… فهمانده بودند به اینها. عمال آنها همه جا، در همه جا مشغول تبلیغ بودند بر ضد اینها. برای چه؟ برای اینکه اگر اینها یک رشدی داشتند، اگر اینها در بین جامعه همان طوری که باید باشند باشند، نمیگذارند که هر طایفهای بیاید، هر مملکتی بیاید یک گوشهای اینها را ببلعد. مردک[6] میگفت که «اگر من نباشم، ایران تجزیه میشود، ایران میشود ایرانستان!» ایشان نیستند و ایران هم همان ایران است. نه تجزیه شد نه ایرانستان شد؛ و دست آنها هم قطع شد.
ادعاهای توخالی و افزایش زاغهنشینی
… به جا گذاشتهاند اینها، این خرابیهایی که اینها به جا گذاشتهاند، با همت شما باید ترمیم بشود. الآن مملکت مال خود شماست؛ منافع مملکت هم مال خود شما باید باشد. و ان شاء الله اگر اسلام تحقق پیدا بکند، احکام اسلام تحقق پیدا بکند، خواهید دید که عدالت اسلامی چیست. غیر آن ادعاهایی است که در زمان سابق و در رژیم سابق و از حلقوم محمد رضا پهلوی بیرون میآمد. همه ادعا بود، و برای هیچ کس هیچ کاری نکرد. بلکه زاغهنشینها را زیاد کرد، و به اسم اینکه صنعت میخواهیم باشد، مملکت صنعتی باشد، زراعت را به هم زدند و صنعتی هم در کار نبود. الآن هم که بعض از کارخانههای صنعتی را به اصطلاح خودشان آوردند، باز به نفع خارجیها هست، باز برای ما نفعی ندارد بلکه ضرر دارد؛ مثل ذوب آهن که الآن برای ایران ضررهای زیاد دارد و نمیتوانند ترکش بکنند؛ ادامهاش هم بدهند، ضررهای زیاد دارد. کارها همه از روی خیانت …
تعلق به دنیا سرمنشأ فساد برای ملت و بدبختی برای خود او
… تحصیل، توجه به این مطلب داشته باشید که در مدرسهها منزه کنید خودتان را از تعلقات دنیا. تمام گرفتاریهای بشر از این تعلقات است. اگر این تعلقات نبود، اگر این توجه به دنیا و تعلق به دنیا نبود، ما این قدر گرفتاری در ظرف بیش از پنجاه سال و قریب شصت سال نداشتیم. محمد رضا پهلوی به واسطه تعلقی که به دنیا داشت، نفسش غیر از دنیا چیزی نمیفهمید، سرمنشا این همه فساد برای ملت و این همه بدبختی برای خودش شد. دوستان او، که جنود شیطان بودند، برای تعلقی که به دنیا داشتند، که نفوسشان غیر از دنیا ادراک نمیکرد- به واسطه همین تعلق- منشا این همه بدبختی برای ملت، و بدتر آنکه برای خودشان شدند. هم بدبخت کردند ملت را و به باد دادند همه چیز ملت را؛ و هم بدبخت کردند خودشان …
حیلهگری و تلاش برای نابودی احکام اسلام به نام اسلام و عدالت
… وقت مساجد ما را بستند؛ مدارس ما از بین رفت؛ عمامههای اهل علم را از سرشان برداشتند و آن فضاحتها و نسبت به خواهرهای ما هم آن فضاحتها. در زمان[2]) 86 (بدتر از زمان او شد. در آن وقت فشار بود و فشارْ امَد[3] داشت؛ در این وقت حیله بود. حیلههای زیاد. فشار هم بود؛ اما حیله هم زیاد بود. به اسم اسلام، به اسم عدالت اجتماعی، عدالت اسلامی، به اسم اسلام، احکام اسلام را از بین میخواستند ببرند. به اسم اسلام لطمه بر حیثیت اسلام زدند و میخواستند بزنند.
