد، جرایم دیگران که روسای جمهور وقت بودهاند و خصوصاً آقای کارتر که در اخیر رئیس جمهور بوده، جرایم آنها هم ثابت خواهد شد. و همان طوری که ما تقاضای محاکمه محمد رضا را کردهایم و میکنیم و محاکمه ان شاء الله خواهیم کرد، آن وقت تقاضای محاکمه روسای جمهور را هم خواهیم کرد. آنهایی که در این جرایم شریک بودهاند، هر مقامی که میخواهد باشد، کارتر باشد یا نیکسون باشد یا جانسون باشد[2] یا هر که باشد، ما تقاضای این را میکنیم که آنها را محاکمه کنند، و خوفی که الآن کارتر دارد این است، او خوف این را دارد که جرایمش ثابت بشود. و ما تعقیب کنیم او را برای جرایم. و شانس او در ریاست جمهوری که طمعش را دارد، از بین برود. از این جهت به دست و پا افتاده است. به وسائل مختلف الآن او دست و پا میکند. شاید روزی نباشد که یکی، دو تا، سه تا از وزارت خارجه ما برای ما اوراقی میآید که از خارج آمده …
خسارتهای مالی و جانی، قتلعامها و ویرانی کشور در حکومت او و پدرش
… اشخاصی که کاخنشین هستند و قدرت طلب هستند. و میدادند به اجانب و در مقابلش برای این ملت هیچ چیز نبود. یک مطلب ما این است که ما میگوییم که این آدم که الآن امریکا او را نگه داشته است و از او حمایت میکند و دنیا را متزلزل کرده است امریکا برای خاطر یک نفر جانی. ملت ما میگویند که این جانی که به ما آن قدر خسارت مالی وارد آورده است و آن قدر خسارات جانی این پدر و پسر برای ملت ما بار آوردهاند، قتل عامهایی که در زمان این پدر و پسر واقع شده است و جوانهایی که از ما تلف شده است، قبرستانهای ما را اینها آباد کردند و خانهها را خراب و مملکت را خراب، مملکت ما ویرانهای شده است به واسطه بودن این شخص و پدرش در این مملکت و حکومت کردن آنها. و به دست حکومتهای بزرگ اینها را به ما سلطه دادند. و ما این مطلب را میگوییم که ما یک ملت مظلوم هستیم که همه چیز ما را اینها از بین بردند.
مطالبهٔ استرداد شاه برای بازپسگیری اموال ملت در بانکها
و ما حالا این مجرم خودمان را میخواهیم بیاوریم اینجا که این چیزهایی را که از ما برده به بانکها سپرده شده است، ما به دست بیاوریم. و ما آن جانی اصلی را پیدا بکنیم که آن کسی که این آدم را وادار کرده است به این کار و مامور کرده است و به ما مسلط کرده است. ما میخواهیم این آدم را پیدا بکنیم که مخازن خودمان را که برده است و در بانکها هست، کشف بکنیم و بگیریم. و این همه جمعیت که از ما کشته است، ما نمیتوانیم از او انتقام بگیریم تا اینکه کسی بگوید انتقامجویی است. یک نفر آدم در مقابل یک نفر آدم باید قصاص بشود. یک نفر آدم که از اول حکومتش تا حالا بیش از صد هزار جمعیت را از ما کشته است، ما چطور میتوانیم از او انتقام …
حق ملت برای محاکمهٔ او در محل جنایاتش و پناه گرفتنش در آمریکا
شما میدانید که خیانتکاری[1] که در طول حکومتش ایران را به تباهی کشیده و ملت شریف ما را در عزای فرزندان رشید خود نشانده و ذخایر کشور ما را به تاراج برده است اکنون در پناه دولت امریکا به سر میبرد. از حقوق مسلّم یک ملت است که جانی تبهکار را به محاکمه دعوت کند. و از حقوق مسلّم بین المللی است که تبهکار باید در محل تبهکاریاش محاکمه شود. آقای کارتر با زور سرنیزه تمام حقوق انسانی را نقض میکند؛ و در مقابل ملتی که میخواهد حقوق خویش را مطالبه کند، به توطئه و ارعاب، دخالت نظامی و محاصره اقتصادی، پرداخته است. در منطق آقای کارتر[2] جواب درخواست بحق یک ملت را باید با قدرت و قوای نظامی داد. و در این …
خودبزرگبینی و ندیدن ملت منشأ خیانتهای او به ملت
