لزوم ساخت فیلم برای قهرمانانی چون همت، باکری و خرازی
خود ما باید دست به کار بشویم، برای قهرمانهایمان باید فیلم بسازیم. ما قهرمانهایی داریم: همّت قهرمان است، باکری قهرمان است، خرّازی قهرمان است؛ رؤسا و فرماندهان قهرمانند؛ بعضی از این زندهها قهرمانند. اینجور نیست که اخلاص و مجاهدت اینهایی که زنده ماندهاند، کمتر باشد از آن کسانی که رفتهاند؛ نه، خدای متعال اینها را ذخیره کرده، نگه داشته. خدا کار دارد با اینها؛ بسیاریشان اینجوری هستند. این …
قهرمانپروری کشور در ورزش، علم و اخلاق و لزوم افزایش روزافزون آن
بههرحال خدای متعال را شاکریم بهخاطر وجود شماها و خوشحالیم که کشورمان بحمدالله قهرمانپرور است؛ نه فقط در میدانهای ورزشی - که شماها باشید - در همهی میدانها کشور ما قهرمانپرور است؛ در میدان علم هم کشور ما قهرمانپرور است؛ ما قهرمان درست میکنیم. جامعهی ایرانی و انقلاب اسلامی و نظام مقدّس جمهوری اسلامی قهرمانپرور در میدان علم هم دارد، در میدان اخلاق هم دارد، در میدانهای گوناگون هم دارد؛ البتّه مدام سعی میکنند این را تخریب کنند، کوچک کنند، تحقیر کنند امّا واقعیت همان است که عرض کردم؛ قهرمانپروری در این کشور بحمدالله یک رویه است و این را باید روزبهروز افزایش بدهیم؛ و این دست شما است، دست مسئولین است، دست همهی کسانی است که بر روی ذهنیتهای جامعه اثر میگذارند.
تجلیل ملتها از شخصیتهای ملتهای دیگر به سبب پیوند هدف و نیاز
بلکه از این بالاتر، ملتهایی هم که با یکدیگر ارتباط نژادی ندارند، اما ارتباط هدفی دارند، ارتباط برنامهای دارند، ارتباط نیازی و خواستی دارند؛ شخصیتهای سایر ملتهایی را که با آنها این ارتباط را دارند، بهعنوان یک شخصیت محبوب و آموزنده و قابل ستایش، درمقابل چشم میگیرند. مثلاً گاندی[4] نژادش غیر نژاد مردم مصر است، اما ملت مصر هیچ ابایی ندارد که از شخصیت گاندی تجلیل کند ـ بهطور کلی ملتی که در حال رشد و ترقی بود، مثل ملت مصر، آن روزی که با دشمنانشان مبارزه میکردند ـ هیچ ابایی ندارد که گاندی را یک شخصیت بزرگ معرفی کند و روی آن …
زنده کردن قهرمان همنیاز برای زنده کردن ملت
میبینید مردمی که مثلاً در ویتنام دارند میجنگند در آن نقطۀ دور عالم، ممکن است یک قهرمان دیگری را، که در یک نقطۀ دیگری با همان نیاز و با همان خواست، با یک دشمن دیگری میجنگد، تقدیس کنند. چرا؟ برای خاطر اینکه وقتی یک قهرمان، یک شخصیت محبوب، یک چهرۀ منوّر، به هر جهتی تعلق به یک ملت پیدا کرد ـ چون با اینها همنژاد بود یا چون با اینها هممنطقه بود یا اگر هیچکدام از اینها نبود، چون با اینها همنیاز بود یعنی دارای نیاز واحدی بودند، دارای راه واحدی بودند ـ برای زندهکردن این ملت، خوب است که آن قهرمان را زنده کنند؛ خوب است که آن قهرمان را بشناسند. امروز شما هم وقتیکه زندگی فلان قهرمان دیگر را که در گوشۀ دیگر دنیا زندگی میکرده، میخوانید، لذت میبرید، احساس احتظاظ[5] میکنید، احساس میکنید که بهخاطر نیاز مشترکتان با او، در خودتان یک غروری وجود دارد. پس این خاصیت شناخت رهبران است از جنبۀ دوم.
برخورداری از قهرمان و تاریخ واقعی و لزوم انعکاس آن
… که ما در این زمینه یک مقدار کوتاهی داریم، و [لذا خیلیها] نمیدانند؛ و بیش از این، کوتاهی ما در انعکاس اینها به دنیا است. شما میبینید که در کشورهایی یک قهرمان نیمهکارهای و متوسّطی دارند، این را چطور بزرگ میکنند، دربارهاش کتاب مینویسند، داستان مینویسند؛ بعضیها هم قهرمان ندارند، قهرمان میسازند؛ تاریخ ندارند، تاریخ میسازند. ما قهرمانش را هم داریم، تاریخش را هم داریم، گذشتهی پُرافتخارش را هم داریم؛ این را باید منتقل کنیم، باید منعکس کنیم. این کار بزرگی است و جزو وظایف حتمی است؛ این کار دوّم؛ که هم بشناسیم، هم معرّفی کنیم، هم این را تبدیل کنیم به فرهنگ عمومی؛ یعنی معلوم بشود که امداد و کمک یک وظیفهی اسلامی و انسانی است و این باید در نسلها جاری باشد، به طور دائم بایستی ادامه داشته باشد. این …
برخاستن شهید سلیمانی، فخریزاده و شهریاری از درون هویت ملت
این، هویّت ملّت ما را نشان میدهد؛ این حرکت، حرکت هویّتساز است برای ملّت؛ این همان چیزی است که قهرمانانی مثل شهید سلیمانی، مثل شهید فخریزاده، مثل شهید شهریاری، از درون این هویّت بیرون میآیند؛ این یک حقیقت است که به شکلهای مختلف و به جلوههای گوناگون، خودش را نشان میدهد: هویّت ملّت ایران؛ این حقایق هویّتساز و نشانههای هویّت؛ هم نشانهی هویّت است، هم خودش تقویتکنندهی هویّت و سازندهی هویّت ملّت ایران است. این هم مربوط به سختیها.