به خاک افتادن استادی نامدار در برابر شاه از هیبت سلطانی
ما کسانى را در این دوران انقلاب یافتیم از مدّعیان علم؛ خیلىهایى که مدّعى علم بودند و شرف علم را نگه نداشتند، و من در طول زندگىام دیدهام. عالِم بودن مهم نیست؛ شرف علم را و عالِم بودن را نگه داشتن مهم است. من یک استاد معروفِ عالىمقامى را در دوران اختناق میشناختم که افتاد روى کفش محمّدرضاشاه! در صفى اساتید ایستاده بودند، شاه داشت عبور میکرد، او افتاد روى پاى [شاه]! خب از این کارها میکردند؛ امّا چه کسانى؟ خب بله، تیمسارها گاهى مىافتادند، پایش را میبوسیدند؛ امّا از یک عالِم، یک دانشمند، یک آدم محقّق ــ واقعاً هم محقّق است، این آدم در رشتهى شما نیست، در رشتهاى است که به ما بیشتر میخورد ــ و عالِم، فاضل، نامآور، نامدار …
به زیر کشیده شدن او و خاندان پهلوی به دست اسلام
… جان دادند و حسینبنعلى خون خود و عزیزانش را نثار راه آن کرد؛ اسلامى که امام بزرگوار ما عمرش را در دعوت به آن اسلام گذراند؛ اسلام ضعفا، اسلام طبقات پابرهنه، اسلامى که به پاییندستهاى جامعه قدرت و عزّت و آقایى میدهد و آنها را از ذلّت و مسکنت[9] خارج میکند؛ اسلامى که زورگویان و قلدران و قدرتمندان ظالم را از سریر قدرت به زیر میکشد که مىبینید در دنیا دارد [به زیر] میکشد و دیدید که محمّدرضا و خاندان منحوس پهلوى را به زیر کشید.