جرئت نداشتن شاه برای حضور در میان مردم
… که از مردم میترسند چه بکنند که مامون باشند؟ ایجاد رعب میکردند؛ میریختند- فرض بفرمایید، که- توی مردم یک بساطی درست میکردند که مردم از آنها بترسند؛ این مردم از آنان بترسند. برای حفظ خودشان بود. خودشان به مردم بد کرده بودند، حالا این طور میکردند که بترسند. این شاه سابق جرات نمیکرد بیاید توی مردم هیچ امکان نداشت برایش که بیاید با مردم بنشیند. با دوگل[3] بود که آمده بود اینجا. رفته بودند نزدیکیهای بازار، و با آن همه حفاظتها و اینها. دوگل پیاده شده بود رفته بود توی جمعیت. برای اینکه او نمیترسید از جمعیت ایران. شاید در جمعیت خودش هم آنجا نمیترسید.
نوکر خوب آمریکا و انگلیس که وطنش را به آنان داد
امریکا کراراً پشتیبانی خودش را اظهار کرد؛ انگلستان کراراً اظهار کرد. نوکر خوبی بود برای اینها و اظهار تاسف آنها بعد هم دلیل بر این بود که خوب نوکری بود؛ و البته باید هم اظهار تاسف کنند! [چرا] اظهار تاسف نکند برای کسی که طول عمرش، وطنش را برای آنها داد! چرا اظهار تاسف نکند! چرا سنای امریکا اظهار تاسف نکند از اینکه ایران چند نفر قاتل را میکشد. اظهار تاسف برای این است که این نوکرها را از دست دادهاند، و حق دارند اظهار تاسف کنند. آنها پیششان انسان مطرح نیست؛ منافع مطرح است. ایمان مطرح نیست؛ نفت مطرح است. و چون …
پشتیبانی دولتها و ابرقدرتها بهویژه آمریکا از بقای او
… بکند؛ و اینها را همین حالا از بین ببرید و آنکه به جهت وحدت کلمه اولًا، و ایمان ثانیاً. یعنی ایمان مقدم بر همه چیز؛ دنبال آن وحدت کلمه. همان طوری که شما ملاحظه کردید که ایمان به خدا و وحدت کلمه این معنا را پیش آورد که ابرقدرتها را کنار زدید، بیرون کردید. همه قشرها، چه دولتهای اسلامی- الّا کمی از آنها- و چه ابرقدرتها، که همهشان پشتیبان محمد رضا بودند، همه بودند. به من پیغامها میدادند؛ خصوصاً از امریکا؛ و میخواستند که او باشد؛ چنانچه خودش هم وسایطی ایجاد کرد که باشد و هر چه قدرت است دست ماها باشد و ایشان سلطنت بکنند؛ و من میدانستم دروغ میگوید. مع ذلک این قدرتها نتوانستند نگه دارند او را؛ برای اینکه در مردم یک ایمانی پیدا شده بود که شهادت را برای خودشان فوز میدانستند. یک ملتی که …
سقوط به سبب رویگردانی از ملت و نپذیرفتن نصیحت روحانیون