… که اطرافش هستند. و این دلقکهایی که دور و برش هستند. همینها را ببیند و ملت را اصلًا به حساب نیاورد [و] نفهمد که هر مملکتی ملتش اساس هستند. دولتها اقلیتی هستند که باید برای خدمت این ملت باشند. و اینها نمیفهمند که دولت خدمتگزار ملت باید باشد، نه حاکم بر ملت. این بیماری در آن آدم هم بود که خودش را همه چیز میدانست، و خودش را فرمانفرما و خودش را همه ملت میدانست. دیگر برای دیگران اصلًا [ارزشی] قائل نبود. و همین اسباب این شد که [به] این ملت آن خیانتها را کرد. همه آن خیانتها هم روی همین خیال بود که نمیدید کسی را که بازخواست کند از ایشان. به نظرش نمیآمد که یک قدرت دیگری هم هست در مقابل سرنیزه و در مقابل مسلسل.
عامل بودن شاه در جنایات سیوهفتساله و لزوم شناسایی آمران او
… که اهمیتش بیشتر از این است، این است که ما میخواهیم او بیاید و ما ریشه این جنایاتی که این شخص در طول سی و هفت سال تقریباً به ایران کرده است و این خیانتهایی که به ایران کرده است و این آدمکشیهای دستجمعی که کرده است ما به دست بیاوریم که این با امر کی بوده. یک انسان، یک آدم که میخواهد در یک مملکتی حکومت کند بیجهت این قدر جنایت نمیکند. این عامل اشخاصی بوده است. خود ایشان هم میگوید من مامور بودم برای وطنم. ما میخواهیم آن آمر را پیدا بکنیم که آن که امر کرده است که ایشان در وطنش این همه جنایت بکند این کیست و چه اشخاصی هستند؟ از این جهت ملت ما اصرار دارد به اینکه این آدم بیاید، و این دو مطلب ثابت بشود و در محاکمه، محکمه هر جور حکم کرد عمل بشود.
کودنی و خودخواهی و قدرتطلبی شاه، علت گرفتاریهای او
اینکه مبتلای به این بلیات شد برای این است کُودَن بود، نه ذهنش صاف بود، و اما آن جهت دیگر که خودخواه و قدرت طلب و اینها بود، همین طور هست و شاید یک مقدار هم برای همین جهت بود که ابتلائات پیدا کرد.
خواست ملت برای بازگرداندن و محاکمهٔ عادلانهٔ او
… بر این ملت از طرف ایشان حکمفرما بوده. و با دست خود ایشان، به طوری که اشخاص نقل میکنند، و با مباشرت در پانزده خرداد، عدّه کثیری را به قتل رسانده است. و با امرِ او از پانزده خرداد تا کنون، ما شاید بیش از صد هزار نفر مقتول و صدها هزار نفر مجروح و معلول داریم. این ملت با این همه رنج که کشیده است، حالا میخواهد که این جانی برگردد و محاکمه به طور عدالت بشود. محاکمه بشود، اگر محکوم شد که اموال ما را برده است، از او بگیرند. الآن اموالی که از مملکت ما به دست ایشان و کسانی که مربوط به ایشان است، بانکهای خارج را از امریکا گرفته تا ممالک غربی پُر کرده است. در صورتی که من خودم میدانم و ملت ما هم- آن که به سنّ من است- مشاهده کرده است، و آن که نیست، شنیده است، و تاریخ برای او گفته …
آمادگی برای محاکمهٔ او در ایران با حضور نمایندگان پاپ و دیگران
… است، به کشاورزها ظلم شده است، به کارگرها ظلم شده است، به علمای دین ظلم شده است، به دانشگاهیها ظلم شده است، اینها همه شاهدهای ما هستند. و ما نمیتوانیم چندین میلیون جمعیت را- یا شما بگویید بیست، بیشتر از بیست میلیون جمعیت را- ما در خارج ببریم برای ادای شهادت. لکن ما برای اینکه احترامی به مقام پاپ گذاشته باشیم حاضریم که ایشان را بیاورند در مملکت ما و آقای پاپ هم بفرستند نمایندگانی در اینجا. و هر کس هم میخواهد نمایندگانی بفرستند در اینجا. و یک دادگاهی که هست و الآن دعوت کرده است او را به دادخواهی، در حضور نمایندگان پاپ و نمایندگان هر کس، حتی نماینده بدترین دشمن ما- که عبارت از کارتر است- بیایند و محاکمه کنند اینها را. و هر طوری که مَحْکَمه حکم کرد ما همان طور، ملت ما حاضر است.
