… از دست آن رژیم فاسد غاصب، نان ملّت ایران را اینجا خورد، بر سر سفرهى رنگین غاصبان حکومت در ایران نشست و لذّتهایش را برد، بعد هم با حالت سرمستى ایستاد و اعلان کرد که ایران بهترینِ حکومتها است، امنترینِ جاها است[4] و اینها بهترینِ حکّامند که بر سر کارند؛ انگارنهانگار که این آقا[5] دستش تا مِرفَق به خون این ملّت آلوده است. این کار را آمریکایىها کردند. بعد از مدّتى هم در مثل چنین روزى، یک مشت دانشآموز ما را، نوجوانهاى ما را، این گلهاى هنوز درست بازنشدهى ما را پَرپَر کردند، ریختند در این خیابانهاى تهران. این ضربه را اوّل آنها وارد آوردند.