سؤال آیندگان از مسئولان دربارهٔ استفاده از فرصت نظام اسلامی
برادران عزیز! ما سؤال خواهیم شد، دو جا ما محاکمه میشویم: یکى در تاریخ؛ همانطور که همه میدانیم، آینده دربارهى ما قضاوت خواهد کرد. من فراموش نمیکنم، همیشه در حوزههاى علمیّه، در جمعهاى مبارزى، در جمعهاى روشنفکرى، در آن سالهاى اختناق، ماها در بین خودمان محاکمه میکردیم آن کسانى را که در فاصلهى بین سالهاى ۲۰ و ۳۲ که اختناق مجدّد محمّدرضاخانى مسلّط شد بر این مملکت ]کاری نکردند[؛ میگفتیم چرا در آن ده دوازده سالى که یک مقدارى گشایش بود و میشد کارى کرد، کارى نکردند. همین حالا شاید خود ما، بعضى از خودهامان یا خودمان را در بُرهههایى از همین ده دوازده سال گذشته مورد سؤال و ملامت قرار بدهیم که فلان جا که میشد فلان کار را بکنیم، چرا نکردیم. در آینده مردم این کشور و مسلمانان دنیا از ما سؤال خواهند کرد که یک فرصت به این گرانبهائى در اختیار شما قرار گرفت، در این فرصت چه کردید؟ آیا به همهى وظیفهی خود عمل کردید یا نه؟ اگر یک ذرّةٌمثقالى ما کوتاهى کرده باشیم، زیر ذرّهبینها مورد مداقّه و مؤاخذه قرار خواهد گرفت. این یکى از موارد است که مسئلهی بزرگى هم هست. همین سرزنش احتمالى تاریخ و نسلهاى آینده خیلىها را وادار میکند به صحّت عمل، …