خواست انسانی رسیدگی به جنایاتش برای شناساندن عاملان آن به جهانیان
… که ما میخواهیم، یک مسئله انسانی است. یک مسئلهای است که بشر دوستی اقتضای این معنا را میکند. ملت ما به اعتبار اینکه مسلم است، بشر دوست است، و شما هم به اعتبار اینکه ملت مسیح هستید، باید تبعیت از مسیح بکنید، و بشر دوست باشید به آن طوری که حضرت مسیح بود. و حس بشر دوستی است که ملت ما را وادار میکند که جنایات ایشان رسیدگی بشود. رسیدگی بشود که معلوم بشود که کی در دنیا ایشان را وادار به این جنایات کرده است. مردم دنیا بفهمند دشمن بشر کی است. و کی ایشان را وادار کرده است به اینکه تمام وقت خودش را صرف کند برای ظلم کردن به ما و برای جنایتکاری، و برای بردن ذخایر ما، تا ملتها، مردم عبرت بگیرند. بنا بر این آقای پاپ چه حکم میکند؟
مطالبهٔ تحویل او برای محاکمهٔ عادلانه به سبب کشتار و شکنجهٔ جوانان
در هر صورت ما حرف غیر مشروع نداریم. حرفی داریم که هر جای دنیا ببرید، الّا پیش کارتر، حرف مقبول است، حرف صحیح است. جنایتکار ما را بردید نگه دارید، بدهید دست ما. آن که جوانهای ما را کشته، آن که جوانهای ما را در تاوه گذاشته و بو داده است. آن که جوانهای ما را پایشان را ارّه کرده است، بدهید دست ما، محاکمهاش میکنیم؛ محاکمه به عدالت. بفرستند نمایندگان را و ما با عدالت محاکمه میکنیم. اگر ما خلاف گفتیم، ایشان را باز بیاورند و بنشانند به تخت سلطنت، و مردم هم تبعیت کنند! و چنانچه او خلاف گفته، و آقای کارتر خلاف میگویند، شما آقای کارتر را به حسب نفوذ معنوی که دارید استیضاح کنید. شما بدانید …
غارت خزائن کشور و کشتار جوانان و لزوم استرداد طلب ملت
روی این اصل که دشمن ما را شما نگه داشتید و نوازش میکنید، در صورتی که ما خزاینمان پیش او هست، طلب از او داریم. باید بیاید اینجا طلبهای ما را بدهد. خزاین مملکت را برده است و بانکها را پُر کرده است. این همه جنایات کرده و این همه جوانهای ما در حبسهای آنها و در خیابانها به دستور این فاسد، این عنصر خبیث[4] به خاک و خون کشیده شدند. حالا بردند در امریکا و نوازشش میکنند به اسم انساندوستی، انساندوستی آنها این نحوه است. انساندوستی سران امریکا این است که کسی که پنجاه سال یا سی و چند سال مملکتی را به خرابی کشیده است و یک انسانهای بزرگ را کشته است یا از بین برده است یا حبس کرده است یا تبعید …
مطالبهٔ تحویل جانیای که با پدرش پنجاه و چند سال حکومت جائرانه کرد
ایشان میخواهند چه صحبت بکنند؟ ما میگوییم یک نفر آدمی که پنجاه و چند سال خودش، پدرش در اینجا حکومت جائرانه بر خلاف قوانین اسلام، بر خلاف میل ملت حکومت کردند و همه چیز ما را از بین بردند، بدهند دست ما یک مطلب حقی است ما بگوییم بدهید این جانی را که جوانهای ما را کشته است، این جانی که همه ذخایر ما را به رایگان داده است و خیانت و جنایت به ما کرده؛ این را دست ما بدهید. چه میگویید شما؟ میخواهید بیایید بگویید که باشد آنجا؟ یا میخواهید بیایید بگویید که نه، شما دیگر حالا ببخشید ایشان را؟ چه چیز میخواهید به ما بگویید؟ میخواهید تحویل بدهید، خوب، تحویل بدهید، دیگر گفتگو ندارد، حرف ندارد این. خوب، تحویل بدهید این جانی را، …