… ندارند. مثل پشتیبانی یک برادر از برادر است. اگر چنانچه ملت پشتیبان شما باشد بهتر است، یا اینکه ملت پشت بکند به شما، و شما تنها بمانید و بخواهید هی با تانک و توپ و سرنیزه و خونریزی کار انجام بدهید؟ اگر این آدم که ... سی و چند سال حکومت کرد بر اینجا، اگر ... یک دستی به سوی ملت دراز کرده بود قبل از اینکه وقت گذشته باشد- این آخر دستش را دراز کرد، لکن این دست غلط بود- اگر این نصیحت روحانیون را پذیرفته بود و توجه به ملت کرده بود و خدمت کرده بود به ملت، سقوط میکرد؟ ملت پشتیبانش بود؛ سقوط نمیکرد. همین ملتی که با فریاد «مرگ بر شاه» قیام کردند اگر آن وقت یک فرض کنید که جبههای بر خلاف او میشد، همان وقت مردم با «زنده باد شاه» میآمدند جلو. من این معنا را به او تذکر دادم.[1] من یادم هست که وقتی که متفقین از اطراف ریختند به ایران و ایران را قبضه کردند، و …
به ارث بردن چپاولگری و جنایات پدر و گسترش فساد در همه جا
آن روز؛ آن وقت که به اسم «کشف حجاب» و برای کشاندن ملت به تباهی آن سابقی[1] اقدام کرد، در همین قم شاید از جاهای دیگر بیشتر فشار آورد. در تهران همین طور. در همه جا و آن وقت که پسر او چپاولگری و جنایات را به ارث برد، همه جا این طور بود. در همه جا این فسادها بود، تباهیها بود. شاید در تهران بیشتر از جاهای دیگر مراکز فساد بود. به تهران بیشتر عنایت داشتند که جوانهای ما را و این نیروی بزرگ را نگذارند رشد بکند. این یک مطلبی نبود که یک جا و دو جا باشد؛ منتها شما آقایان در محل خودتان که بودید، به عیان دیدید که چه کارها کردند؛ آقایان هم …
کرنش شاه در برابر جانسون، نمونهٔ خودباختگی
… گو بودند، هر چه آنها میگویند قبول بکنند، آن را دیگر نداشته باشید. همان طوری که ایشان[1] سفیر امریکا را رد کرد و هیچ کاری هم نمیشود بکنند، نمیتوانند بکنند؛ شما هم وقتی که تشریف میبرید در سفارتخانههایتان، در محل ...، میبینید یک انسان متحول از آن ... بشود آن طوری که شاه «بله قربان گو» بود و من این را مکرر گفتهام- و از بس متاثرم باز هم پیش شما عرض میکنم- که من وقتی عکس شاه را پهلوی جانسون[2] دیدم، که جانسون عینکش را برداشته و از این طرف دارد چشمهایش آن طور میکند و نگاه میکند و به او نگاه نمیکند، و او آن طرف میز، او سر جای خودش ایستاده بود، او آن طرف میز او ایستاده بود، مثل یک بچه مکتبی که ایستاده پیش معلمش [کرنش] میکند، من همچو متاثر شدم که ما در چه حالی هستیم که این «شخص اول» مملکت ما به اصطلاح هست، در مقابل او این طوری ایستاده و آن هم این طور بیاعتنا چشمهایش را آن طرف [کرده][3] و در روزنامه انداخته بود. و گمان میکنم این عکس را تحمیل هم گمان میکنم کرده بودند که در روزنامههای ایران منعکس بشود. این جور نباشید.
