ادامهٔ عناد استکبار تا یأس از ضربه زدن به نظام و باج گرفتن از آن
… بحث این است. دزد سر گردنهاى است؛ شما اگر باج دادید، اگر دستتان را بالا بردید، تسلیم شدید، باجِسبیلى میگیرد، میگوید برو؛ اگر خواستید باجِسبیل ندهید، خب مزاحمت میکند؛ قضیّه این است. پس دشمنى و خصومت و عناد استکبار جهانى، یک چیز حتمى است براى نظام ما. البتّه این را هم من بلافاصله اضافه کنم -که بارها این را ما گفتیم و این جزو اعتقادات قاطع ما است- که این عناد ادامه خواهد داشت تا آنوقتى که مأیوس بشوند؛ تا یأس. مادامى که امیدوارند، معارضه و عناد هست؛ وقتى از ضربه زدن به نظام مأیوس بشوند، احساس کنند نظام نظامى است تثبیتشده که دیگر کاریاش نمیشود کرد، از آوانس دادن و باج دادنِ نظام مأیوس بشوند و بدانند اینجا هیبت آنها کسى را نمیترساند، آنوقت خطر رفع خواهد شد یا کم خواهد شد.