لزوم وادار کردن آمریکا به استرداد شاه مخلوع جنایتکار
بر دانشآموزان، دانشگاهیان و محصلین علوم دینیه است که با قدرت تمام، حملات خود را علیه امریکا و اسرائیل گسترش داده و امریکا را وادار به استرداد این شاه مخلوع جنایتکار نمایند و این توطئه بزرگ را بار دیگر شدیداً محکوم کنند.
تردید در بیماری شاه و بردن او به آمریکا نشانهٔ توطئه
شما میبینید که الآن توطئهها باز در کار است. و امریکا- که دشمن شماره اول بشر و ماست- باز این شخص خائن[1] را به بهانه اینکه مریض است برده است امریکا. و ما نمیدانیم که آیا صحیح میگویند یا نه؟ بلکه بعض اطبایی که در آنجا بودند و مطالعه بعضی پروندهها را کردند گفتند مرض این مرضی نیست که احتیاج به آمدنِ امریکا داشته باشد. آن در همان جا هم که بود میشد که همان جا باشد و معالجه کند. از این معلوم میشود که یک توطئهای در کار است. البته دیگر محمد رضا قابل اینکه یک آدمی بشود و بتواند یک نفسی بکشد این نیست الحمد للَّه؛ لکن این را آلت قرار میدهند، این قدرتمندها و شیاطین این را آلت قرار میدهند، برای اینکه با آلیت این، یک فعالیتهای دیگری بکنند و یک تیپهای دیگری و قشرهای دیگری برایشان …
مطالبهٔ استرداد شاه و ثروتهای ملت در بانکهای خارجی
… دشمن من غرب و شرق است و امریکا هم در درجه اول است، صهیونیست هم در درجه اول است، این را دیگر نمیتوانید شماها اغفال بکنید، این ملت را نمیتوانید اغفال بکنید. بیخود متشبِّث شُدید که یک جنازهای را ببرید در کشور خودتان و او را بخواهید آلت دست قرار بدهید! البته ما اعتراض داریم به اینکه دشمن ما را و جنایتکار درجه اول را به ملت ما و خیانتکار بزرگ را بردند. ما از آنها مطالبه میکنیم که باید این را به ما تحویل بدهند، ما از او طلبکار هستیم، ما خزاینمان پیش اینهاست. بانکهای خارجی از پولهای ملت ما- که به وسیله شخص او و اتباع او ذخیره شده است- الآن موجود است. و ما آنها را لازم داریم، و باید برای ملت خودمان اخذ بکنیم. و امریکایی که ادعا میکند که در این نهضتی که بوده است ما هم حالا خوشحال هستیم! این حرفهایی است که میزنند. و الّا در حالی که نهضت بود، همین امریکا من که پاریس بودم کراراً فرستادند به اینکه شما شاه را حالا کاریش نداشته باشید؛ بگذارید باشد- چه- بعد هم بختیار …
صرف ذخایر و بودجهٔ کشور برای خرید سلاحهایی بیفایده برای ایران