اعتراف شاه به فرستادن فهرست نمایندگان مجلس نزد دولتهای بیگانه
… نماینده هستید از یک مملکتی که مستقل است؛ ما احتیاج اصلًا نداریم. آنها به ما محتاجند؛ ما احتیاجی به آنها نداریم. آنجا که میروید با کمال استقلال عمل کنید. این طور نباشد که آنجا وقتی شما رفتید باز همان حرفهای سابق باشد و همان چیزهایی که سابق آنها میآمدند. شاه به صراحتِ بیان گفت که لیست وکلا را میفرستادند پیش دولتها، و آنها لازم بود که همینها را تعیین بکنند! میگفت- میخواست خودش را تایید بکند، تکذیب پدرش را میکرد!- که لیست را تا حالا این طور میدادند. تکذیب چند سال قبل خودش را هم میکرد که خیر، حالا دیگر آن طور نیست! و حال اینکه همان وقت هم این طور بود. لکن خوب، دستور بود که این جوری بگوید. این جور نباشد که هر چه آنها به ما بگویند قبول بکنیم. نخیر. شما باید مستقل باشید و شجاع باشید. مملکت شما یک کاری کرد …
سقوط او با وجود حمایت همهٔ قدرتهای عالم
مسائل زیاد است؛ لکن مهم، الآن که ما در بین راه هستیم و به مقصد نرسیدیم، فقط موانع را رفع کردهایم و الّا مقصد ما بالاتر از این معانی است، مهم این است که نهضت محفوظ باشد. این نهضتی که این قدرت را داشت که یک همچو قدرت شیطانی را در هم شکست و محمد رضا در عین حال که خودش یک قدرت عظیم بود، دنبال او هم همه قدرتها، همه قدرتهایی که در عالم بودند، با او موافق بودند و با ما مخالف، مع ذلک این نهضت چون یک نهضت الهی بود، نه یک نهضت مادیگرایی، نهضت ملی، یک نهضت الهی یک نهضت اسلامی بود، از این جهت پیروز شد؛ و تمام قدرتها نتوانستند این شیطان را نگه دارند. و رفت و دیگر برگشت ندارد، لکن مساله این نبود که او برود. مساله این بود که دنبال رفتن او قطع ایادی همه قدرتمندها بشود. و این هم شده است، البته ریشههایی دارد. و ان شاء الله اینها هم از بین خواهند رفت. لکن مساله این هم نبود.
مانع تحقق عدل الهی و حکومت عادل و علت معارضه با او
… که اسلام تحقق پیدا بکند، اگر مقصد اصلی ملت ایران این است که جمهوری اسلامی تحقق پیدا کند، حکومت عدل الهی تحقق پیدا بکند، رفتن آنها همه مقدمه برای این مطلب است. این اشتباه نشود که ما میخواستیم که او برود، رفت؛ تمام شد. خیر، تمام نشده است. او مانع از کار بود. و چون مانع بود که ما به مقصد برسیم با او معارضه کردیم. او نمیگذاشت که عدل الهی تحقق پیدا بکند؛ او نمیگذاشت که مملکت ما یک مملکت اسلامی با یک حکومت عادل باشد، محقق بشود با این رژیم؛ از این جهت معارضه شد با او، او رفت. اگر به جای اینکه او رفت یک رژیم دیگری تحقق پیدا کند، مثل یک رژیمی که در اروپا هست مثلًا، مثلًا مثل فرانسه ما بخواهیم بشویم، که ما رژیم محمد رضا را کنار بگذاریم، یک رژیمی مثل رژیم فرانسه که کاری به اسلام ندارد؛ اگر این طور باشد، این همه خون ریختن ملت ما برای …
سقوط او با وجود حمایت ابرقدرتها و دول عربی
… کند. دیدید که قدرت خودش چه بود؛ علاوه بر او، همه قدرتها با او موافق بودند؛ یعنی ما در تمام دنیا یک کسی که با او مخالف باشد حالا شاید یک نفر، مثلًا یکی از دولتها، شاید آن هم اظهار میکرد- حالا راست گفته یا نه نمیدانم- اما تمام دول بزرگ با او موافق بودند؛ ابرقدرتها موافق بودند؛ تمام دول عربی با او موافق بودند؛ این خلیج و این کویت و این، عرض میکنم که، دول عربی با او موافق بودند؛ در عین حال چون پایه قدرت بر قلوب مردم نبود، روی دوش ملت نبود، همه قدرتها دستشان را روی هم گذاشتند و قدرتهایشان را روی هم گذاشتند که نگه دارند او را- و نتوانستند- رفت! این یک تاریخ موجود است؛ و باید برای ما همه عبرت باشد.
