محکومیت دولتهای بزرگ در تجاوز به حقوق مردم ایران نه ملتهایشان
- من دولتهای بزرگ را در تجاوز بحقوق مردم کشور محکوم میکنم، و نه مردم این کشورها را. از مردم غرب که از قیام مردم ایران حمایت میکنند اظهار سپاسگزاری کرده و میکنم.نامهای دیگر: قدرتهای بزرگ جهانی، قدرتهای جهانی، قدرتهای فرامنطقهای، قطبهای قدرت
دولتهای نیرومند جهان و رفتار آنان با ملتها و کشورهای ضعیفتر.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:پیام به سران دولتهای اسلامی و ملل مسلمان (جنگ سوم اعراب و اسرائیل)— ۱۳۵۲/۰۷/۱۶
فقط سال ۱۳۵۷همهٔ سالها
- من دولتهای بزرگ را در تجاوز بحقوق مردم کشور محکوم میکنم، و نه مردم این کشورها را. از مردم غرب که از قیام مردم ایران حمایت میکنند اظهار سپاسگزاری کرده و میکنم.میدانید که بعد از آن سالهای رنج و عقدههایی که ملت ما پیدا کرد، به قیام همگانی ملت، آن قدرت شیطانی عظیم و آن قدرتهای بالاتر از همه قدرتها، که قدرتهای شیطانی [بودند]، قدرت امریکا، قدرت شوروی، قدرت چین، انگلستان- اینها همه پشتیبانی کردند از او، لکن ملت وقتی که یک مطلبی را خواست، با مشتِ گره کرده در مقابل همه اینها ایستاد و همه را شکست داد. و من میدانم که بازار تهران مرکز فعالیت سیاسی- اسلامی همیشه بوده است. بازار تهران بود که همیشه باعث میشد که کارهایی که علما پیشنهاد میکردند، یا کسانی که دلسوز به این مملکت بودند پیشنهاد میکردند، به پشتیبانی بازار تهران و بازرگانان تهران این امور انجام …… این پیروزی حاصل نمیشد. شما میبینید که الآن از مرکز تا هر جا بروید، تمام مملکت با هم، یک مطلب، یک شعار دارند؛ یک شعار، آن هم شعار اسلامی. شعار اینکه رژیم را ما نمیخواهیم، سلطنت این سلسله را نمیخواهیم، و حکومت اسلامی میخواهیم، حکومت عدل اسلامی میخواهیم. این وحدت کلمه که در بین یک ملت حاصل شد، آن وقت میفهمیم به اینکه این قدرتهای بزرگ با وحدت کلمه ملت نمیتوانند کاری بکنند. چنانچه ما دیدیم این معنا را. و من امیدوارم که این وحدت کلمه تا آخر محفوظ بماند.شما بدانید که دنبال سر این مرد،[1] که خودش هم در اینجا دیگر قدرتمند شده بود و ارتشش، پشت سر این، تمام قدرتهای دنیا واقع شده بودند: شوروی، امریکا- منتها بعضیها تصریح میکردند، بعضیها تلویحاً- انگلستان، چین، ممالک عربی- تمام اینها پشت سر این ایستاده بودند؛ لکن ملت مشتهایش را گره کرد و ایستاد، همه را عقب زد. و یک آدمی که اگر مهلتش داده بودند دعوی فرعونیت و الوهیت هم میکرد، همچو شد که آمد مقابل ملت با کمال ذلت ایستاد و استغفار کرد! و ملت قبول نکرد. گفت خیر نمیشود، باید بروی! حالا هم رفته؛ امریکاییها هم قبولش …