شما ملاحظه کردید که در زمان محمد رضا، این خائن بدبخت- که حالا نمیدانم آیا صحیح است که میخواهد به جهنم برود باز توطئه است این، الآن در دست بررسی است چه قدر از ذخایر این مملکت برای خرید یک ابزارهای جنگی که خود ایرانیها نمیتوانند استعمالش کنند چه قدر ذخایر ما، بودجه این مملکت، صرف شد برای خریدن اینها. چیزهایی که به درد ما نمیخورد، و برای پایگاه درست کردن برای امریکا بود. نفت ما را، ثروت ما را دادند، در مقابلش به ما چه دادند؟ به ما این معنا را دادند که پایگاه برای امریکا درست کردند، عوض پول نفتی که از ما گرفتند! نفت را از ما گرفتند، عوضش یک اسلحههایی، یک چیزهایی دادند که ما خودمان نتوانیم استعمال کنیم، و محتاج به کارشناس …
رفتن شاه به آمریکا و پرسش از سرنوشت اموال ملت در صورت مرگ او
و اخیراً هم که شاه رفته امریکا و پذیرفتند او را، منتها به اسم اینکه سرطان دارد- و ان شاء الله صحیح باشد این منتها- دیروز که آقای یزدی[1] اینجا بودند و گفتند که یک همچو کاری شده است، و ما هم شرایطی کردیم، لکن بردند او را به اسم اینکه در مریضخانه باید بخوابد، و دیگر هم قابل علاج نیست. من به ایشان گفتم خوب، پس پولهای ما چه میشود؟ خوب، این بمیرد، پولهای ما چه میشود؟ ایشان گفتند که باید در محاکم اینجا پروندهها جمع بشوند، و در محاکم اینجا محکمه تشکیل بشود و تعیین بشود؛ این پروندههایشان رسیدگی بشود. آن پروندهها را در خارج ببریم، دادگستریهای آنجا رسیدگی میکنند. و آن وقت ممکن است که ما به دست بیاوریم.
بردن ثروت عظیم ملت، معادل درآمد یک سال نفت، به بانکهای خارجی
… کرده بود که خوب، ایشان دشمن سرسخت من است، چه طور به من دعا کرده؟ گفته بود: نکتهاش این است که اگر تو در این سفر از بین میرفتی، پولهای ما از بین میرفت! ما برای حفظ پولهایمان به تو دعا کردیم. حالا ما دعا نمیکنیم به این! اما ان شاء الله امیدواریم که نتوانند. این پولها را و این ثروتی را که اینها بردند یک چیز کوچکی نیست. دیشب این آقا میگفت که پولی که مال خود این شخص است پول یک سال نفت است، پول یک سال نفت! الآن در بعضی از این بانکهای خارجی، پول شخصی این است که خودش شخصاً گذاشته است که میلیاردها دلار است. در هر صورت، اینها خراب کردند اینجا [را] و خوردند و بردند. و نه خود او تنها؛ اقشار دیگری که اطراف او بودند. و این ریشههای دیگری هم که ماندند و به اسم چپی و فدایی خلق، اینها از همانهایند.
خواست محاکمهٔ علنی او در ایران بهجای کشتنش
- نه من دستور ندادم. من میل دارم که بیاید ایران و او را محاکمه کنیم. من اگر میتوانستم او را حفظش میکردم و میآوردمش ایران و علناً او را محاکمه میکردیم برای این پنجاه و چند سال ظلمی که کرده. و آن خیانتهایی که او کرده است جبران میکردیم. و این سرمایههایی که از ما به خارج برده است اگر او کشته بشود از دست ما میرود. لکن اگر حفظش کنیم و بیاوریم به اینجا ممکن است این ثروت برگردد به ایران.