بیاعتمادی مردم به زیارت رفتن و چاپ قرآن او به سبب عملکردش بر ضد مردم
… ما از این تاریخ موجودی که بر ما گذشت باید عبرت بگیریم؛ و بدانیم که اگر پایگاه داشت این مرد بین مردم، اگر نصف قدرتش را صرف کرده بود برای ارضای مردم، هرگز این قدرت به هم نمیخورد؛ هرگز مخالفت با او نمیشد؛ لکن مع الاسف همه قدرتش را روی هم گذاشت بر ضد مردم. به طوری که اگر میرفت به زیارت حضرت رضا، هر که میشنید میگفت که دارد حقه بازی میکند! اگر قرآن طبع میکرد و بین مردم منتشر میکرد، دست هر کس میآمد میگفت که این مثل قرآن معاویه است! این برای این است که عمل نشان نداد به مردم؛ یک عملی که با آن عمل بتواند پایه برای خودش درست بکند. او آن قدرت بالا بود؛ فرق نمیکند؛ شما هم که در کاشان هستید و در آنجا یک ادارهای دارید همین معنا در آنجا هم جاری است؛ آن برای همه ملت بود، شما برای ملت کاشان هستید؛ قم هم برای قم هست؛ تهران هم برای تهران …
اقرار شاه به فرستاده شدن فهرست نمایندگان از سفارتخانهها
… ملی باشد. یک مجلس فرمایشی نباشد. یک مجلسی نباشد که به قول محمد رضا خان لیستش را مینوشتند و میدادند میگفتند اینها را! خود این اقرار کرد که لیست را مینوشتند. منتها میخواست برای خودش تعریف درست کند، پدرش را تکذیب میکرد! برای حالای خودش تعریف درست کند ... جلوترِ خودش را خراب میکرد که لیست را میفرستادند ... از سفارتخانهها؛ و ما هم مجبور بودیم که همان لیست را، وکلا را همان طوری تعیین بکنیم. این چیزی بود که اقرار کرد خودش! منتها او میخواست بگوید که حالا دیگر این جور نیست. و حال آنکه بدتر بود!
هشدار از سلب آزادی دیگران همانند سلب آزادی امت به دست محمدرضا
… و میرسند؛ و به جزای آخرت که سخت ترین جزا است هم میرسند. ما باید الآن که در بوته امتحان گذاشته شدیم و اختیار به ما دادند و ما را آزاد کردند، خدای تبارک و تعالی ما را از قید و بندهای استعمار و استبداد آزاد کرد، حالا که آزاد هستیم، چه میکنیم؟ چه باید بکنیم؟ نباشد که یکوقت ما هم در صف محمد رضا خان واقع بشویم! او آزادی را از یک امت سلب کرد، و ما آزادی را از یک قشر کوچک سلب بکنیم. او در وسط واقع بشود و ما در یمین و یسار او و همه از جند او!
متهم کردن روحانیان به مخالفت با طیاره و تجدد پیش از ۱۵ خرداد
… این افراد است؛ و نه از «ما» مقصودم خودم هستم. لکن قشرها این طور شده بودند، میرفتند توی دانشگاهها به دانشجو و به استاد و به غیر استاد و به همه یک صورت بسیار زیبای ظاهری ارائه میدادند: این آخوندها مرتجعند! اینها میخواهند ما را برگردانند به آن عصر حجر! محمد رضا خان در یکی از حرفهایش، قبل از 15 خرداد،[4] در یکی از حرفهایش گفت که این آخوندها طیاره هم سوار نمیشوند!- همان روزها بود که یکی از مراجع[5] با طیاره رفته بود مشهد- و اینها با طیاره هم مخالفند. اصلًا با همه اساس تجدد مخالفند. اینها میخواهند برگردد به آن وقتی که مثلًا الاغ سواری کنند و بروند این طرف و آن طرف. یا فرض کنید که شمعی بسوزانند! برق را با آن مخالفند. همه آثار تمدن را با آن مخالفند. میآمدند پیش شماها یک همچو مسائلی را طرح میکردند. یا اینکه آخوندها همه درباری هستند! …
محاکمهٔ شاه، نوکری که ذخایر کشور را تقدیم آمریکا کرد
… که ما دست آنها را کوتاه کردهایم بیایند تشکر هم بکنند! البته نباید هم بکنند. خیلی هم اظهار تاسف باید بکنند. اگر از کشتن هویدا امریکا اظهار تاسف نکند خوب، این از یک نوکر پانزده سال یا بیشترِ خودش که از دستش رفته است اظهار تاسف [نکند]، این بیوفایی است به نوکر! اگر از اینکه شاه را میخواهیم محاکمه کنیم، میخواهیم محکوم کنیم یا اعدامش کنیم، اینها اظهار تاسف نکنند و اظهار تاثر نکنند، از یک نوکرشان قدردانی نکردهاند. قدردانی از یک نوکری که همه ذخایر ما را تقدیم امریکا کرده این است که اظهار تاسف بکنند.
