خب، روز اوّل ماه ذیالحجّه است؛ ماه ذیالحجّه هم ماه عجیبی است؛ ماه دعا، ماه مناجات، ماه یادآوری میقات پروردگار با پیغمبر بزرگ [است]؛ اوج این حرکتِ تضرّع و دعا و توسّل هم روز عرفه است که آنجا شاهد گفتگوی امام بزرگوار و شهیدمان با خدای متعال هستیم -دعای عرفه، با آن مضامین بلند- بعد هم روز [عید] قربان، یادآوری قربانی بزرگ، وَ فَدَیناهُ بِذِبحٍ عَظیمٍ؛[1] بعد وارد دههی دوّم ذیحجّه …
اهمیت ماه ذیحجه و لزوم قدردانی از آن
اوّلاً ماه مبارک ذیحجّه ماه مهمّی است، قدر بدانیم. بجز عید شریف غدیر و عید مبارک قربان، آنچه در این ماه -غیر از این دو مناسبت- مهم است، مناسبت عرفه است؛ روز عرفه را قدر بدانید؛ خود را برای ورود به درگاه خشوع در مقابل پروردگار آماده کنیم. روز بزرگی است روز عرفه. ما دچار غبارگرفتگی و زنگزدگی در دلهایمان …
ماهی پرمضمون با عید قربان، غدیر، عرفه و مباهله
ایّام حسّاس و مهمّی است. فارغالتّحصیلیِ شما فارغالتّحصیلان و سردوشیبگیریِ شما سردوشیبگیران، در مناسبت بسیار مهمّی اتّفاق افتاده است: اوّلاً ماه ذیحجّه است، یک ماه پُرمطلب، پُرمضمون، ماه عید قربان، عید غدیر، عرفه، مباهله و ولادت برخی از ائمّهی معصومین (علیهمالسّلام)؛ و مصادف با آخر شهریور و هفتهی مربوط به دفاع مقدّس؛ و مشرِف بر ماه محرّم و آغاز سال هجری قمری و ماه حسین (علیهالسّلام)، ماه شهادت، ماه افتخار. در یک چنین شرایطی شما جوانان عزیز من موفّق شدید به دریافت درجه و سردوشی؛ این را به فال نیک میگیریم و ثبات قدم شما …