تلاش و ماندگاری آنان در مناطق دوردست برای تبلیغ مسیحیت
… خارجی هستند که اگر ما بتوانیم ده نفر عالم فاضل مبلغ کارآمد را بفرستیم بروند بمانند و زندگیشان آنجا باشد، جا دارد؛ ولی ما یک نفر هم نداریم بفرستیم. گاهی با زحمت زیاد یک نفر را میتوانیم پیدا کنیم که برود سه ماه، شش ماه، یک سال بماند. این، واقعاً کمبود نیست؟ شما ببینید مبلغین مسیحی، حداقل از صد سال پیش راه افتادند رفتند به مناطق دوردست آفریقا یا امریکا، در اعماق جنگلها، آنجاهایی که آدمهای معمولی نمیرفتند، آنجاهایی که تجار نمیرفتند، و مشغول تبلیغ شدند. انسان تعجب میکند وقتی میبیند جاهایی رفتند که حتی امید مسیحی شدن مردم نبود؛ مثل ایران! (یک وقت در صحبتی، این را عرض کردم، که مبلغین مسیحی - شرح حالشان هست - از زمان نادرشاه بلکه از قبل از نادر شاه، برای تبلیغ مسیحیت مکرر آمدند اینجا ماندند!) با آن وسایل سفر در آن روزها، میرفتند و میماندند. اصلاً از زندگی و خانه و اهل و وطن مألوف خداحافظی میکردند و میرفتند برای اینکه سالهای دراز آنجاها بمانند. حالا با وسایل امروزی، شما سوار میشوید و در ظرف سه ساعت، چهار ساعت، پنج ساعت به هر نقطهی دنیا که بخواهید میتواند بروید و برگردید. با این امکانات، با وجود تلفن و این ارتباطات، آیا ما باز هم بایستی راجع به این قضیهی با اهمیت، کمبود داشته باشیم!؟ ما تا کنون …