سینهزنى عزاداران حسینى، همان وسیلهاى است که میتواند محبّت و ولایت اهلبیت را از نسلى به نسل دیگر برساند. دشمنها نباید بتوانند مراسم مذهبى شما را از دست شما بگیرند. یکى از راههای دشمنان این است که آنها را با خرافات آلوده کنند، که امسال با هشیارى شما مردم، با ایمان عمیق جوانهاى مؤمن و عشّاق حسینىِ ما، یک بخش مهمّى از آنچه وسیله و بهانهاى در دست دشمن میشد، بکلّى کنار رفت و آن مسئلهى قمهزنى بود. عزادارى هیئتهاى حسینى ــ یعنى همین عزادارىهاى معمولى که قرنها است که [مثل] امروز راه مىافتند در خیابانها و عزادارى میکنند و به عنوان اعلام مصیبت به سر و سینه میزنند ــ همان بلندگوى عظیم نهضت حسینى است که در همه جاى کشور ما و در هر جایى که موالیان اهلبیت …
ملاک حرمت قمهزنی علنی: ضرر تبلیغی برای آبروی اسلام و شیعه نه فقط ضرر جسمی
… شیعه در افکار جهانیان ضرر معتنیبه نیست؟ آیا مخدوش کردن محبت و عشق شیعیان به خاندان مظلوم پیامبر صلیالهعلیهوآله و بخصوص شیفتگی بیحد و حصر آنان به سالار شهیدان علیه السلام را بدجلوه دادن، ضرر نیست؟ کدام ضرر از این بالاتر است؟ اگر قمه زدن به صورت عملی انفرادی در خانههای در بسته انجام میگرفت، ضرری که ملاک حرمت است فقط ضرر جسمی بود، ولی وقتی اینکار علی رؤسالاشهاد و در مقابل دوربینها و چشمهای دشمنان و بیگانگان بلکه در مقابل چشم جوانان خودمان انجام میگیرد، آنوقت دیگر ضرری که باید معیار حرمت باشد فقط ضرر جسمی و فردی نیست، بلکه مضرات بزرگ تبلیغی که با آبروی اسلام و شیعه سر و کار دارد نیز باید مورد توجه باشد.
حرمت قمهزنی علنی همراه با تظاهر در شرایط امروز و مأجور بودن قمهزنان مخلص گذشته
امروز این ضرر، بسیار بزرگ و شکننده است و لذا قمهزدن علنی و همراه با تظاهر، حرام و ممنوع است، البته کسانی که در سالهای گذشته از روی عشق و اخلاص قمه زدهاند مأجورند و بخاطر نیتشان مستوجب ثواب الهیاند انشاءالله.
خلاف و بدعت بودن قمهزنی و نارضایتی از تظاهر به آن
… برتر، یعنی جامعه محبِ اهلبیت علیهمالسّلام که به نام مقدس ولىِّ عصر ارواحنافداه، به نام حسینبنعلی علیهالسّلام و به نام امیرالمؤمنین علیهالصّلاةوالسّلام، مفتخرند، در نظر مسلمانان و غیرمسلمانان عالم، بهعنوان یک گروه آدمهای خرافىِ بیمنطق معرفی شوند. من حقیقتاً هر چه فکر کردم، دیدم نمیتوانم این مطلب - قمهزدن - را که قطعاً یک خلاف و یک بدعت است، به اطّلاع مردم عزیزمان نرسانم. این کار را نکنند. بنده راضی نیستم. اگر کسی تظاهر به این معنا کند که بخواهد قمه بزند، من قلباً از اوناراضیام. این را من جدّاً عرض میکنم. یک وقت بود در گوشه و کنار، چند نفر دوْرِ هم جمع میشدند و دور از انظار عمومی مبادرت به قمهزنی میکردند و کارشان، تظاهر - به این معنا که امروز هست - نبود. کسی هم به خوب و بدِ عملشان کار نداشت؛ چرا که در دایره محدودی انجام میشد. اما یک …