جبرانناپذیری خیانت به ملیت و اسلام و کشتار ۱۵ خرداد
- راجع به خیانتهایش، اگر چنانچه پولها را به ما پس بدهد، آن مقداری که پس بدهد البته دیگر حرفی با او نیست. اما یک خیانتهایی که به ملیت ما کرده است، آنها را جبران نمیشود کرد و نمیشود ولش کرد. یک خیانتهایی به اسلام کرده است. آن هم ما نمیتوانیم جبران کنیم. این جنایتهایی که کرد، مردم را به کشتن داد دسته جمعی 51 خرداد، خود او از قراری که به ما اطلاع دادهاند عامل مستقیم قتل عام [ملت] ما بوده است. اینها یک چیزی نیست که بخشیدنی باشد، آنهایی که در 15 خرداد کشته، همه را زنده کند، دیگر حرفی نیست.
تسلیم بیچونوچرا به آمریکا برای حفظ خود
… باشد، آنها با نقشه، و این هم که بیچون و چرا سرسپردگی داشت به آنها، هر چه آنها میگفتند عمل میکرد. و نگذاشتند به اینکه این مملکت یک سرو سامانی خودش داشته باشد. مقصد آنها این بود که اینجا را یک بازاری برای امریکا درست کنند، و همه چیزش وابسته به آنجا باشد. و این آدم هم از باب اینکه میخواست خودش را حفظ کند، و میدید که حفظش به این است که تبعیت کند از آنها، بیچون و چرا تسلیم آنها بود. الحمد للَّه این مقدمه، که عبارت از برداشتن مانع از سر راه ملت بود، با زحمت ملت، همراهی همه قشرها، این انجام گرفت.
سالوسبازی با تظاهر به دینداری از راه چاپ قرآن و زیارت حرم امام رضا (ع)
در زمان این دومی[1] هم، که دنبال این معنا بود که با سالوسی ابتداءً کارها را انجام بدهد، و معلمهایی هم در این باب داشت، شروع کرد سالوسی از جهاتی. یکی راجع به اینکه خودش را به دیانت میبست. قرآن چاپ کرد! هر چند وقت یک دفعه میرفت در حرم حضرت رضا و میایستاد و نماز میخواند و زیارت میکرد! این یک راه بود. یک راه دیگر هم که برای طبقات دیگر پیش گرفته بود این بود که ما میخواهیم این مملکت را به «تمدن بزرگ» برسانیم. کتاب ماموریت برای وطنم را یکی دیگر نوشته و به ایشان نسبت داده![2] خودش اهل نوشتن نبود، وقتش را هم نداشت. این هم یک دامی بود برای …
اصیلترین جنایتکار که به نام «تمدن بزرگ» کشور را عقب نگه داشت
… آنها هم جنایتکار بودند! آنها هم. پسر برومند خودش را کور کرد،[7] برای اینکه مبادا یک وقتی قدرتنمایی بکند! آنها هم آن طور بودند. لکن جنایت اصیل، آن کسی که اصیل در جنایت بود، این پسر بود. پدر به این اصالت نبود! برای این [که] هم ارث برده بود، و هم خودش بود! آن که اصیل بود در جنایت، آن که همه چیز ما را به اسم «تمدن بزرگ» عقب نگه داشت، آن که اسلام عزیز ما را با اسم اسلام میخواست محو بکند، آن که مفاخر ما را از بین میخواست ببرد، تاریخ بزرگ ما را میخواست به هم بزند، که از همه اصالتش بیشتر در جنایت بود، این شخصی بود که حالا معلوم نیست کجاها دارد سرگردان میگردد.