نگاه حیوانی و مادی شاه به زن بهعنوان موجود «فریبا»
… آزاد کنند ظلم کردند به زن، ظلمها کردند به زن؛ زن را از آن مقام شرافت و عزت که داشت پایین کشیدند. زن را از آن مقام معنویت که داشت شیء کردند[3] به اسم آزادی آزاد زنان و آزاد مردان. آزادی را از زن و مرد سلب کردند. زنها و جوانان ما را فاسد الاخلاق کردند. شاه برای زن این خاصیت را قائل بود که شاه میگفت زن باید «فریبا» باشد! البته با آن نظر حیوانی که او داشت؛ با آن نظر جسمانی، مادی، حیوانیِ پست که او داشت، زن را نظر میکرد. باید «فریبا»[4] باشد! از مقام انسانیت، زن را فرو کشید به مرتبه یک حیوان؛ به اسم اینکه برای زن میخواهد مقام درست کند زن را از مقام خودش پایین آورد. زن را مثل یک عروسک درست کرد؛ در صورتی که زن انسان است؛ آن هم یک انسان بزرگ. زن مربی جامعه است، از دامن زن …
لزوم کشته شدن او در صورت دستگیری به سبب خیانت و قتل و غارت
… و این جمعیتی که صدا بلند میکنند که حقوق بشر، حقوق بشر، اینها عمال استعمارند. اصلِ این جمعیتهایی که در امریکا، یا در جاهای دیگر، درست شده است به عنوان جمعیت «حقوق بشر»، جمعیت کذا و کذا، اینها را- همه- آنها درست کردهاند برای اینکه حقوق بشر را ضایع کنند. این همه خیانت این مرد نانجیب به ایران کرده است و این همه قتل و غارت کرده است، حالا که میگویند این باید به قتل برسد. حالا هم که حکمی صادر نشده برای قتل محمد رضا، لکن صادر میشود. اگر ما پیدایش بکنیم، باید کشته بشود. اینهایی که میگویند حقوق بشر حالا صدایشان درآمده و اظهار تاسف میکنند!
تأیید شدن دین اسلام با ظلم او بهعنوان رجل فاجر
… از شهادت نمیهراسیم؛ نمیترسیم. بیایند امتحان کنند؛ چنانکه امتحان کردند. و یکی از نکتههایی که موافق حدیث تحقق پیدا کرد، این است که در حدیث است که لَا یَزَالُ یُویَّدُ هَذَا الدِّینُ بِالرَجُلِ الفاجر[2] با مردهای فاجر- به اراده خدا- این دین ما تایید میشود. محمد رضا مرد فاجر، خواهی نخواهی این دین به واسطه او تایید شد؛ برای اینکه هر چه ظلم بیشتر باشد. و هر چه ستمکاری بیشتر باشد، دین عدل بیشتر تایید میشود. ظالم با اعمال ظالمانه خودش دین عدل را تایید میکند؛ و لا یزال این طور بوده است. فرعون با فرعونیت و طغیانش دین موسی را تایید میکند، و ابو سفیان با طغیان، دین رسول اکرم را تایید میکند؛ و محمد رضا با طغیان و عصیان و جور و ستم، دین اسلام را تایید میکند. خدا …
سقوط شاه بهسبب خیانت به ملت و رویگردانی ملت از او
و دولتها توجه کنند به اینکه باید در خدمت ملتها باشند، و ملتها پشتیبان دولتها. و اینکه شاه سابق نتوانست خودش را حفظ بکند برای اینکه ملت با او نبود، ملت پشت به او کرد [چون] او هم به ملت خیانت کرده بود. دولتها باید توجه کنند به اینکه آنها در خدمت ملت باید باشند؛ اگر در خدمت ملت باشند، ملتها پشتیبان آنها خواهند بود.
