رفتن به محتوای اصلی

مبارزهٔ فرهنگی

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

مبارزه از راه تغییر فرهنگ و اندیشهٔ جامعه و نشر معارف.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار شعرای سازمان تبلیغات اسلامی— ۱۳۶۹/۰۱/۳۱

سیر زمانی

از ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۲
۱۳۶۹۱۳۷۲

فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

حالا ائمه می‌خواهند حکومت اسلامی درست را سرپا کنند؛ می‌خواهند نظام علوی را برقرار بکنند، چه باید بکنند؟ اولین کار این است که ذهنیت مردم را عوض کنند؛ فرهنگ به‌اصطلاح اسلامی ضد اسلامی را که در ذهن مردم رسوخ کرده، از آنها بگیرند و جای آن را با فرهنگ خوب و صحیح و قرآن حقیقی و توحید واقعی جایگزین کنند؛ این همان مبارزۀ فرهنگی است. پس مبارزۀ فرهنگی فقط نشستن و از احکام اسلام چیزهایی را بیان‌کردن بدون یک جهت‌گیری، بدون یک سَمت‌گیری انقلابی و مبارزی نیست، این مبارزه نیست. بلکه مبارزۀ فرهنگی این است که سعی کنند ذهنیت مردم را و فرهنگ حاکم بر ذهن‌های مردم را عوض کنند، تا راه را برای حکومت الهی هموار کنند و راه را بر حکومت طاغوتی و شیطانی ببندند و امام باقر این کار را شروع کرد. «باقِرُ عِلمِ الاَّوَلین»[5] یعنی این؛ حضرت شکافندۀ حقایق قرآنی و دانش‌های اسلامی بود. واقعاً قرآن را برای مردم تبیین می‌کرد. و لذا بود که هرکسی که نفَس امام باقر علیه‌الصلاةوالسلام به او می‌خورْد و او وابسته نبود، سرسپرده نبود، سرش در آخور جایی بند نبود، این یقیناً نسبت به وضع حاکمیتِ زمان، نظرش برمی‌گشت. لذا بسیاری از مردمی که افراد متوسطی هم بودند در زمان امام باقر گرایش پیدا کردند به مکتب اهل‌بیت، به مکتب امامت، به همان چیزی که در عرف رایج امروز ما به آن تشیّع گفته می‌شود، تشیّع یعنی این؛ یعنی پیروی از مکتب اهل‌بیت برای ایجاد حاکمیت حقیقی اسلام، برای اِعلای حقیقی کلمۀ قرآن و برای روشن‌کردن و پیاده‌کردن معارف قرآنی در میان مردم. هرکسی که امام باقر با او ارتباط پیدا می‌کرد و مطالب را به او می‌گفت ذهنیت او تغییر پیدا می‌کرد و عوض می‌شد. این کارِ اول امام باقر بود که یک کار بسیار مهم و اساسی بود و بیشترین کار امام باقر علیه‌الصلاةوالسلام هم این بود.

وجوب مضاعف مبارزهٔ فرهنگی در برابر سلب اعتقاد به مبارزه

… مسلمان در دنیا هست که با آمریکا و با دشمنان اسلام مبارزه نمیکنند؛ خیلى ملّتها هستند که قرآن هم میخوانند، نماز هم میخوانند، عبادت هم میکنند امّا با دشمن اسلام مبارزه نمیکنند، دوستى هم میکنند با آنها؛ چرا؟ چون نفهمیده‌اند که باید با دشمنان اسلام مبارزه کرد. اگر دشمن اسلام بتواند ملّت ایران را هم تبدیل کند به یک ملّتى که اعتقادى به مبارزه ندارد، امیدى به پیروزى ندارد، زهدى نسبت به جلوه‌هاى شهوانى و مادّى ندارد، اگر بتواند تبدیل کند ملّت ما را به چنین ملّتى، پیروز شده است. اینجا است که مبارزه‌ى فرهنگى، میشود یک مبارزه‌ى واجب‌تر از واجب؛ آقایان! الان دارند این کار را میکنند.

جهاد طولانی معلمان، دانش‌آموزان و دست‌اندرکاران امور فرهنگی

خب، وظیفه چیست؟ من میگویم وظیفه‌ى معلّم و فرهنگى و دانش‌آموز ــ که اینها در مرکز دایره قرار دارند ــ و همچنین همه‌ى کسانى که با امور فرهنگى کشور سروکار دارند، یک جهاد طولانى است، یک مبارزه‌ى طولانى است. این روزها روز بزرگداشت معلّم است امّا هیچ بزرگداشتى از این بالاتر نیست که من به معلّمین عرض بکنم که امروز سنگین‌ترین بخش کار که از غیر شما برنمى‌آید، بر دوش شما است. کارهاى آسان را دیگران کرده‌اند؛ امروز روزى است که معلّمین کشور باید آن کار مشکل را انجام …