دخترم! موضوع فلسفه، مطلق وجود است از حق تعالی تا آخرین مراتب وجود، و موضوع علم عرفان و عرفان علمی وجود مطلق است یا بگو حق تعالی است و بحثی به جز حق تعالی و جلوه او- که غیر او نیست- ندارد. اگر کتابی یا عارفی بحث از چیزی غیر حق کند نه کتابْ عرفان است و نه گوینده عارف است، و اگر فیلسوفی در وجود به آن طور که هست نظر کند و بحث نماید نظرش الهی و بحثش عرفانی است و همه اینها غیر از ذوق عرفانی است که از بحث به دور است و غیر، از آن مهجور، تا چه رسد به شهود وجدانی و پس از آن نیستی در عین غرق در هستی «ادْفَعِ السِّراج که شمس طالع شد».[48]فلسفه
نامهای دیگر: فلسفه و عرفان، فلسفه و کلام، فلسفهٔ تطبیقی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
دانش فلسفه، آموزش آن در حوزه و نسبتش با کلام و عرفان.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:سخنرانی در جمع ایرانیان مقیم پاریس درباره ابعاد انسانساز مکتب اسلام— ۱۳۵۷/۰۷/۲۲
سیر زمانی
از ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۷۱۳۵۷۱۳۶۷
فقط سال ۱۳۵۸همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
نیاز فیلسوفان غرب به آموختن از فیلسوفان شرق
… میبرند، در خارج هم اطبای ایرانی زیاد هستند و بسیاری از اینها را هم، همان اطبای ایرانی معالجه میکنند! گفتم خوب، بدتر! برای اینکه شما حالا طوری شدهاید که دیگر خودتان هم نمیتوانید خودتان را بفهمید؛ خودتان را گم کردید؛ به جای خودتان یک موجود غربی نشسته است. فلاسفه غرب الآن هم محتاج به این هستند که از فلاسفه شرق یاد بگیرند. کتابهای ابو علی الآن هم، من گمان میکنم تا چند وقت پیش از این و الآن هم همین طور، مورد استفاده اطبای غرب است. قانون[5] بو علی رسماً تدریس میشده آنجا؛ استفاده از آن میشده. لکن این تحفه شرقی رفته غرب، غرب از آن استفاده کرد و ما خودمان گم کردهایم خودمان را، …