ناتوانی شاه با وجود زور و پول و حمایت بیگانه در برابر ایمان مردم
این مملکت مال شماست؛ مملکت خودتان است. امروز هر کس به سهم خود باید اقدام کند و وظیفه خودش را انجام دهد. شما یک قدم به عقب نگذاشتید و با استقامت و پایمردی شرّ محمد رضای خائن را از سر ملت دور کردید. او با همه زور و پول و ضمانت بیگانه نتوانست در برابر ایمان مردم- که با دست خالی در برابر تانک و توپ و سرنیزه مقاومت کردند- ایستادگی کند.
خائن و جنایتکار مانند پدر و بردن همهٔ ثروت کشور
… اداره بشود؛ و در هر چندی یک ماموری میگمارند برای اینکه مردم را یا غافل کنند یا به عقب برانند. چنانچه در این پنجاه و چند سال ما خودمان شاهد بودیم که رضا خان آمد و همه مآثر[2] ما را از بین برد، تمام قشرهایی که میتوانستند خدمت بکنند به این مملکت سرکوب کرد؛ و بعد از او هم این خَلفش[3]- که بخوبی خلف اوست، یعنی همان طور که او خائن و جنایتکار بود این هم خائن و جنایتکار بود- بر ما مسلط کردند و سالهای طولانی همه چیز ما را عقب زدند و همه ثروت ما را بردند. و این تتمه را باید نگه دارید.
سرگردانی و چشیدن نتیجهٔ خیانتها پس از اخراج
تا کنون که رژیم فاسد برقرار بود، تا آن وقتی که این رژیم خائن برقرار بود، مملکت ما نه استقلال داشت نه آزادی. و همه شما طعم این مطلب را چشیده بودید که همه در اختناق بودیم و همه غیر آزاد. بحمد الله با قیام ملت و تمام اقشار- چه عشایر و چه شهریها- با این قیامْ شماها و ماها توانستیم که این جرثومه فساد را بیرون کنیم. به طوری که الآن در هیچ جا به او منزل نمیدهند و الآن به طور سرگردانی نمیداند چه بکند! نتیجه خیانتها و جنایتها را دارد میچشد. لکن شما عشایر محترم و سایر عشایر محترم ایران و تمام اقشار ملت باید هوشیارانه توجه داشته باشید که دستهای خائن باز در زیر پرده مشغول فعالیت هستند؛ آنها نمیخواهند یک ایران مستقل باشد، آنها میخواهند ایرانْ تمام مخازنش را به آنها به طور رایگان بدهد؛ چنانچه داد. …
تبلیغات پوچ «آریامهر» و رساندن وطن به ویرانی
… زراعت ما را که از بین بردند؛ که هیچ ما دیگر نداریم مگر حالا همت کنند و به واسطه همت، حالا یک کاری بشود. و امسال، از شاید پانزده سال پیش از این میگویند تا حال، مثل امسال نبوده است برای اینکه یک قدری به مردم مهلت داده شده است. همه چیز ما الآن از دست رفته است. اینها با هُو و جنجال و تبلیغات، هر وقت که فرض کنید شما رادیو را باز میکردید تبلیغاتی بود که برای «آریامهر» بود، همهاش راجع به تبلیغات بود- تبلیغات پوچ: «ماموریت برای وطنم»! این را درست میگفت اما مامور بود که وطن را به این حالی که الآن هست برساند و همه را انجام هم داد!