آوردن پزشک و خیاط از اروپا در تناقض با ادعای «تمدن بزرگ»
لکن در زمان محمد رضا، در ذهن من است که یک وقتی یکی از بستگان او مبتلا به لُوزَتَیْن بود، از خارج برایش طبیب آوردند کسی که میگوید من مثلًا میخواهم به «تمدن بزرگ» برسانم! این دروغ را میگوید، از یک همچو آدمی یک همچو عملی صادر بشود که مثلًا شاه یک مملکت در ایران نیافته یک نفر را که لُوزتَیْن عمل بکند، از اروپا طبیب خواست است تا لُوزَتَیْن عمل بکند! حتی در این کثافت کاریشان، آن وقتی که میخواستند جشن شاهنشاهی بگیرند، آن شاهنشاهی کثیف را جشن بگیرند، برای طراحی پیراهن فلان، از اروپا [خیاط] آوردند. سه دفعه طیّاره برد، دوباره احتیاج پیدا کردند آورد که طرح این پیراهن را [درست کنند] من در ذهنم بود که صد و پنجاه هزار تومان. دیروز که صحبت کردند، یک خانمی اینجا گفت نخیر، هشت صد ... برای طرح این! چشم و گوش مردم را، از باب غفلتی که از امور دارند، باز کردند که ببینند که این مردی که میخواهد مردم را «به تمدن بزرگ» به قول خودش برساند مثلًا فرض کن رئیس یک مملکتی است، چه میکند.
مأموریت از سوی آمریکاییها برای ویران کردن کشور
… چه شد شد. و گناه بزرگش به گردن محمد رضا و اربابهای او بود که ایران را به شکل یک بازاری درآوردند برای خرید گندمهایی که آنها در دریا میبایست بریزند یا آتش بزنند تا ایران به شکل یک بازاری برای آنها در آمده بود. همه چیز ما را ببرند، یک قدری هم گندم به ما بدهند! از این به بعد شما باید به فکر باشید که هر کدام در هر جا که هستید و هر کدام در هر جا که هستیم به فکر باشیم که این مملکتی که پنجاه و چند سال همه جهاتش را خراب کردند، و خصوصاً در این بیست و چند سالی که این وَلدِ خَلَفِ پدر در این مملکت حکومت کرد و همه اقشار را به هم زد [...] همان طوری که خودش در کتاب نوشته است که ماموریت برای وطنم! این هم درست نوشته: از طرف امریکاییها مامور بود که وطن را این جور بکند که میبینید؛ و کرد. تا حالا همه آشفته بوده است. شما حالا نگویید که ما سابق چه کردیم، چه کردیم. سابق هیچ کاری شما نکردید؛ نتوانستید بکنید. و لهذا ما در کشاورزی از همه چیزهای دیگر بیشتر شکست خوردیم.
ویران کردن کشور به نام «تمدن بزرگ»
… بعد از یک مدتی که یک استقراری پیدا کند، لا اقل یک حکومت مستقری پیدا بکنیم. و این نقیصه و خیلی نقایص دیگر. یکی و دو تا نیست. برای اینکه پنجاه سال، اقلًا پنجاه و چند سال، و 2500 سال هم جلوتر، کوشش کردهاند تا اینکه خراب کنند. هیچ برای آبادی کوششی نکردهاند. منتها یک کسی خراب میکرد و نمیگفت که من دارم آباد میکنم؛ این محمد رضا خراب میکرد و فریاد میکرد که ما میخواهیم به «تمدن بزرگ» برسیم! ما را عقب راندند. فرهنگ ما عقب است الآن. اقتصاد ما سالم نیست. درست ان شاء الله میشود. و همه چیز ما خراب است. همه جا خراب. هی وعده دادند! الآن از هر طرفی که از ایران میآیند اینجا پیش ما، تقریباً هر چند روز یک دفعه یک گروهی از اطراف میآیند، همه شکایت از اینکه ما هیچی نداریم. …
ویرانی و وابستگی ایران به اسم پیشرفت و تمدن بزرگ
