برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیقبیلهٔ اشراف مکه و رویارویی آنان با پیامبر اکرم (ص) و مسلمانان.
امام خمینی
اهانت و اذیت و حصر اقتصادی پیامبر اکرم (ص) در مکه
… آن وقتی که در مکه بودند، و همان وقتی که در مدینه بودهاند، [ملاحظه نمایند] اگر کسی تاریخ ایشان را ببیند، میبیند که ایشان یک روز میشود گفت خوش نداشته است، البته خوش به اعتبار نظرهای مادی و هر روزشان اشتغال به اموری داشتهاند و برای ایشان زحمت مهیا میکردند. آن وقت که در مکه بودند آن بساطی که قریش سر ایشان آوردند، آن قدر اهانت، آن قدر اذیت که نتوانست ایشان بماند در خود مکه و آنها هم ایشان را حصر اقتصادی کردند نمیگذاشتند چیزی به ایشان برسد. گاهی اینها با یک زحمتهایی [ثروت] گیر میآوردند؛ مثل خدیجه[1] که یک ثروتمندی بود و به پای پیغمبر ریخت، آنجا رسید که میگویند پوست چیز را میمکیده است که یک قوّتی بگیرد. ما باید فکر کنیم که پیغمبر چه کرده است. برای چی این کارها را میکرده است، یک بشر است، اما …
امام شهید سید علی خامنهای
اشراف متکبر مکه، دشمن اصلی و همدست در برابر نظام نوپا
دشمن دوم، مکه است که یک مرکزیّت است. درست است که در مکه حکومتِ به معنای رایج خودش وجود نداشت؛ اما یک گروه اشرافِ متکبّرِ قدرتمندِ متنفّذ با هم بر مکه حکومت میکردند. اینها با هم اختلاف داشتند، اما در مقابل این مولود جدید، با یکدیگر همدست بودند. پیغمبر میدانست خطر عمده از ناحیه آنهاست؛ همینطور هم در عمل اتّفاق افتاد. پیغمبر احساس کرد اگر بنشیند تا آنها سراغش بیایند، یقیناً آنها فرصت خواهند یافت؛ لذا سراغ آنها رفت؛ منتها به طرف مکه حرکت نکرد. راه کاروانىِ آنها از نزدیکی مدینه عبور میکرد؛ پیغمبر تعرّض خودش را به آنها شروع کرد، که جنگ بدر، …
اشراف متکبر و متحد مکه، دشمن دوم و خطر عمدهٔ نظام نبوی
دشمن دوم، مکه است که یک مرکزیت است. درست است که در مکه حکومتِ بهمعنای رایج خودش وجود نداشت، اما یک گروه اشرافِ متکبرِ قدرتمندِ متنفذی باهم بر مکه حکومت میکردند. باهم اختلاف هم داشتند، اما درمقابل این موجود جدید، این مولود جدید، باهم همدست بودند. پیغمبر میدانست خطر عمده از ناحیۀ آنهاست؛ همینطور هم که در عمل اتفاق افتاد. پیغمبر احساس کرد اگر بنشیند که آنها بیایند سراغش، یقیناً به آنها فرصت داده خواهد شد، فرصت خواهند یافت. پیغمبر رفت سراغ آنها؛ منتها نهاینکه برود مکه، بهطرف مکه حرکت نکرد. آنها راهشان در کاروانها از مدینه عبور میکرد، از …
آزار و سختگیری بر پیامبر و یارانش پس از علنی شدن دعوت در سال ششم بعثت
… پنهان مینشستند. البتّه خانوادهها میفهمیدند که این جوانشان یا این فرد و عضو از خانواده دگرگون شده، فکرش عوض شده، روشش عوض شده، احیاناً میفهمیدند که به دین جدید گرویده، امّا علنی نبود، مبارزه و پرخاشگری با شکل نظام جاهلی به صورت دستهجمعی آغاز نشده بود. در سال ششم بعثت این کار شروع شد و البتّه از همان وقت هم بود که اذیّتها و آزارهای قریش به سمت پیغمبر سرازیر شد. تا آن وقت پیغمبر خیلی سخت نمیگذراند امّا از سال ششم سختگیری بر پیغمبر آغاز شد؛ اوّل بر دوستان پیغمبر که از خویشاوند و عشیره و نزدیکان زیادی برخوردار نبودند و یواشیواش بر خود پیغمبر. در سال ششم که این شکنجهها و سختیها روی اصحاب پیغمبر شروع شد، دو سه سالی ادامه پیدا کرد تا اینکه مسئله به خود پیغمبر سرایت کرد و پیغمبر مجبور شد زیر فشار بزرگان و رؤسای قوم در مکّه، به شعب ابیطالب که در نزدیکی مکّه بود پناه ببرد و آنجا زندگی جمعی خودش را با …
تصمیم کفار قریش به قتل پیامبر برای جلوگیری از هجرت
… او، مقرّرات او، حاکمیّت او، حرکت سیاسى او، دوستى او، دشمنى او بر اساس اسلام باشد، در مکّه تشکیل نشده بود و جاى دیگرى لازم بود که پیغمبر آن را تشکیل بدهد؛ لذا رفت مدینه. دوران سیزدهساله در مکّه دائماً به مبارزه گذشت، تا اینکه رسول خدا حرکت کرد رفت به مدینه. البتّه کفّار قریش این را فهمیدند، حدس زدند که اگر برود مدینه، آیندهى آنها سختتر خواهد بود، تصمیم گرفتند مانع بشوند و پیغمبر را به قتل برسانند که خداى متعال نگذاشت و پیغمبر توانست در آن لیلةالمبیت هجرت کند و برود به طرف مدینه و در مدینه به اتّکاء مسلمانانى که به او ایمان آوردند، حکومت اسلامى و نظام اسلامى را تشکیل بدهد.