اعتراف به تعیین وکلای مجلس بر پایهٔ فهرست سفارتخانهها
… را آنها تصویب کنند. و بعد از آن هم، یک مرحله دیگری است که در این دولت موقت باید عمل بشود و آن این است که مجلس شورای ملی باید ان شاء الله درست بشود؛ نه مثل مجلسهای این پنجاه و چند سال که به ملت هیچ ارتباط نداشت، ملت هیچ اطلاع نداشت، وکلای خودش را نمیشناخت؛ و اینها وکیل یک نفر بودند و آن یا رئیس جمهور امریکا، و یا سلطان وقت، و یا سلطان وقت به تَبَع سفارتخانهها- چنانچه شاهِ سابق گفت این معنا را که لیست را از سفارتخانهها میآوردند و ما وکیل تعیین میکردیم همان طوری که آنها میخواستند![1]- ان شاء الله دیگر آن مسائل نیست در کار. ان شاء الله آن مسائل دیگر عود نمیکند. لکن با همت همه، با همت ملت و با همبستگی ملت. شما دیدید که [با] این همبستگی که داشتید و این وحدت کلمه که داشتید و همهتان با هم جمهوری اسلامی را میخواستید، بر قدرتهای شیطانی غلبه کردید؛ و از این به بعد هم اگر حفظ کنید …
ترس از مردم بهسبب بدی به آنان و نداشتن آسایش
دوگل[5] وقتی آمده بود اینجا- ظاهراً دوگل بود که با شاه با هم رفته بودند توی بازار- خوب، شاه که جرات نمیکرد بیرون بیاید! این بیرون آمده بود رفته بود توی جمعیت. [چون که] نمیترسید از آنها؛ مردم به او کاری نداشتند. اما خود او میترسید. چرا میترسید؟ برای اینکه به مردم بد کرده [بود]. وقتی آدم به کسی بد بکند، از آنها میترسد. این یک مطلب کلی است، یک سرمشق کلی است برای همه ما که باید با اهل [مملکت]، با رعیت مملکت، با افراد مملکت، رفتارْ رفتارِ برادرانه و رحمتآمیز باشد: رُحَماء بَیْنَهُمْ. اینها با هم تبادل رحمت میکنند؛ این رحمت به او، او رحمت به این؛ این محبت به او، او محبت به …
جنایت و خیانت بیاندازه به کشور به نام «تمدن بزرگ»
… که تعلیم به او میدادند به اسم «کشف حجاب» هتک حرمت اسلام، هتک حرمت مومنین، هتک حرمت بانوان ما را چقدر کرد! و مامورهای او با خانمها و با مخدرات ما چه کار کردند؛ چه سلوک کردند؛ چقدر پاره کردند چادرهای آنها را، چقدر به یغما بردند چادرها و روسریهای آنها را. ما شاهد اینها بودیم، و شماها هم شاهد این پسر بودید که به اسم «تمدن بزرگ» با این مملکت چه کرد. شما نمیتوانید تصور بکنید که اینها چه جور با این مملکت معامله کردند. ما نمیتوانیم حجم جنایات اینها را بفهمیم و حجم خیانتشان را. ما اطلاع نداریم که اینها در کجاها ذخیرهها دارند. آن قدری که حالا فاش شده است این معلوم نیست که این مقداری باشد که هست. معلوم نیست که در بانکها، مثل بانک سوئیس و امریکا و انگلستان و سایر جاها، اینها چقدرها دارند؟ میگویند که اخیراً 23 میلیارد دلار برده است و …