… مدرسه بودم و درسهاى دینى [را علاقه داشتم]. یک کتاب دینى را آن وقت به ما درس میدادند به نام «تعلیمات دینى» که براى آن وقت ما کتاب خیلى خوبى بود. من تکّههایى از این کتاب را که فصلفصل بود، در همان دورهى آخر دبستان، یعنى کلاس پنجم و ششم، حفظ میکردم. آن وقتها به نظرم تازه منبر آقاى فلسفى[5] را در رادیو پخش میکردند؛ فکر میکنم همان سالها میشد که ما بچّه بودیم و منبرهاى آقاى فلسفى را از رادیو شنیده بودیم؛ [من] منبر او را در بچّگى تقلید میکردم؛ به همان سبْک، آن بخشهاى کتاب دینى را با صداى بلندى و خیلى شمرده، پشت سر هم، مسلسل[وار] میخواندم. معلّمم، پدر و مادرم خیلى خوششان مىآمد، تشویق میکردند من را. بله، این درسهایى بود که آن وقت دوست میداشتم.