… قیام چون اسلامی بود و جوانهای ما برای اسلام کوشش کردند و همه مقصدشان اسلام بود و از جان گذشته بودند برای اسلام، از این جهت، با وحدت کلمه و اتکا به اسلام این نهضت پیشرفت کرد و امید است که این نهضت باز باقی بماند و وحدت کلمه باقی بماند و پیش برود نهضت تا آخر. شما در آنجا باید این چیزی که علت پیش آمدن این نهضت بود- چون در خارج حتی حالا هم باز در روزنامههایی که اجیر هستند از طرف خود آن مرد[1] یا کسانی که هوادار او هستند، باز هم برای او توصیف میکنند که این میخواست مملکت را پیش ببرد- شما به گروههایی که برمیخورید، توضیح بدهید که این [شاه] با اسم پیشرفت، با اسم «تمدن بزرگ» و دروازه تمدن بزرگ، همه چیز ایران را به باد داد و نگذاشت حتی دانشگاه آن طوری که باید رشد بکند ... و اقتصاد ما را بکلی به هم زد، و همه چیز ایران را وابسته به اجانب کرد. اینکه مردم قیام کردند، برای اینکه همه چیزشان به باد رفت، و خسته شدند مردم. از این جهت، قیام کردند و این نهضت را بپاداشتند و این دستها را بریدند و قطع کردند از کشورشان. و حالا هم نه این است که به مقصد رسیدند، مقصد این است که یک حکومت عدل [ایجاد شود]، یک حکومت …
خضوع شاه در برابر بیگانگان، مانند ایستادنش پیش جانسون
گمان ندارم آنها دیگر حالا شما را کوچک نگاه کنند. آن وقتی که شما را کوچک نگاه میکردند که میدیدند که آن شخصی که خودش را شخص اول مملکت میدانست برای آنها آن قدر خضوع میکرد. من این را یادم نمیرود که جانسون بود، و شاه رفته بود آنجا و عکسش هم آنجا در روزنامهها منتشر شد- این [از] یاد من نمیرود، از ناراحتی که آن وقت پیدا کردم، آن مرد، جانسون[2]، ایستاده بود آنجا عینکش را برداشته بود و به دستش گرفته بود و چپ به آن طرف نگاه میکرد؛ این شخص آن سر، همان آنجایی که جای نشیمن خودش بود؛ محمد رضا جلو او ایستاده بود، مثل اینکه یک آدم مثلًا بچه مکتبی پهلوی استاد ایستاده بود! وقتی میدیدند آنها که شخصی که حالا دارد حکومت میکند به یک جمعیتی این طور است وضعش، نسبت به آحاد مملکت هم آنها نظرشان آن طور میشد. اما وقتی که حالا دیدند که یک مملکت است که مشتش را گره کرد و همه را بیرون کرده، الآن نظر همه نسبت به شماها منقلب شده است.
جنایات بیشمار شاه فراتر از توان کیفر بشری
بحمد الله اینها از بین رفتند و خواهند رسید به جرایم خودشان در آنجایی که آنجا دار جزاست. ما نمیتوانیم یک نفر آدمی که به اندازه محمد رضا ارتکاب جرایم کرده، بشر با تمام قوایش نمیتواند او را این جنایتهایی که او کرده است جزا بدهد؛ برای اینکه بالاخره تا آخرش این است که یک نفر آدم مرده است. یک نفر آدم مقابل یک نفر آدم است. کسی که هزاران جمعیت را- بسیاری از اشخاص را خودش در 15 خرداد آن طوری که میگفتند- خودش در هلیکوپتر، از آن بالاها، خودش مرتکب این قتال شده است، و با امر او، این ملت با امر او به این قتلگاهها خیابانهای ما مبدل شد، یک ملت را از بین برده است، یک ملت را، ما چه جوری میتوانیم او را [به جرم] ارتکاب این جنایت ما عوضش را به او بدهیم. این دلیل بر این است که یک عالم دیگری است که در آنجا همه این معانی حاصل میشود. یک عالمی که ابدی است؛ جهنمی که خالد است؛ همیشه است. یک عذابی که تصورش را ما نمیتوانیم بکنیم. این دلیل بر این است که یک عالم دیگری باید باشد تا این مجرمها را در آن عالم جزایشان را …