برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیمبارزه از راه فکر، تبلیغ و کنش سیاسی و نسبت آن با مبارزهٔ میدانی.
امام خمینی
مبارزه و فعالیت سیاسی، بخش مهمی از مسئولیتهای مذهبی
… نشان میدهد، که یکی از مسئولیتهای بزرگ شخص رسول اکرم (ص) مبارزات سیاسی آن حضرت است. شهادت امیر المومنین- علیه السلام- و نیز حسین- علیه السلام- و حبس و شکنجه و تبعید و مسمومیتهای ائمه- علیهم السلام- همه در جهت مبارزات سیاسی شیعیان، علیه ستمگریها بوده است. و در یک کلمه مبارزه و فعالیتهای سیاسی بخش مهمی از مسئولیتهای مذهبی است.
امام شهید سید علی خامنهای
لزوم تقدم کار فکری و تبلیغی بر مبارزهٔ حاد و ناکامی آن بدون این زمینه
برای کسانی که در مسائل اجتماعی، انگیزۀ تفحص و تحقیقی داشتهاند، روشن است که همیشه مبارزات سیاسی و فعالیتهای حاد و تند و قاطع، باید در وقتی صورت بگیرد که بهقدر کافی فعالیتهای فکری و تبلیغاتی و ایدئولوژیکی انجام گرفته باشد. اگر یک عده مردمی که صاحب یک هدف خاصی و برنامۀ معیّنی و طرز فکر مشخصی هستند، در آن لحظهای مشغول انجام مسائل مورد نظر خود بشوند که کمترین فعالیت و کوششی در راه بیان فکر و مرام و عقیده و برنامه و هدف آنان انجام نگرفته باشد، پیداست که این فعالیت با ناکامی مواجه خواهد شد. ما در طول تاریخ، نمونۀ این ناکامیها را کموبیش مشاهده کردهایم. اولاً باید مردم زمینۀ آمادهای برای پذیرش داشته باشند. بعد از این باید بهقدر کافی یا بهقدر لازم، طرز فکرِ انگیزاننده برای مردم روشن شده باشد؛ و هم پیش از شروع و هم پابهپای عمل، مسائل تبلیغی و …
طرح پرسش روی آوردن به جنگ سیاسی و مرامی برای حفظ مکتب
خب، امام مجتبی علیهالسلام رهبر مسلکی و مرامی، بانی یک فکر، حافظ یک مکتب، مسئول اول حفظ قرآن و مکتب اسلام، درمقابل این مسئله قرار گرفته است: حالا که پیروزی نظامی ممکن نیست، حالا که در جنگ منظم میان دو سپاه برای او شانس پیروزی وجود ندارد، آیا اینجا به یک نوع جنگ سیاسی و مرامی دست بزند و به این وسیله عهدهدار حفظ مکتب و مرامی که او مسئول حفظ آن است، بشود یا نه؟ در این «نه» البته خیلی راهها و پیشنهادهای دیگر وجود دارد. شما اگر باشید، درمقابل این تردید چه تصمیمی میگیرید؟ اگر یک فردِ مرامی و مسلکی و احساسمسئولیتکن و متعهد باشید، شما اینجا چه تصمیمی میگیرید؟ پیروزی نظامی ممکن نشد، در جنگ منظم امکان ظفر پیدا نشد، …
رنج و خطر مبارزهٔ سیاسی کمتر از مبارزه در میدان جنگ نیست
حضرت در آغازِ پذیرفتن امامت، بیستساله بودند. دوازده سال از دوران امامتِ ایشان در زمان منصور گذشته، که جزو سختترین زمانها برای خاندان پیغمبر بوده. (83/6/21) هیچ دورانی ـ به گمان من ـ بعد از دوران امام سجاد، بهسختی دوران موسیبنجعفر نبود. (64/1/23) آنکسانیکه در دوران اختناق در ایران، دستشان به کار مبارزه آشنا بوده، میفهمند که مبارزۀ سیاسی چگونه است. رنج و هراس و دلهره و خطرش، کمتر از مبارزۀ در میدانهای جنگ نیست؛ و موسیبنجعفر علیهالسلام این مبارزه را شروع کرد، منتها با تقیّه،..با پنهانکاری؛ (60/2/26) و تا سال 158 که سال مرگ منصور است، چقدر حوادث مهم و خونینی در این دوازده سال پیش آمده. (83/6/21)